Who cares?

Zeggen dat ik een uitgesproken groen type ben, kan ik niet. Daarvoor ben ik te bourgondisch. Daartegenover staat dat ik geen auto heb, reis met fiets, openbaar vervoer of zo nu en dan een Greenwheeltje. In mijn huis wordt uitsluitend gebruikgemaakt van echte groene stroom via Greenchoice, ik ben flextariër, stond aan de wieg van de groene glossy Green.2 en heb bewust geen extra vervuilertjes op de wereld gezet. Kortom, ik denk dat het met mijn CO2-  footprint redelijk tot goed zit. Je kunt zelfs bijna stellen dat Marianne Thieme trots op me kan zijn, maar mijn stem heb ik haar niet gegeven. Een goede vriendin van mij deed dat wel; ook zij geen auto, eet nog minder vlees dan ik, ook geen kinderen, ook Joods. Zij voelt zich door Thieme gepiepeld. Met onze verontwaardiging over de symboolpolitiek die in Den Haag wordt betracht en de vlag die bij Thieme uitgaat, ging bij ons een lichtje branden: het is wetenschappelijk bewezendat de kosjere manier van pluimvee slachten humaner is dan de ‘normale’. Kom Marianne, wat vind je ervan? Volgende wetsvoorstel een die iedereen verplicht onze kippetjes kosjer te slachten? Dat zou consequent zijn! Maar ach, who cares? Over de vlag gesproken: die gaat komende week weer halfstok en in top. Ook dit jaar weer geen herdenking zonder rel, want velen staan op hun achterste benen omdat Thomas von der Dunk in tweede instantie niet welkom was op de Arondéuslezing. Alleen oplettende lezers weten dat Von der Dunk een paar weken geleden al zijn recht op een hoofdrol tijdens de herdenking verspeelde door in de Volkskrant een abjecte column te plaatsen waarin hij stelde dat er moreel gezien weinig verschil is tussen een Israëli die nu voor een habbekrats het land van een verdreven Palestijn verwerft, en een Nederlander die dat anno 1944 met de woning van een gedeporteerde Jood heeft gedaan, en nog zo’n paar opmerkingen. Volgens mij zit de heer Von der Dunk er niet mee als hij op de markt een kilootje appels bestelt, maar daar peren voor krijgt. Zo’n man op wat voor herdenkingsbijeenkomst dan ook laten spreken, lijkt mij niet netjes, maar zijn bewuste column is iedereen allang weer vergeten. Want ach, who cares? In opmars naar de herdenkingsdagen was het overigens ook niet netjes dat het Amsterdamse Openbaar Ministerie de zaak Jeroen de Kreek (op de rol voor 27 april) uitstelde. In verband met belangenverstrengelingvanwege de zaak Wilders – de Kreek is lid van het groepje ‘gedupeerden’ – is de zaak vooruit geschoven. Hadden ze dat niet eerder kunnen bedenken? Zo zal de Joodse bevolkingsgroep ook het gebral van dit sujet nog langer moeten tolereren, maar ach, who cares? Intussen doet HP/De Tijd nog altijd haar best om Dayan Evers in een kwaad daglicht te stellen, deze week kon zelfs een er met de haren bijgesleepte Filippijnse schoonmaakster haar gal spuwen, lekker interessant. En dan was er ook nog angry old man Nico Dijkshoorn die doodleuk zijn agressie wenste bot te vieren op de baarden van de orthodoxe rabbijnen, die wilde hij er bij de wijzen wel even uittrekken. Ik hoop niet dat ik Nico ergens tijdens een van de herdenkingen ga tegenkomen, want heeft hij zelf ook geen baardje? En ik kan heel hard trekken, hoor. Zie hier de stand van zaken anno 2011. Thema van dit herdenkingsjaar: vrijheid op straat. Zie wat de vrijheid ons inmiddels óók biedt,maar ach, who cares?