Weinig speelruimte voor Sigrid Kaag

Het moge duidelijk zijn dat de benoeming van Sigrid Kaag tot minister van Ontwikkelingssamenwerking en Buitenlandse Handel rond het Amsterdamse Gelderlandplein niet tot euforische reacties heeft geleid.

Kaag staat bekend als pro-Palestijns. Ze is getrouwd met de oud-ambassadeur van de PA in Zwitserland en dat doet volgens velen het ergste vrezen. Maar waar zouden we eigenlijk bevreesd voor moeten zijn? Nederland voert nauwelijks een eigen buitenlandpolitiek en schaart zich geheel onder de paraplu van de EU. De lijnen waarbinnen nationale standpunten kunnen worden geformuleerd zijn duidelijk gemarkeerd.
De EU – dus ook Den Haag – steunt onverkort de tweestatenoplossing en de zogenoemde routekaart voor vrede. Dat impliceert dat Nederland dus faliekant tegen het Israëlische nederzettingenbeleid is omdat dit een tweestatenoplosing compliceert, zo niet onmogelijk maakt. En dit nog los van het feit dat het vestigen van burgers in bezet/omstreden gebied een schending van het internationaal recht is. Nederland is de bakermat van het internationaal recht en heeft als enige staat ter wereld de ‘bevordering van de internationale rechtsorde’ in de grondwet staan. Dat impliceert dat Den Haag mordicus tegen de nederzettingen moet zijn, zelfs al zou het daar binnen de EU alleen in hebben gestaan.
Ook mevrouw Kaag zal binnen de marges van het vastliggend beleid moeten acteren. Dat zij, ingegeven door anti-Israël-gevoelens, verder wil gaan dan de grenzen van het beleid toelaten zal eenvoudigweg onmogelijk zijn. Evenals EU-commissaris Frans Timmermans, die als PvdA-Kamerlid zelfs sancties tegen Israël steunde, maar daar als minister niet meer van wilde weten, zal ook zij als minister worden ingekapseld.
Ingekapseld door enerzijds Halbe Zijlstra als de minister van Buitenlandse Zaken, die het politieke beleid uitzet, en anderzijds door de minieme speelruimte die dit kabinet met een meerderheid van slechts een enkele zetel in de Tweede Kamer heeft. Als Kaag het werkelijk te bont zou maken en niet door coalitiepartners VVD en CU in toom zou worden gehouden, kan de SGP in de Kamer op elk gewenst moment de stekker uit Rutte III trekken. Voor de SGP zou een wijziging van het Midden-Oostenbeleid in anti-Israëlische richting meer dan voldoende reden zijn om Rutte en zijn ploeg naar huis te sturen.

Dun ijs
Het moge duidelijk zijn dat Kaag op Ontwikkelingssamenwerking en Buitenlandse Handel niet mijn gedroomde keuze is, maar het doemscenario dat velen van ons thans schetsen is buiten elke redelijke proportie. Zoals ik ook over Dries van Agt opmerkte, is het een ieders goed recht om pro-Israëlisch of pro-Palestijns te zijn. Beide uitersten maken deel uit van het politieke spectrum. Maar er is een ondergrens. Het ontkennen of in twijfel trekken van het bestaansrecht van Israël als natiestaat van het Joodse volk maakt iemand onaanvaardbaar voor het uitoefenen van het ambt van minister.

Het doemscenario dat velen van ons thans schetsen is buiten elke redelijke proportie

Het is mij niet bekend dat Sigrid Kaag ooit zover is gegaan. Ook Timmermans is altijd binnen de marges gebleven en heeft zich als minister loyaal gevoegd binnen het Nederlands beleid, ondanks het feit dat hij er voorheen als Kamerlid andere opvattingen op nahield. Het zou me zeer verbazen als dat bij Sigrid Kaag anders gaat lopen. Mede omdat Rutte 3 op ongewoon dun politiek ijs staat.

20 Comments

  1. Dit is in ieder geval een acceptabel an
    antwoord en ben ik enigszins gerust gesteld alhoewel Jerusalem Post niet erg enthousiast over komt met deze keuze. Mijn angst is alleen dat een minister met deze achtergrond in spannende tijden voor ons altijd de verkeerde keuzes zal maken. We zullen zien en ervaren dank Hans

  2. Het is voor mij stuitend in een joodse krant de volgende, Israel-vijandige zin te moeten lezen: “ En dit nog los van het feit dat het vestigen van burgers in bezet/omstreden gebied een schending van het internationaal recht is.”
    Het gebied is idd. OMSTREDEN en niet BEZET. Ergo, het “internationall recht” (d.w.z. de vierde Geneefse conventie) is niet van toepassing!!
    Nadat het gebied 25 jaar als mandaat door Engeland werd bestuurd is het na 1948 nooit rechterlijk erkend gebied van een soevereine natie geweest!!
    Hans Knoop’s stokpaardje om zelfs Joods Nederland met zijn volgens mij verkeerde opvattingen te indoctrineren moet eens en voor altijd ophouden!

    • Als het er uitziet als een schaap, als het blaat als een schaap, dan is het waarschijnlijk ook een schaap. Jack herhaalt het in sommige Israelische kringen populaire “Het gebied is idd. OMSTREDEN en niet BEZET”, maar als de VN het als bezet ziet, als de VS het als bezet ziet, als de EU het als bezet ziet en als het Inernationaal Gerechtshof het als bezet ziet is het waarschijnlijk ook bezet. Dat blijkt ook uit het bestaan van twee rechtsstucturen: het Israelisch burgerlijk bestuur en recht voor de kolonisten en militair bestuur en recht voor de Palestijnen (afgezien van het kleine stukje dat bij de Oslo akkoorden als Area A werd benoemd maar ook daar vallen met enige regelmaat Israelische militairen binnen). Verzet tegen de bezetting is niet Israel-vijandig, maar juist het continueren er van. Met die bezetting organiseert Israel zijn eigen onveiligheid.

  3. Duidelijk artikel van Likoed Nederland.
    Zie ook de website “Keesjemaduraatje”,26 oktober j.l., waarin hij verwijst naar een gesprek tussen wijlen Wiesje de Lange en Sigrid Kaag. In Buitenhof, 21 jaar geleden, dat wel, maar iets zegt mij dat mevrouw Kaag echt niet plotsklaps een andere mening is toegedaan.
    En iets zegt mij ook dat het niet lang zal gaan duren of dit rariteitenkabinet komt in de problemen.Dat ben ik volkomen eens met de heer Knoop.

  4. In Nederland wordt de koers volgens mij bepaald door de vooralsnog onverwerkte – en inmiddels door velen zelfs ontkende! – gevoelens van schaamte en schuld vanwege medeplichtigheid aan de moord op meer dan 100.000 Nederlandse Joden. Zolang we dit niet open en eerlijk bespreken hebben antisemieten en andere bandieten vrij spel. Dan blijft Nederland een immoreel land.

  5. Vanuit de “zichtbare “politiek geeft hij wel een nuance over haar beperkte impact. Echter ze kan vanuit haar positie ook poppetjes op plaatsen zetten. Wat gaat ze doen als ze weer minister af is? Niet benoemd is de enorme steun die het Pro-Palestijnse front psychologisch ervaart, en wat vanuit deze triomf aan verkeerd lef geboren kan worden. Dan heeft ze als minister natuurlijk ook nog privé contacten die gewoon door gaan. Waar dit artikel enigszins zin speelt op bagatelliseren, wil ik dat ferm tegenspreken. Ik vertrouw haar niet, en zou het liefst een vergroot glas op haar houden, vooral ook privé, en bv wat haar man nu doet.

  6. Vanuit de “zichtbare “politiek geeft hij wel een nuance over haar beperkte impact. Echter ze kan vanuit haar positie ook poppetjes op plaatsen zetten. Wat gaat ze doen als ze weer minister af is? Niet benoemd is de enorme steun die het Pro-Palestijnse front psychologisch ervaart, en wat vanuit deze triomf aan verkeerd lef geboren kan worden. Dan heeft ze als minister natuurlijk ook nog privé contacten die gewoon door gaan. Waar dit artikel enigszins zin speelt op bagatelliseren, wil ik dat ferm tegenspreken. Ik vertrouw haar niet, en zo het liefst een vergroot glas op haar houden, vooral ook privé, en bv wat haar man nu doet.

  7. Ik betreur de benoeming van Kaag. Deze benoeming is echter slechts een symptoom van een breder probleem in de Nederlandse Israel-politiek. Er zijn goede en minder goede ministers van BZ geweest, maar het constante probleem in de Israel-politiek is de zogenaamde “hoeksteen” van het Nederlandse buitenland beleid, namelijk het “bevorderen van de internationale rechtsorde”. Dit staat zelfs in de nederlandse grondwet. Ik geloof dat geen enkel ander land zo’n beginsel — dat op zichzelf een schitterend voorbeeld is van typisch Nederlandse schoolmeesterij — in zijn grondwet heeft opgenomen of tot hoeksteen van het buitenlands beleid heeft verheven.

    Het probleem met deze “hoeksteen” is dat allerlei internationale gremia die zogezegd bijdragen aan de internationale rechtsorde, allang volkomen uitgehold zijn en gekaapt door terroristische en dictatoriale regimes. Dit is bij uitstek het geval met de VN, waar we zojuist nog het spektakel gehad hebben van de ontkenning door de Unesco van de historische banden tussen het Joodse volk en Jeruzalem. Daarnaast zijn er legio voorbeelden van verwerpelijke regimes die zitting hebben in allerlei mensenrechten commissies, &c.

    Ook het internationale strafhof is een bedenkelijke instelling die door allerlei activisten wordt gebruikt om te pogen Israelische politici en militairen bij hun buitenlandse bezoeken te arresteren en aan te klagen.

    Langs al deze wegen sluipen er regels en criteria het Nederlandse buitenland beleid binnen die daar eigenlijk niet thuishoren, alleen omdat deze een zekere internationaalrechtelijke status schijnen te hebben. Nederland zou een veel kritischer houding moeten aannemen ten opzichte van allerlei zaken die doorgaan voor internationaal recht maar dat volgens vele deskundigen niet zijn. Een sterkere orientatie van Nederlandse juristen op de Amerikaanse verwerking van deze ontwikkelingen zou zeer welkom zijn. In de VS is er een sterk besef van de eigen waarde van de Amerikaanse constitutie, en internationaalrechterlijke ontwikkelingen worden daar beoordeeld naar hun overeenstemming met deze constitutie, en niet andersom.

  8. Verder heb ik begrepen dat de NIW moeite heeft om een goede correspondent voor het Midden-Oosten te vinden. Nu lijkt het mij een goed idee om een zekere journalist in te huren: “waarom heeft u het gedaan meneer Bibi, waarom heeft u het gedaan meneer Ahmedinedjad, nee nu niet weglopen?” Dat lijkt mij nou prachtige televisie.

    Dan zal ik eens kijken of ik het een en ander kan declareren bij de Mossad of mijn vader.

  9. Ook vind ik dat Ying een Nederlands paspoort moet krijgen. Waarom zeg ik dat hier op de NIW? Weet ik veel, ik vind het gewoon een leuk blad, Ying moet een paspoort krijgen en verder heb ik natuurlijk niks te doen.

  10. @Michaël Jacobs: In ons goede vaderland, zo als ik de Staat der Nederlanden nu even noem, houden wij er van, zielige mensen te knuffelen, vooral een hobby van links.
    Er was een tijd dat Joden dienden te worden geknuffeld omdat zij als volk in de Tweede Wereldoorlog ( ja, maar even met hoofdletters) op afschuwelijke wijze zijn …de rest mag u zelf invullen.
    Maar wat blijkt ? Na de oprichting van de staat Israël blijken de restanten van het Joodse volk in staat zich uitstekend te handhaven in een vijandige omgeving, vindingrijk en initiatief te zijn op vrijwel elk gebied…. Tja…dan valt er niet zo veel meer te knuffelen toch ?
    Daarmee verdwijnt het schuldgevoel van de gemiddelde Nederlander en zoeken wij een ander volk om te knuffelen: Gelukkig is daar het zogenaamde Palestijnse volk !
    Hoera ! Er valt weer te knuffelen, gecombineerd met de aloude Jodenhaat, want die zal nimmer verdwijnen.
    1) Israël is stout en de Palestijnen zijn lief.
    2) Wij, knuffelaars van het Palestijnse volk, hebben gelijk
    3)Als uit de feiten blijkt dat wij ongelijk hebben, treedt regel 2 in werking.
    Maar Michaël: Er is troost: De Nederlandse mentaliteit: De dominee en de koopman, geldt niet alleen voor de Joden…

  11. Iemand op een belangrijke positie die gehuwd is met een witteboord-terrorist uit de inner circle van de weerzinwekkende archi-terrorist Arafat en naar men zegt een portret van deze weerzinwekkende terrorist en pedofiel en rover van miljoenen in haar woning heeft hangen is op zichzelf al geen feit om te bagatelliseren. Dan hebben we een minister van Justitie en Veiligheid, die vindt dat we het IS-tuig met NL nationaliteit terug moeten nemen en droomt dat we het gif dat hun met de paplepel is ingegoten met een anti-radicaliseringsbehandelingetje uit hun bloed kunnen krijgen. We hebben dus een regering die voornamelijk gevormd wordt door twee partijen vol veroordeelde witteboord-criminelen, waarvan één met een aantal witteboord-extremisten, een derde partij met een minister die doet aan levensgevaarlijke nicht-real-politik en de rest blijft voorlopig nog duister. Dit is geen grond voor een boodschap in de geest van “gaat u rustig slapen”. Dit is het zoveelste teken aan de wand dat zegt: Word wakker en denk goed na over de toekomst.

  12. Drie feiten worden volledig genegeerd:

    1) Sigrid Al Qaq-Kaag heeft nog geen enkele reactie gegeven op de vele opmerkingen, aantijgingen en opinies over haar persoon. Laat het haar totaal koud of heeft ze de ballen daar niet voor? Zij, en zij alleen kan deze, laten we het roddel noemen, uit de weg helpen.

    2) Haar expertise is nu bepaald niet gebleken uit haar gewezen VN positie in Libanon die er mede voor moest zorgen dat VN resoluties 1701, 1680 en 1559 ten uitvoer worden gebracht. Ondanks haar nauwe betrekkingen met Hezbollah is het tegenovergestelde gebeurd waar wij in Israel vrees ik de resultaten gaat zien. Die 150,000 op Israel gerichte raketten zijn niet zo maar komen aanwaaien. Niet te spreken over het enorme netwerk aan wapenopslagplaatsen onder scholen, klinieken en privé woningen in Zuid Libanon.

    3) Ze gaat er zelf prat op dat zij betrokken was bij de verwijdering van de chemische wapenarsenalen uit Syrië en sluiting van de chemische wapens fabrieken. De vele Syrische slachtoffers van chemisch wapentuig geven een andere indruk.

    Het wordt tijd dat Nederland weet wat voor vlees men in de kuip heeft.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*