Zwart schaap

“Gaat niet goed,” sms’te een gerespecteerd collega me zondagavond, refererend aan de rabiaat antizionistische en tegen het antisemitisme aan schurkende sketch van zelfbenoemde lolbroek Sanne Wallis de Vries bij BNNVARA.

De trotse rode haan, ooit VARA’s symbool voor gelijkheid en emancipatie, zou bij het zien van dit gedrocht van schrik impotent zijn geworden. Een gedrocht gemaakt door mensen die waarschijnlijk geen benul meer hebben van de haan.

“Ik vrees dat het hek van de dam is,” antwoordde hij. “Ik ook. Europa is verloren,” zag ik mezelf tikken na het lezen van alle rabiate, volledig gratuite, feitelijk onjuiste stukjes in landelijke media door Tommy Wieringa, Marjan Sax en vele anderen die lekker los gingen op Israël over de Gazacrisis.

En erger, bij het zien van de lauwe, zeer lauwe reactie uit de Tweede Kamer na de antisemitische woorden van Denks Kuzu, die Israël vergeleek met het Derde Rijk. Waren de andere Tweede Kamerleden ‘onwetend’? Of gewoon laf? Ik weet niet wat erger is. “Het gaat niet meer weg. Het is voor velen bevrijdend Israël te haten,” kwam een sms’je terug. “Ja, ‘zie je, de Joden doen het ook!’ Het ultieme witwassen,” reageerde ik, “het is pure groepsdynamica. Geef groepen met tegenovergestelde doelen een gemeenschappelijke vijand en voilà: we hebben een zwart schaap. In het leven geroepen zodat de andere schapen, hoe verschillend ook, kunnen denken dat ze samen wit zijn.”

“Interessante gedachte,” reageerde hij: “Israël als duivels bindmiddel voor de schijn van gemeenschappelijkheid tussen tegenovergestelde groepen.”
“Dat. Het zit in de hardwire van de mens als kuddedier,” antwoordde ik. Gelukkig zijn er nog een paar helden over, zoals Theodor Holman, die weigert met de kuddes mee te lopen. Lees zijn column in Het Parool van afgelopen maandag onder de kop ‘Ik vind nooit pro-Israelartikelen’.

Intussen rolt orthodox Joods Nederland rollebollend met elkaar over straat, geheel naar de wetten van de groepsdynamica uiteengevallen in allerlei subgroepjes, de kop in het zand stekend voor de veel gevaarlijker gemeenschappelijke vijand, die echt bedreigend is en de afgelopen weken weer zo duidelijk de kop opstak.

Het kleine liedje Silent Eyes uit 1975 gaat over Jeruzalem. Daarin zingt Paul Simon: “And we shall all be called as witnesses, each and everyone, to stand before the eyes of God, and speak what was done.

En degenen die niet in God geloven? Ach, er is altijd nog de geschiedenis die jullie vroeg of laat ter verantwoording zal roepen.

 

6 Reacties

    • Mensen die “erbij” willen horen waarbij weten ze zelf niet, moeten negatief over Israel wauwelen.Dit betreft die zogenaamde leukerds, maar ook in het Journaille doen hieraan mee.
      Wat moet je hier van zeggen?dom dommer domst? Ze weten vaak niet eens waar ze het over hebben!!!!

  1. Geachte mevrouw Voet , beste Esther ,
    De ongenuanceerde en schandalige berichtgeving over Israël heeft mij doen besluiten om zowel mijn lidmaatschap van de VARA alsmede het Noord Hollands Dagblad op te zeggen , de VARA vanwege Sanne Wallis de Vries en de krant om rede van de schofterige antisemitische column van Tommy Wieringa op vrijdag 18-mei-2018 genaamd Staatsterrorisme.In 2016 heb ik samen met mijn vrouw vakantie gevierd in Israël middels een 8 daagse rondreis en verliefd geworden op het prachtige land. Yom Haatzmaut in song ( Eretz Israel ) 70 jaar bezorgd mij kippenvel ( kwinkslag naar het songfestival ) waarvan acte, Henk Jonker.

  2. Ongeacht wat men van de politieke situatie in Israel vind; Joden zijn net als elk ander individu op de wereld; MENSEN; gelijk aan een íéder van ons. Dus een Jood haten is feitelijk : de mens haten en daarmee haat je dus jezelf.
    Jodenhaat komt in wezen dus neer op zelfdestructie.

  3. “De beste humor is die, welke je vijf seconden doet lachen en tien minuten nadenken.”

    Wie het laatst lacht, lacht het best dacht ik toen ik het stuk van Mw. Esther Voet las: Lolbroek Sanne Wallis de Vries bij BNNVARA.

    Wat ik eigenlijk nog erger vind is dat er publiek is die schuddebuikend lacht om al die hedendaagse gemene antisemitische grappen!

    Prediker 7:6 kwam mij in herinnering: Want als het geknetter van dorens onder een pot, zo is het lachen van de dwaas. Ook dit is ijdelheid.

    Het lachen zal al die antisemitische clowns op een dag vergaan [Openbaring 6:12-17] wanneer Israël opnieuw, over niet al te lange tijd een wereldmacht wordt zoals ten tijde van koning David en zijn zoon Salomo! 2 Samuël 8 en 1 Kronieken 17-19.

    Israël wordt opnieuw een wereldmacht? Jazeker! Details Psalm 72, Jesaja 2 en 60 en Johannes 4:22 en Openbaring 7, 14, 19.

  4. Ik zie het probleem van zo’n liedje niet. Wel erger ik me aan de devaluatie van de term antisemitisme, ook in deze column.

    Het liedje is overduidelijk satire, geen politieke stellingname. Humor om te lachen, hoewel ik er persoonlijk niet veel aan vond.
    Er wordt gebruikgemaakt van platitudes en stereotyperingen – nou en? Waarom zou dat niet mogen? Dat zijn voor zeer veel vormen van humor bijna onmisbare ingrediënten. Juist omdat het humor is, mag het.
    De impact van e.e.a. wordt ook schromelijk overdreven. Er is geen antisemiet ter wereld die dit liedje nodig had/heeft voor zijn slechte intenties.

    Israëliërs Adi Granot en Itay Keren schreven ook een parodie, uiteraard met stereotyperingen en platitudes, uiteraard verwijzend naar het recente Israëlische optreden in Gaza. Gaat de Israëlische regering daar nu ook over klagen?

    De Israëlische regering maakt zich met zijn klacht over het liedje net zo belachelijk als destijds de Nederlandse regering met zijn excuses aan Iran inzake Rudi Carell.

    Het trekken van de antisemitismekaart (door regering, columnisten of wie dan ook) is in deze zaak onzinnig, ongepast en contraproductief.

Reacties zijn gesloten bij dit onderwerp.