Wat te verwachten van Rutte III?

Tijdens diverse D66-congressen werden verschillende anti-Israëlische moties aangenomen. Foto D66
Tijdens diverse D66-congressen werden verschillende anti-Israëlische moties aangenomen. Foto: D66

Na de langste formatie in de Nederlandse geschiedenis ligt er eindelijk een regeerakkoord. Het NIW analyseert de voor de Joodse gemeenschap relevante passages en dan zijn er natuurlijk ook nog ‘de poppetjes’.

“In het Midden-Oosten draagt Nederland bij aan vrede en veiligheid. Nederland benut de goede betrekkingen met Israël en de Palestijnse Autoriteit voor het behoud en de verwezenlijking van de tweestatenoplossing: een onafhankelijke, democratische en levensvatbare Palestijnse staat naast een veilig en internationaal erkend Israël. Nederland zet zich tevens in voor verbetering van de onderlinge relaties tussen Israëliers en Palestijnen.”
Dit is de passage die in het regeerakkoord staat over wat Frans Timmermans ooit het ‘meest binnenlandse buitenland’ noemde. Al tijdens de allereerste coalitiebesprekingen bleek dat het Israëlisch-Arabisch conflict een belangrijk onderwerp bij de (in)formatie zou worden. D66, vertegenwoordigd door Alexander Pechtold en Sjoerd Sjoerdsma (een voormalig, in Ramallah gestationeerd diplomaat en nu buitenlandwoordvoerder van de partij) legde meteen keiharde eisen op tafel richting CU-onderhandelaar Gert-Jan Segers. Terwijl er allerlei hete hangijzers waren die voor de gemiddelde Nederlander toch veel urgenter lijken, beschouwde D66 de toekomstige Nederlandse opstelling in het conflict als één van de belangrijkste prioriteiten. Bronnen in Den Haag meldden het NIW dat Segers na dit eerste gesprek ‘wit om zijn neus’ de besprekingen verliet. Ook NRC-commentator Tom Jan Meeus sprak bij een optreden in De wereld draait door zijn verbazing uit over de lange tijd die het had gekost om de partijen tot bovenstaande passage te laten komen.

D66 legde meteen keiharde eisen op tafel richting CU-onderhandelaar Gert-Jan Segers

Hoewel op het eerste gezicht niet veel bijzonders in deze alinea lijkt te staan, is het toch de moeite waard deze onder de loep te nemen. En dan gaat het vooral om de woorden: ‘een onafhankelijke, democratische en levensvatbare Palestijnse staat naast een veilig en internationaal erkend Israël’. Want iedere kenner van het conflict weet dat de Palestijnen op dit moment worden geregeerd door de dictatoriale Palestijnse Autoriteit en dat er zowel in Gaza als op de Westbank in geen jaren verkiezingen zijn gehouden. Als er al sprake zou zijn van een toekomstige staat, dan kunnen we gevoeglijk aannemen dat die zeker niet democratisch zal zijn, het recente ‘verzoeningsakkoord’ dat Fatah en Hamas in Caïro tekenden ten spijt.
Overigens moet daarbij worden aangemerkt dat die partijen elkaar na die ondertekening alweer in de haren zijn gevlogen. Daarnaast kunnen grote vraagtekens worden gezet bij het woord ‘levensvatbaar’ omdat vriend en vijand het erover eens is dat de Palestijnse economie alleen overeind wordt gehouden door miljarden subsidie die vanuit Westerse en Arabische landen op de rekening van de Palestijnse Autoriteit worden gestort.

Verre droom
Een Palestijnse staat moet volgens het akkoord naast Israël komen te liggen, en niet erin. De lezer mag verwachten dat daarbij een grens wordt bedoeld die zo ongeveer gelijk moet liggen aan de bekende ‘groene lijn’ van het bestand van 1967, maar dat staat er niet expliciet. Ook wordt met geen woord gerept over het nederzettingenbeleid dat toch wordt gezien als obstakel voor een toekomstige grens langs die lijn. Kortom, de kundige lezer weet dat de werkelijkheid ‘op de grond’ leert dat de uitgesproken wens in het akkoord een verre, onrealistische droom is. Datzelfde geldt voor de zinsnede: ‘een veilig en internationaal erkend’ Israël. Hamas erkent het bestaansrecht van Israël nog steeds niet en hoewel er sprake is van een ‘lente’ in de houding van soennitische Arabische landen ten opzichte van de Joodse staat is er beslist nog geen sprake van ‘erkenning’. En dan hebben we het nog niet over de dreigementen uit Iran, waar een Nederlandse Kamerdelegatie binnenkort op bezoek gaat.
Kortom, de passage is een papieren tijger, woorden ‘voor de bühne’. Dit moet pijn doen bij D66, bij Sjoerd Sjoerdsma in het bijzonder. De partij stemde tijdens de vorige kabinetsperiode onder aanvoering van de buitenlandwoordvoerder meer dan eens vóór het onmiddellijk erkennen van een Palestijnse staat en ook was D66 voorstander van het opschorten van het associatieverdrag met de EU als Israël zou doorgaan met het nederzettingenbeleid. Van de oorspronkelijke eisen die zo dwingend op tafel werden gelegd en waarover weken werd onderhandeld, blijkt niets meer over. Een prestatie van formaat die, zo meldt politiek Den Haag, vooral op het conto kan worden geschreven van de buitenlandexperts Han ten Broeke (VVD) en Joël Voordewind (CU). Het CDA bleef hierbij op de achtergrond, ook omdat die partij zelf tot op het bot verdeeld is over het dossier, denk aan Dries van Agt die binnen die partij de zaak voortdurend op scherp zet.

Wantrouwen
Dan de poppetjes of beter gezegd: het poppetje. VVD’er Halbe Zijlstra wordt naar verluidt minister van Buitenlandse Zaken. Lang werden namen uit D66-gelederen genoemd: Alexander Pechtold zou de functie hebben geambieerd, maar ook D66-coryfeeën Petra Stienen en met name Sigrid Kaag deden de ronde. Laatstgenoemden deden bij pro-Israëlische groepen de wenkbrauwen fronsen. Stienen legde tijdens een uitzending van de documentaireserie ‘Israël 65 jaar geliefd en gehaat’ van Frits Barend en Hans Knoop enige jaren geleden een verbluffende onkunde over het conflict aan de dag. Dat kan over Sigrid Kaag niet gezegd worden, maar de Speciale VN-Coördinator voor Libanon wordt gewantrouwd omdat zij al in 1996 bij het tv-programma Buitenhof fel de ‘Palestijnse zaak’ verdedigde. Kaag is gehuwd met Anis al-Qaq, een voormalig Palestijns ambassadeur. De VVD vond het belangrijk een partijlid op BuZa te hebben. Het was in Den Haag een publiek geheim dat defensieminister Jeanine Hennis de post ambieerde, maar haar aftreden naar aanleiding van de ‘Mali-affaire’ kwam te kort voor de vorming van het nieuwe kabinet.

Sigrid Kaag wordt gewantrouwd omdat ze al in 1996 bij Buitenhof fel de ‘Palestijnse zaak’ verdedigde

Influisteren
Het zou logisch zijn geweest als de VVD vervolgens het oog had laten vallen op Han ten Broeke, defensie- en buitenlandspecialist van de partij en bij vriend en vijand bekend om zijn dossierkennis. Het was Ten Broeke die zich achyter de schermen tomeloos inzette voor vredesbesprekingen tussen de Israëli’s en Palestijnen voordat de voormalig Amerikaanse minister John Kerry zich er mee ging bemoeien. Ten Broeke wordt door beide partijen vertrouwd, een grote pré als je de passage in het regeerakkoord terugleest. Nu klinkt echter de naam van Halbe Zijlstra, een Kamerlid dat Israël weliswaar bezocht maar van wie insiders ook weten dat hij ‘weinig’ met deze specifieke regio heeft. Zijlstra heeft op het gebied van Buitenlandse Zaken geen enkele ervaring. Te hopen is dat hij zich door Ten Broeke nader laat informeren en vooral influisteren.

Bron van antisemitisme
Dan, tot slot, een ander onderwerp dat door Nederlandse Joden van groot belang wordt geacht: antisemitisme. Daaraan maakt het akkoord vrijwel geen woorden vuil. De plek waar het woord wordt gebruikt is wel interessant, namelijk onder het hoofdstuk ‘integratie’. Voor antisemitisme is geen plek in onze samenleving, zo is te lezen, en daarnaast de zin: ‘Een democratische samenleving kan alleen functioneren als we een grens trekken als vrijheden van de ander worden bedreigd, als iedereen meedoet en als discriminatie wordt bestreden.’ Klaarblijkelijk is volgens de ondertekenende partijen vooral de achterblijvende integratie een belangrijke bron van antisemitisme. Teleurstellend is dat de toekomstige regering, in tegenstelling tot bijvoorbeeld het Verenigd Koninkrijk en Duitsland, niet voornemens blijkt de belangrijke Europese werkdefinitie antisemitisme op te nemen in de Nederlandse wet. Ook rept het akkoord met geen enkel woord over extra inspanningen in het onderwijs om antisemitisme tegen te gaan.

7 Comments

  1. Ik heb slecht nieuws voor D66: Deskundigen die het onderwerp jarenlang onderzocht hebben, zijn tot de conclusie gekomen dat de Europese moslims zodra zij zich sterk genoeg voelen hun eigen politieke partijen zullen oprichten en dan partijen als D66, GL en SP wier ideeën zij niet delen, als een baksteen zullen laten vallen. Ik weet niet wie de Nederlandse politici voor de gek willen houden met de levensvatbare Palestijnse staat die alleen in Europese fantasieën bestaat, maar de Palestijnen zelf geloven daar in ieder geval niet meer in. Die aanbidden nu in hun wanhoop Erdogan als verhoopte verlosser.

  2. “Teleurstellend is dat de toekomstige regering, in tegenstelling tot bijvoorbeeld het Verenigd Koninkrijk en Duitsland, niet voornemens blijkt de belangrijke Europese werkdefinitie antisemitisme op te nemen in de Nederlandse wet.
    Ik denk dat er mogelijkheden zijn dit tijdens dit kabinet er als nog door heen te krijgen.

    Wellicht zelfs de mogelijkheid Sigrid Kaag te wippen wegens belangenverstrengelingen met haar man, maar ook wellicht haar functies in het verleden.

    De messen zijn in ieder geval voor de komende periode al geslepen, ook in Israel waar Mevr. Kaag heel Nederland nu al zwart neer zet.Als diplomaat wordt ze daar niet voor vol aangezien.Maar of dat voor het Nederlandse kabinet belangrijk is,…ik vraag het me af.Ik vrees, slechts voor enkelen.

  3. De mens wikt maar God beschikt leerde ik al van mijn vader zaliger. Rutte III hangt van losse eindjes aan elkaar, is slechts spreekstalmeester van Brussel, Merkel, Macron. Er komt een regering die eigenlijk niemand wilde.

    Israël heeft van D66 weinig goeds te verwachten en het CDA en CU begrijpen nog steeds niet dat de PLO helemaal niet opteert voor een Tweestaten Oplossing.

    Wie de handvesten van Fatah/Hamas goed gelezen heeft weet dat ze zo spoedig mogelijk Israël en zijn roemrijke geschiedenis voorgoed willen begraven in de Middellandse Zee. Fatah/Hamas bepleiten al decennia samen met alle Arabieren een Jodenvrij Palestina. Details Psalm 83.

    De Knesset met Netanyahu is steengoed in het laveren tussen al die achterlijke voorstellen van de VN/EU en Nederland. Ook die zogenaamde christelijke partijen laten zich misleiden door die retoriek. Israël heeft net de grote feesten gevierd o.a. het Blijde Loofhuttenfeest dat Joden wereldwijd deed gedenken aan Israëls Machtige en Trouwe God.

    Vanmorgen lazen wij 2 Kronieken 19 waar Koning Josafat berispt werd door de ziener Jehu omdat hij een verbond had gesloten met de goddeloze koning Achab. Het koste Josafat bijna zijn leven. God redde hem…19:1 Jehu, de zoon van Chanani, ging hem tegemoet en zei tot ​koning​ Josafat: Moogt gij de goddeloze helpen en bevriend zijn met hen die de Here haten? Hierom rust er toorn op u van de zijde des Heren.

    Joden en alle vrienden van Israël bidden dagelijks voor de Vrede van Jeruzalem, de Stad van de grote Koning. Psalm 48, 129, en Mattheus 5:35. Het goede nieuws is en blijft: Israël zal AL zijn vijanden overleven en tot Hoofd der Volken worden. Deuteronomium 28:1-14 en Jesaja 60 en Openbaring 7, 14 en 19. Het beste komt nog! Gods Timing Is Perfect!

    • Vrijwel iedere website die connecties heeft met het Jodendom en Israël kent Christelijken, die zo verschrikkelijk overtuigd zijn van hun eigen gelijk, dat zij niet beseffen dat de lezers denken : ” O, hij weer ” en die vervolgens stoppen met lezen.
      Beste Bas: Ga iets nuttigs doen, ga wandelen en praten met mensen die in een verpleegtehuis zitten, die verpieteren en stop met je kerstening, want het wordt een beetje vervelend.

  4. Wat Awi Cohen hier doorgeeft verdient wel aandacht ! Ik had al weinig sympathie voor D66 die meer veroordeelde leden telt dan menige criminele organisatie, maar haar familiaire relaties met terroristische organisaties laat zien dat ze er van binnen nog erger uitziet dan van buiten schijnt.

  5. Het woord Christen en Kerstening zijn gezien de geschiedenis terecht beladen woorden in Israël en voor lezers in het NIW, blijkt wel. Terecht. Tijden van o.a. de roomse Karel de Grote die Joden en andersdenkenden met geweld voor de keuze stelde, de doop of de dood, dat is Goddank sinds 14 mei 1948 verleden tijd. Boek Aat van Gilst: Misdadige pausen en hun handlangers.

    Kerken schaamden zich diep voor hun gedrag en spraken dat uit. Zowel de Roomse als de Lutherse Kerk. Christenen bezochten massaal het nieuwe Israël en toonden Joden hun vriendschap. Doneerden miljoenen Euro’ s voor de Gaarkeukens aldaar. Plantten vele duizenden bomen in Israël.

    Toen in Israël 2001 de Tweede Intifada uitbrak vertrokken grote groepen christenen naar Israël, de solidariteitsreizen. Daarna volgeden nog vele solidariteitsreizen naar Israël. Mijn vrouw en ik gingen ook!

    Sinds 1996 zijn er met financiële hulp van christenen voor Israël ruim 100.000 Joden vanuit Rusland naar Israël teruggekeerd, en werd de Montefioremolen in Jeruzalem gerestaureerd.

    Premier Netanyahu’s is blij met support van christenen gezien zijn toespraak tot de christelijke media in Jeruzalem. Oktober 2017.

    ‘Ik wil u allen welkom heten in Jeruzalem, de eeuwige en enige hoofdstad van het Joodse volk. […] Ik hoop dat u ook samen met ons uitkijkt naar de dag waarop de ambassades van al uw landen naar Jeruzalem verhuizen.

    Israël heeft geen betere vrienden in de wereld dan de christelijke gemeenschappen over de hele wereld. En Israël is het enige land in een uitgestrekte regio waar christenen niet alleen overleven, maar ook voorspoed hebben.

Reacties zijn gesloten bij dit onderwerp.