Wordt synagoge foodhal?

De Joodse gemeenschap in Deventer is in rep en roer. Horecaondernemer Ayhan Sahin wil in de synagoge een foodhal vestigen.

Het pand is sinds 1999 een rijksmonument en hoewel het in het bezit was van een kerk, worden er nog steeds Joodse diensten gehouden. De kerk zocht al langer naar een nieuwe eigenaar voor de oude synagoge, maar de gemeenschap kan dat zelf niet betalen.

Uit zeggen eindelijk werd het gekocht door vastgoedondernemer Carlus Lenferink, een zakenpartner van Sahin. Tom Fürstenberg, voorzitter van de gemeente Beth Shoshanna, zegt dat de komst van een foodhal niet verenigbaar is met de Joodse diensten.

Grootste boosdoener is volgens hem de gemeente Deventer: “Zij hebben destijds de synagoge niet overgenomen. Dat vond ik toen al laf. Als de gemeente met dit plan akkoord gaat, zou dat een absolute schande zijn.” Ook vreest hij dat dit de genadeklap voor de Joodse gemeente in Deventer zal betekenen. Hij roept de gemeente nu opnieuw op om het gebouw te redden.

Sahin zegt het jammer te vinden dat de Joodse gemeenschap nu mogelijk zonder gebedsruimte komt te zitten: “Het is nog niet zover natuurlijk,” zei hij in De Stentor, waarbij hij aangaf niet van het Leger des Heils te zijn, “maar als zij de volle huur willen betalen, kunnen ze het van me huren.”

6 Reacties

  1. Volgens mij koopt deze ‘zakenman’ deze synagoge alleen maar om de Joodse gemeenschap te pesten. Zeggen niet van het Leger Des Heils te zijn en dat ze hun eigen gebedshuis wel even tegenover de volle mep van hem mogen huren. Heeft hij dan geen enkel respect? Ik snap ook niet dat de gemeente Deventer dit toelaat. Er zijn genoeg andere plekken voor zo een nutteloze vreethal.

    • Beste Shimon mattok,
      De nieuwe eigenaar heeft de synagoge niet gekocht om de joodse gemeenschap pesten , daar heeft hij geen enkel baat bij ,dus ik snap helemaal ook niet waar deze grote leugen vandaan komt.
      De eigenaar heeft in eerste instantie de voorkeur bij de joodse gemeenschap gelegd , en niet bij een foodhall, maar heeft er ook duidelijk bij gezegd dat de huur haalbaar moet zijn en niet dat het de eigenaar allemaal geld zelf elke maand bij moet leggen .
      Bij een ieder z’n geloof moet je eerlijk zijn en dat bent jij niet , en je zult zien dat je niet ver met je leugens komt..

    • Het lijkt me geen beste ontwikkeling indien de gemeenschap religieuze gebouwen gaat financieren, van om het even welk genootschap. Dat doen we sinds 1795 niet meer en het lijkt me een kranig strak plan om de scheiding van kerk en staat te handhaven. Overigens, Shimon Mattok, uw insinuatie ten aanzien van de persoon van de heer Sahin is hoogst ongepast en wellicht was het u ontgaan, maar het gebouw is niet van hen, het is van de heer Sahin en diens compagnons. Zou het gebouw van de Joodse gemeente zijn, dan zou de heer Sahin er rechtens geen huurgelden voor kunnen vragen of er een roodhal van kunnen maken en op diezelfde grondslag (het eigendomsrecht) kan de Joodse gemeente geen rechten doen gelden op een gebouw dat niet in hun eigendom is. De heer Sahin mag er dus, binnen de grenzen van de wet en het bestemmingsplan, mee doen wat hij wil. Zo is dat gebruikelijk.

  2. Beste mensen,

    Ik woon 50 meter (hemelsbreed nog geen 15 meter) van de bewuste synagoge. De nieuwe eigenaar is ook de eigenaar van de naast gelegen discotheek. Het verhaal gaat hier de ronde dat hij de synagoge gekocht heeft om te voorkomen dat er klachten van geluidsoverlast van de discotheek komen van de gebruikers van de synagoge. De heer Sahin is een zakenman die naast het voorkomen van klachten een commerciële huur wil vangen.

    Het betreft hier de nieuwe synagoge. In de oude synagoge zit het Etty Hillesum Centrum. Het EHC is een organisatie die een bijdrage wil leveren aan respectvol samenleven met elkaar. De dagboeken van Etty Hillesum en de jodenvervolging dienen als inspiratie hiervoor. Zij schreef in haar dagboeken hoe wij met elkaar respectvol zouden moeten samenleven en zoals velen werd zij vermoord in Auschwitz (1943).

    Ik heb het gevoel dat er op een of andere manier een oplossing kan worden gevonden waarmee iedereen kan leven.

  3. Ik ben niet op de hoogte van wat precies de beperkingen in het gebruiksrecht zijn voor eigenaren van een rijksmonument, en ik weet ook niet of Sahin in de Deventer Sjoel een foodhal mag vestigen, maar, hoe dan ook, het fundamentele achterliggende probleem is uiteraard dat de Joodse Gemeente niet de eigenaar van het gebouw is. En als je als religieuze organisatie niet de eigenaar bent van je eigen gebouwen, ben je de zeggenschap erover kwijt. Zo eenvoudig is dat.

    Dit probleem duikt ook regelmatig op met betrekking tot christelijke, vooral katholieke kerkgebouwen, die handen vol onderhoudsgeld kosten, en dan maar worden verkocht aan de overheid of aan een semi-overheidsinstelling, in een constructie die de gelovigen toestaat daar hun erediensten te houden. Totdat er opeens iets misgaat en de nieuwe eigenaar het gebouw gebruikt voor een doelstelling die onverenigbaar is met de functie als kerkgebouw. Dit is bijv. de monumentale en historische St. Willibrordskerk in Utrecht overkomen doordat er in het gebouw “culturele activiteiten” werden gehouden die een openlijke bespotting waren van het Katholicisme, en waardoor de kerk werd ontwijd. Met de Sjoel in Deventer lijkt mij wegens het foodhal plan iets overeenkomstigs aan de hand te zijn.

    Ik ben er niet vóór dat de Gemeente Deventer de Sjoel nu koopt. Daarmee ben je volgens mij niet van de problemen af, want de Gemeente zal immers het gebouw op een bepaalde manier willen exploiteren en het is maar de vraag of daar op de duur niet soorgelijke problemen uit voort zullen vloeien als nu het geval is met het eigenaarschap van Sahin.

    De beste oplossing zou dunkt mij zijn om één of ander fonds te creëren dat onder beheer valt van de Joodse Gemeente Deventer en dit fonds te voorzien van een éénmalige en ruimhartige gift van de overheid — i.c. Gemeente Deventer of ook de landelijke overheid, als gebaar van goede wil en ter compensatie van het falende beleid uit het verleden — zonder dat de overheid daarmee een vinger in de pap krijgt over het gebruik van het gebouw. Dit fonds kan dan aangevuld worden door giften van particulieren en belanghebbende maatschappelijke instellingen, en zodoende, met goed beleggingsbeleid, het onderhoud van het Sjoelgebouw op langere termijn mogelijk maken. Verdere aanvullingen in de financiën kunnen gecreëerd worden door de Joodse Gemeente zelf, door de Sjoel commercieel te exploiteren voor doeleinden die verenigbaar met de hoofdfunctie van eredienst die het gebouw heeft.

    Ik weet niet of dit haalbaar is, maar het lijkt mij de enige lange termijn oplossing die niet zelf weer toekomstige problemen veroorzaakt.

Reacties zijn gesloten bij dit onderwerp.