Waar mogen Joden nog slachten?

sjechietaEen Vlaamse minister wil onverdoofd ritueel slachten in België verbieden. De Partij voor de Dieren kwam eind mei in Nederland met een nieuw voorstel om dat te bewerkstelligen. De sjechita in Europa staat weer ter discussie.

De Joodse gemeenschap in België was woest toen de Vlaamse minister voor Dierenwelzijn Ben Weyts twee weken geleden een wetsvoorstel tegen onverdoofd ritueel slachten aankondigde. De reacties daarop leken een echo van die in Nederland een aantal jaar geleden. Hoofdredacteur Michael Frelich van Joods Actueel: „De laatste die ons zo’n verbod heeft opgelegd was Adolf Hitler.” Hij schetste apocalyptische vergezichten door het zelfs ‘het einde van de Joodse gemeenschap in België’ te noemen mocht het verbod doorgaan. Maar niet alleen in België is discussie over de sjechita en de dhabiha (islamitisch slachten). Een rondje langs de internationale abattoirs.

Toegestaan
Wat sinds dit jaar in België al verboden is, is onverdoofd slachten op tijdelijke locaties. Dat treft vooral moslims, die bijvoorbeeld thuis een lammetje willen slachten voor het Offerfeest. Maar de beslissing is in lijn met de EU-regelgeving. Die zegt dat er niet geslacht mag worden zonder verdoving. Religieuze slacht is daar echter van uitgezonderd. Lidstaten mogen zelf hun regels daarover bepalen, met de voorwaarde dat de slacht in erkende slachthuizen plaatsvindt. Ook in Nederland speelt de discussie rond de rituele slacht nog steeds. In 2012 strandde een voorstel voor een totaalverbod weliswaar in de Eerste Kamer, maar eind mei van dit jaar zei de Partij voor de Dieren het tijd te vinden voor een nieuwe poging. De samenstelling van de Eerste Kamer is immers veranderd: wellicht zou er nu wel een meerderheid te behalen zijn. Hoe de politieke hazen ook zullen lopen, ook binnen de Joodse gemeenschap zelf wordt getwijfeld of hier nog wel kosjer geslacht moet worden. Niet vanwege eventueel dierenleed, maar vanwege de kosten. De NIHS, verantwoordelijk voor de sjechita, lijdt jaar na jaar verlies op deze post – vorig jaar alleen al een ton. Op dit moment is men op zoek naar alternatieven, onder andere de import van kosjer vlees wordt besproken. Wellicht vanuit Polen. Jaarlijks exporteerde het land voor zo’n 500 miljoen euro aan kosjer en halal vlees, totdat onverdoofd slachten vanaf 2013 werd verboden. Een beslissing van het constitutioneel hof eind 2014, die vond dat de religieuze vrijheid onaanvaardbaar werd ingeperkt, draaide het verbod terug. In Groot-Brittannië wordt ook nog volop ritueel geslacht, al wordt de discussie feller. Een petitie tegen rituele slacht, opgezet door de Britse vereniging voor dierenartsen, werd 115.000 keer ondertekend. En er is in het Britse parlement ook al een aantal keer over gedebatteerd, zonder concrete maatregelen tot gevolg. Tijdens de afgelopen verkiezingscampagne in mei probeerde de rechts-populistische partij UKIP een punt te maken van het ritueel slachten. Tevergeefs, want premier David Cameron werd herkozen en had eerder al gezegd zonder problemen halal vlees te eten en tijdens een bezoek aan Israël in 2014 beloofde hij de rituele slacht nooit te zullen verbieden.

Verboden
In heel Scandinavië is onverdoofd slachten verboden. Sinds vorig jaar ook in Denemarken. De Joodse gemeenschap kwam daartegen in opstand, hoewel de maatregel praktisch geen gevolgen had. Vanaf 2004 wordt er namelijk helemaal niet meer kosjer geslacht in Denemarken: al het benodigde vlees wordt geimporteerd. In andere Scandinavische landen is het al veel langer verboden onverdoofd te slachten. In Zweden vanaf 1937, in Noorwegen al vanaf 1929. Buiten Scandinavië zijn er nog twee Europese landen met een ritueel slachtverbod. Zwitserland deed de sjechita op landelijk niveau in 1897 in de ban, als eerste land ooit. Daar wilde men in 2006 nog verder gaan. Er lag een voorstel ook de import van kosjer vlees te verbieden, maar dat is er nooit van gekomen. In Letland was alle rituele slacht tot 2009 verboden. Daarna was het toegestaan te slachten als er zogeheten post-cut stunning werd toegepast, het meteen na de snee verdoven van het dier. Sommige islamitische autoriteiten staan dat toe, Joodse in het geheel niet. Letland exporteert nu halal vlees naar Scandinavische landen, maar ook bijvoorbeeld naar de Verenigde Arabische Emiraten. De discussie over ritueel slachten speelt zich voornamelijk af op Europese bodem. Toch is er één niet-Europees land waar het ook niet is toegestaan. In Nieuw-Zeeland mag het vanaf 2010 niet meer. Echt zoden zet dat qua dierenwelzijn niet aan de dijk: er werden slechts 20 runderen, 50 lammeren en 1400 kippen per jaar kosjer geslacht.

27 Comments

  1. Het blijft altijd nog diervriendelijker om een dier te slachten op de halal manier dan op de oorspronkelijke manier. Als je de lijnen van de Koran volgt kom je er gewoon op uit dat het dier een beter leven heeft gehad.

    • Niet relevant. Onderdoofd slachten heeft niet te maken met hoe het dier heeft geleefd, maar hoe het dier aan zijn/haar einde komt. Bij onverdoofd slachten is dat BARBAARS en uit de tijd met de kennis van nu.

  2. Ik denk dat rabbinaten en bestuurders van joodse gemeenschappen dit probleem eens gecoõrdineerd en op europese schaal moeten bespreken. Het vraagstuk waarom er in Europa nog steeds geen werkelijke godsdienstvrijheid voor Joden bestaat moet eens serieus en in heel zijn omvang ter tafel worden gebracht.

    Op een wat andere manier dan voor de oorlog gaat niettemin het eeuwenlange getreiter tegen de joodse gemeenschap en haar gebruiken gewoon door. De ene keer is de Sjechitah aan de beurt, dan weer eens de Brit Milah, en een derde keer wordt er moeilijk gedaan over de identiteit van joodse scholen. Misschien is het nu tijd al deze zaken niet afzonderlijk maar in hun totaliteit in de politiek aan de orde te stellen als systematische en steeds weer herhaalde aanvallen op de joodse levenswijze en de godsdienstvrijheid.

    Als men een historisch overzicht zou maken van de politieke inbreuken op traditionele joodse gebruiken en pogingen daartoe sinds de oorlog zou men gemakkelijk een boekdeel kunnen vullen. En misschien moet men dat ook maar doen, om zo laten zien dat er werkelijk een probleem — beter gezegd een schandaal — is.

    Men moet ook politieke partijen veel kritischer beschouwen. Als de volledige uitvoering van het programma van een politieke partij het leven voor traditionele en religieuze Joden ernstig zou bemoeilijken of onmogelijk zou maken, dan moet zo’n partij eenvoudigweg als antisemitisch worden aangemerkt, ook als deze niets bijzonders tegen Joden heeft.

  3. Ik ben erg pessimistisch aangaande het verder samenleven van religies. Paulus waarschuwt juist voor religieuze rituelen in Kolossenzen 2. Omdat joden en moslims zich hier niet aan storen, blijft het een onoplosbaar probleem.

    • Dit lijkt mij een verkeerde interpretatie van wat Paulus daadwerkelijk zegt. Want hoe kan een godsdienst bestaan zonder rituelen? Dat is volslagen onmogelijk. Maar bovenal begrijp ik niet wat een tekst van de Apostel Paulus te maken heeft met het principe van de godsdienstvrijheid van traditionele Joden die het Nieuwe Testament niet erkennen. Ik ben zelf ook een Christen, maar dat is toch een heel andere discussie? Het gaat hier om de godsdienstvrijheid in het kader van de burgerlijke rechtsstaat.

  4. geert je zit er volledig naast. Paulus preekt geen godsdienst maar genade. En dat is nu net het hele punt.

    * als meneer Halal meeleest: Deut. 18:18 voorzegt niet Mohammed maar Johannes de Doper.

    • De tegenstelling die je maakt tussen godsdienst en genade is er volledig naast. Inderdaad is het Christendom een godsdienst die de genade primair stelt, maar het feit dat dit primaat van de genade precies de christelijke leer is bewijst meteen dat er zoiets als een christelijke leer en dus een christelijke godsdienst is. Hoe zouden we immers weten van deze genade indien het onderwijs daarover niet via de Christelijke Kerk was doorgegeven. We zouden helemaal geen NT hebben indien er niet een godsdienstige organisatie bestond die dit als haar heilige boek beschouwt. Nietzomin als de leer van de Torah instand kan worden gehouden en doorgegeven zonder de godsdienstige organisatie van het Joodse Volk, kan de leer en praktijk van het NT worden doorgegeven zonder een vorm van christelijke organisatie en traditie.

      Dat het Christendom niet zonder godsdienstige organisatie en traditie kan bestaan blijkt overigens ook uit de liturgie, de viering van de sacramenten, &c.

      Overigens begrijp ik niet wat dit met de questie van de godsdienstvrijheid en de Sjechitah te maken heeft.

  5. alsjeblieft kerel, ik wil je niet beledigen maar ik heb nog nooit zoveel onzin gehoord. Jezus kwam niet om een kerk te stichten maar om het koninkrijk van God op aarde te brengen. De joden wezen dit af en dus preekte Paulus vanuit de Romeinse ballingschap een organisch geheel dat het lichaam van christus is. Christus is niet alleen de opgestane Jezus maar ook Zijn lichaam dat mede met Hem gekruisigd werd. Geen organisatie maar een organisme.

    Alsjeblieft doe me een plezier: stop onmiddellijk met de kerk. De kerk heeft zo verschrikkelijk veel k-a-p-o-t gemaakt door zichzelf in de plaats te stellen van Israël.

    * als meneer Halal meeleest: leg me eens uit waarom Jeruzalem niet 1 keer voorkomt in de Koran en 700 keer in de Bijbel.

    • Volledig akkoord dat Jezus kwam om het Koninkrijk op te richten. Maar de oprichting van dit Koninkrijk was een zaak van de acceptatie van Jezus als Koning Messias door het Joodse Volk. Toen dit aanbod van het Koninkrijk werd afgewezen werd op de duur het gelovig overblijfsel van de Joden (dus de Joden die in Jezus geloofden), samen met de niet-Joden die tot geloof waren gekomen samengevoegd in de Gemeente van de Messias, die in deze tussentijd de voorhoede is en blijft van de toekomstige oprichting van het Koninkrijk, die alsnog zal plaatsvinden bij de Wederkomst.

      Dit is de Gemeente (of Kerk) volgens de NT gedachte. Dat in de latere historische ontwikkeling deze Kerk sterk is afgeweken van de NT gedachte onderschrijf ik volledig. Maar die afwijking heeft te maken met de latere Vervangingstheologie, niet met het primaire onderscheid tussen het Joodse Volk en de Gemeente van de Messias als zodanig, en ook niet met een gefingeerd onderscheid tussen ‘organisme’ en ‘organisatie’. Ieder organisme is op bepaalde wijze georganiseerd en is dus ook een organisatie. Dit geldt ook de Gemeente van de Messias.

      Deze Vervangingstheologie stelt dat het Volk Israel en de Torah hebben afgedaan. Maar volgens het NT is de Gemeente van Jezus juist onderdeel van Israel. Want het gaat immers uiteindelijk om het nationale herstel. Ook in deze Gemeente blijft daarom de Torah van kracht, en dus ook de Sjechitah. Ik ben zelf betrokken bij een Messiasbelijdende groepering. De handhaving van de Sjechitah is daarom ook mijn eigen belang.

      Als je de opvatting bent toegedaan zoals je die hierboven hebt uiteengezet en met mij de Vervangingstheologie afwijst, begrijp ik nog minder dan in het begin deze hele discussie waarom je tegen de joodse rituelen bent.

    • “Onzin” roepen is geen argument. Dat de zegen aan de goyim is gegeven buiten Israel om is precies een uiting van vervangingstheologie en theologisch anti-judaisme. De persoon die Christenen als de Messias beschouwen is voluit joods en van hem is de uitspraak: “Het heil is uit de Joden” (Joh. 4:22).

      Er is bovendien een tekst van Paulus die uitdrukkelijk verklaart dat de niet-Joden in de Gemeente van de Messias in Israel zijn geincludeerd. In Ef. 2:11-13 zegt de Apostel: “Bedenk daarom dat jullie, die vroeger heidenen waren naar het vlees, en voorhuid genoemd werden door hen die genoemd worden besnijdenis in het vlees, die met handen geschiedt; dat jullie in die tijd zonder de Messias waren, vervreemd van het burgerschap van Israel, en vreemdelingen van de verbonden der belofte, zonder hoop en zonder G’d in de wereld. Maar nu in Messias Jezus zijn jullie, die vroeger veraf waren, nabij gekomen, door het bloed van de Messias”.

      Hier stelt Paulus uitdrukkelijk en onomwonden dat de niet-Joden in de Gemeente deel hebben gekregen aan al datgene waar ze eertijds ver vandaan waren: het burgerschap van Israel en de verbonden van de belofte. Ze hebben eraan deel gekregen, niet door proselieten te worden, maar door het geloof in de Messias. In en door hem zijn zij geincludeerd in Israel.

      De achterliggende logica is hier ongetwijfeld dat de Messias als Israel’s koning geheel Israel vertegenwoordigt en dat dus degene die “in Christus” ofwel in de Messias is, geincludeerd in Israel in en door het feit dat hij in de Messias is geincludeerd.

  6. beste kerel,

    misschien is het een idee om de discussie te stoppen. Sorry maar je slaat volledig en compleet de plank mis. De huidige ecclesia heeft een compleet andere missie dan het toekomstige Israël. De ecclesia gaat straks in de hemel regeren en Israel zal op aarde regeren.

    Wat die rituelen en ceremoniën betreft: het is niets anders dan “rock ‘n rollen met de wet van Mozes”. De waterdoop was een tijdelijke schaduw van de messias die komen zou maar de ecclesia is gedoopt in de geest.

    Maar ik weet het: religieuzen zijn verslaafd aan ceremoniën, kerkklokken, tamboerijnen, rituelen etc.

    • Je geeft geen argumenten die mijn stellingname weerleggen. Enerzijds verwijt je de Kerk dat zij zichzelf in de plaats stelt van Israel, en dat verwijt is terecht en deel ik met je. Maar zelf bedrijf je een minstens net zo erge anti-joodse theologie door de Kerk los te maken van Israel en tot een puur geestelijke entiteit te verheffen (of beter gezegd te verdampen). Dat laatste is niet alleen regelrecht in strijd met de benaming: “Lichaam van Christus”, maar ook een tegenstrijdigheid. Een puur geestelijk gezelschap is niet alleen geen Lichaam maar ook innerlijk onmogelijk en in strijd met de menselijke natuur zoals deze geschapen en bedoeld is, en die uitwendigheid en lichamelijkheid insluit, en sociale verbanden. De Gemeente van de Messias is daarom ook een voluit lichamelijke en tastbare realiteit.

      Jouw scheiding tussen geest en materie en je afwijzing van de waterdoop — en neem ik aan van de overige sacramenten en rituelen — lijkt op de gnostiek. Je zult dan ook wel tegen samenkomsten, erediensten, &c, zijn want dat zijn net zo goed uitwendige rituelen. Als ik je goed begrijp kom je zo uit een puur individualistisch en geestelijk Christendom. Zoiets is volgens mij een theologische illusie, gebaseerd op verkeerde filosofische uitgangspunten. Ik kan geen spoor van een dergelijke “onzichtbare gemeente” vinden in het NT.

      Niettemin bedankt voor de gedachtenwisseling over deze zaken. Een goede discussie is nooit weg. Het was me een genoegen.

  7. Als ‘geestelijk’ niets te maken heeft met ‘anti-stoffelijk’, dan heeft het ook geen zin om rituelen of uitwendige observanties in het algemeen te verwerpen. Dat zijn immers de dingen waardoor een gemeenschap zich in concreto manifesteert en wordt afgebakend. En dat zijn ook de dingen waardoor het dagelijks leven volgens de Torah wordt geheiligd en er een aan HaSjeem toegewijde cultuur ontstaat. Maar als je die verwerpt, dan is ‘geestelijk’ voor jou wel degelijk gelijk aan niet-stoffelijk. Tenminste op religieus gebied. Je wilt geen uitwendige godsdienstige observantie. Dus verwerp je alle religieuze uitwendigheid. Maar dat betekent dat heel het uitwendige leven wordt uitgeleverd aan de secularisatie. Dat wil zeggen dat je dan een vorm van cultuur krijgt die haaks op de cultuur van het Koninkrijk G’ds.

    De Katholieke Kerk heeft de grote fout gemaakt de Torah te verwerpen en Jezus te ontjoodsen. Maar zij is er vroeg genoeg achter gekomen dat het zonder uitwendigheid niet ging. Dus moesten er andere uitwendigheden komen, die het gebrek aan bijbelse cultuur moesten compenseren en die de leegte, ontstaan door de verwerping van de cultuur van de Torah, moesten opvullen.

    Je stelling, dat de Ecclesia buiten Israel om gezegend is, heb je niet bewezen. Je beweert dit alleen maar. Maar als het inderdaad waar is wat je zegt, dan is de Ecclesia ook buiten Jezus om gezegend. Want Jezus is een Jood. Je kunt nooit gezegend worden door Jezus buiten zijn Jood-zijn om. Zijn Jood-zijn is immers een voorwaarde voor zijn Messias-zijn. De christelijke belijdenis dat Jezus de Christus is, komt immers altijd neer op de belijdenis dat hij de joodse Messias is. Een niet-joodse Messias is een onding.

    Besef je wel wat je het eigenlijk zegt als je zegt stelt dat de Ecclesia wordt gezegend buiten Israel om? Volgens mij plaats je dan de Ecclesia in de positie van Esau. Die wilde ook gezegend worden buiten Jacob (=Israel) om. De ‘zegen’ die buiten Israel om gaat is echter de zegen van het zwaard, ofwel van de zelfhandhaving. Die zegen krijgt Esau dan ook. Maar daarmee ontgaat hem de geestelijke inhoud, want die kan hij alleen via Jacob verkrijgen.

    Dat is juist de grote les die de Kerk moet leren. Want de Kerk is in de valkuil van Esau gevallen en heeft gemeend onafhankelijk van Israel te zijn en buiten Israel om gezegend te kunnen worden. Die onafhankelijkheid is echter alleen mogelijk door zich van de Messias los te maken, of door de Messias te ontjoodsen. Doet men dat echter, dan komt men in het gevaar alles kwijt te raken. Voor het streven naar onafhankelijkheid van Israel heeft het historische Christendom dan ook de dure prijs betaald van het afgesneden worden van de zegen. Dit heeft zich getoond in een anti-joodse theologie die uitgelopen is op antisemitisme en verlies van de joodse ethiek en het morele kompas.

  8. beste kerel, je hoeft geen helderziende of afgestudeerd theoloog te zijn om te snappen dat Paulus FUNDAMENTEEL ANTI rituelen en ceremoniën was. Rituelen en ceremoniën zijn voor de gelovige wat babymelk voor baby’s is.

    In Efeziërs 3:10 staat bovendien dat de ecclesia NU al een hemelse opdracht heeft. Het huidige Israel wordt van de kaart geveegd. Voor de zoveelste keer de tip: ga weg uit die kerk.

  9. Ef. 3:10 stelt dat — in het licht van het geheimenis van de bijzondere apostolische bediening van Paulus zoals die in de voorafgaande passage wordt geschetst — “door middel van de Gemeente aan de overheden en machten in de hemelse gewesten de veelkleurige wijsheid van G’d bekend zou worden”.

    Dit geheimenis is, zoals Paulus kort daarvóór stelt, in 3:6, dat de niet-Joden medeërfgenamen en leden van hetzelfde Lichaam zijn. Dit is wezenlijk hetzelfde als in 2:19 wordt gezegd, dat de niet-Joden niet langer vreemdelingen en bijwoners zijn, maar medeburgers van de heiligen en huisgenoten G’ds. Deze positie hebben zij gekregen doordat ze deel hebben gekregen aan het burgerschap Israel’s en de verbonden der belofte door het bloed van de Messias (cf. 2:12-13).

    Dit is precies wat ik in een voorafgaande comment heb gezegd. De niet-Joden zijn op een basis van gelijkwaardigheid samen met de groep van de in Jezus gelovige Joden ingevoegd in de Gemeente die het Lichaam van de Messias genoemd wordt.

    In 3:10 is niet sprake van een speciale “hemelse opdracht”, zoals jij het noemt, maar eenvoudigweg van het effect van deze gelijkwaardige status. Beiden, Jood en niet-Jood, zijn gelijkwaardig in de Messias en zijn in hem leden van hetzelfde Lichaam en genieten hezelfde burgerschap Israel’s. Dit sluit vanzelf in een gelijkwaardige status ten opzichte van de Torah. Doordat Joden en niet-Joden in de Gemeente gelijkwaardig zijn wordt het einddoel van G’ds voornemen in Jezus — d.i. de eeuwige toestand in de nieuwe schepping — nu al enigszins zichtbaar. En zo worden de hemelse machten bekend met de veelvuldige wijsheid van G’d.

    Wanneer je zegt dat je geen afgestudeerd theoloog hoeft te zijn om te begrijpen dat Paulus fundamenteel anti-rituelen en ceremonieën was, herhaal je alleen een oude dooddoener uit populaire versies van de traditionele Vervangingsleer die allang door meer recente NT studies — bijv. van Peter Tomson en Mark Nanos — is ingehaald.

    In Rom. 3:31 stelt Paulus duidelijk dat het principe van het geloof de Torah niet teniet doet: “Stellen wij dan door het geloof de Torah buiten werking? In het geheel niet! Wij handhaven de Torah”.

    In Hd. 25:8 verweert Paulus zich tegen de beschuldigingen die tegen hem ingebracht waren met te zeggen dat hij noch tegen de Torah van de Joden, noch tegen de Tempel, noch tegen de Keizer gezondigd heeft. Dit wil dus zeggen dat hij altijd een Torah-getrouwe Jood is gebleven en zich altijd aan de Sjabbat en de andere rituele observanties gehouden heeft. Dit wordt nog eens bevestigd in 26:4-5.

    In I Tim. 6:14 beveelt Paulus zijn geestelijke zoon Timotheus om het gebod onberispelijk te houden. Dit is opnieuw de Torah, die vaak “het gebod” genoemd wordt — zo bijv. in de bekende plaats Dt. 30:11: “…dit gebod dat ik u heden gebied”.

    Dat Paulus niet anti-Torah en dus niet tegen de rituelen van de Torah is wordt ook duidelijk uit het feit dat de eindtijdelijke Anti-Messias door hem in II Thess. 2:8 genoemd wordt de wetteloze d.i. de Torah-loze (Gr. anomos). Paulus was geheel en al getrouw aan de leer van Jezus, en dus ook aan Jezus’ woord dat de Torah met al haar geboden van kracht blijft zolang de wereld bestaat (Mt. 5:17-19). Discussies over de Torah in de brieven van Paulus gaan over de relatie van de Torah tot de belofte of over bepaalde interpretatiequesties, nooit echter over de geldigheid van de Torah als zodanig.

  10. tjonge wat ben jij een doordrammer zeg; ik hoop wel dat je de goede bijbelvertaling erbij hebt gehaald; scripture4all.org, of anders schriftwoord.nl

    En natuurlijk gaat Efeze 3:10 over een hemelse bestemming.

  11. Zoals ik uit de teksten heb aangetoond gaat Ef. 3:10 over de bekendmaking, door middel van de Gemeente, van de wijsheid G’ds aan de hemelse machten. Deze bekendmaking gebeurt, zoals de Apostel zegt, “nu”, dus in deze tijd, terwijl de Gemeente op aarde is. Dit is geen hemelse bestemming in de zin dat de Gemeente bedoeld zou zijn om uiteindelijk in de hemel te verblijven. Mensen horen op aarde, engelen in de hemel. Dit zal ook zo zijn in het Messiaanse Rijk en in de Komende Wereld (de Olam Habah). Dit blijkt uit Apoc. 21:1-3, waar, in de Nieuwe Schepping, de Tabernakel G’ds op aarde neerdaalt.

    Ook Jezus is niet bestemd voor een eeuwig verblijf in de hemel. Dit verblijf is tijdelijk. De Messias komt eenmaal terug op aarde om zijn Rijk op te richten. Dit Rijk bereikt zijn eeuwige bestemming in de Olam Habah.

  12. de bekendmaking gebeurt inderdaad nu, in geestelijke zin aan de hemelse machten. Dat de gemeente (nog) op aarde is, is een bevestiging van het feit dat de hemelingen ons waarnemen. In de komende aionen is de ecclesia ook fysiek in de hemel aan het werk. Waarom anders een getransformeerd lichaam?

    Jezus regeert bovendien niet eeuwig op aarde maar aionisch. Ook de Olam Habah is aionisch.

  13. De term aionisch zegt op zichzelf niets over duur. Er is echter een basaal onderscheid — afgezien van verdere onderverdelingen — tussen deze aioon (de Olam Hazeh) of de Tegenwoordige Eeuw en de toekomstige aioon (de Olam Habah) of de Toekomende Eeuw. De Tegenwoordige Eeuw is de tijdelijke, vergankelijke schepping, waarvan het Messiaanse Rijk het eindstadium is. Volgens de Apocalyps duurt deze Messiaanse Tijd 1000 jaren. Daarna wordt de wereld vernieuwd tot de Olam Habah, de toestand van de Toekomende Eeuw. Dit is de definitieve, onvergankelijke schepping. Volgens mij is daarom de Olam Habah eeuwig in de zin van altijddurend.

    Ik denk niet dat de Gemeente ooit fysiek in de hemel zal zijn. Ik zie hier geen aanwijzigen voor. De transformatie van de tegenwoordige gelovigen tot onsterfelijkheid vindt immers plaats bij de terugkeer van de Messias. Maar dan lijkt het mij toe dat hun fysieke plaats op aarde is, deelnemend aan de regering van de Messias. We lezen dan ook nergens dat de gelovigen bij de Wederkomst naar de hemel gaan. Volgens I Thess. 4:17 gaan ze gaan de Messias tegemoet terwijl hij naar de aarde afdaalt om zijn Rijk in bezit te nemen. Als je iemand tegemoet gaat terwijl hij naar je toe komt betekent toch dat je samen met hem naar jouw plaats gaat, niet naar de plaats waar hij juist vandaan komt.

    Natuurlijk is het op zich mogelijk dat de klasse van de onsterfelijken gedurende de 1000 jaren niet steeds op aarde zal verblijven, maar na de installatie van het Messiaanse Rijk vanuit de hemel zijn functie zal uitoefenen. Maar ik zie daar geen concrete aanwijzingen voor in het NT. Dit zou betekenen dat Jezus eerst terugkeert om het Messiaanse Rijk op te richten, en daarna met de klasse van de verrezenen terugkeert naar de hemel, om dan na de 1000 jaren bezit te nemen van de vernieuwde aarde van de Olam Habah. Dit blijkt volgens mij echter niet uit de teksten. Wat is volgens jouw dan de functie hiervan en uit welke teksten blijkt dit?

    Ik zie niet wat een getransformeerd of verrezen lichaam per se met een hemelse fysieke plaats te maken heeft. Vooral niet omdat de aarde zelf ook eenmaal wordt getransformeerd tot onvergankelijkheid. Het onderscheid tussen ons tegenwoordige lichaam (aangepast aan de Olam Hazeh) en het verrijzenislichaam (aangepast aan de Olam Habah) is volgens mij het onderscheid tussen sterfelijk en onsterfelijk, ofwel vergankelijk en onvergankelijk.

  14. De Olam Habah duurt zeker niet eeuwig. De laatste crisis zal zijn dat de dood teniet gedaan wordt. Deze Olam duurt duizenden jaren maar niet eeuwig. Paulus gaat veel verder dan Openbaring.

    Jezus komt in twee fasen terug, eerst om de ecclesia te halen en daarna om Zijn volk bijeen te roepen. David is in de komende aionen Zijn gezant op aarde en ik gok erop dat Paulus zijn afgevaardigde in de hemel is.

  15. Je begrijpt volgens mij de term Olam Habah niet. De Olam Habah begint pas als de dood teniet gedaan is. Het is de definitieve toestand van de schepping, zonder zonde en dood.

    Jezus komt ook niet twee keer terug. Er is maar één wederkomst. Het NT spreekt nergens van twee wederkomsten of van een wederkomst in meerdere fasen.

  16. ik mis bij jou een olam tussen het duizend jarige rijk en de Olam Habah. Maar ik heb al door: ik kan je toch niet overtuigen dat je ongelijk hebt. Ik kan me nog oeverloze discussies herinneren met mijn VVD vader over het belang van uitkeringen. Zinloos.

  17. Het Messiaanse Rijk wordt volgens mij gevolgd door een laatste poging tot opstand van de boze machten. Hierop volgt onmiddellijk het Laatste Oordeel en de definitieve toestand van de Olam Habah. Dit lijkt mij duidelijk uit Apoc. hst. XX.

    De leer van een speciale geheime opname van de Gemeente is geïntroduceerd door John Nelson Darby, een van de eerste zgn. Plymouth Brethren. Deze leer is gebaseerd op de theologische aanname van een strikte scheiding tussen het Volk Israel en de Gemeente van Jezus. Messiasbelijdende Joden hadden in deze constructie eigenlijk alleen een plaats in de toekomst van het herstelde Israel, niet in de tegenwoordige Gemeente.

    De strikte scheiding die Darby aanbracht was gebaseerd op de veronderstelling dat het lidmaatschap van de Gemeente van Jezus gebaseerd is op geloof, terwijl het lidmaatschap van het Joodse Volk gebaseerd is op afstamming (en. eventueel, een juridische toelatingsprocedure, de gioer, waardoor men een joodse proseliet wordt).

    Darby en de zijnen vergaten echter te bedenken dat een gemeenschap die gebaseerd is op geloof wel degelijk deel kan uitmaken van een gemeenschap die gebaseerd is op afstamming. De eerste Gemeente bestond immers uit louter Joden en dat bleef zo een tiental jaren, tot aan de bekering van de Romeinse centurion Cornelius. Deze Jezus-gelovige Joden waren door hun geloof en de waterdoop afgezonderd tot een bijzondere groep binnen Israel. Zij kwamen door hun geloof niet buiten Israel te staan maar waren een bijzondere deelverzameling van het volk, die de bedoeling had uiteindelijk een nationale bekering te bewerkstelligen.

    Toen de niet-Joden erbij kwamen, werden zij door hetzelfde geloof en hetzelfde doopsel gevoegd bij de joodse gelovigen in Messias Jezus. Dit is de reden waarom het Christendom niet een nieuwe religie is. De door HaSjeem gestichte religie was er immers allang. Jezus kwam niet om deze religie af te schaffen maar om haar als Messias te voltooien en naar het Koninkrijk te voeren. Christendom betekent enkel dat men binnen de door G’d gestichte religie — en deze stichting gebeurde op de berg Sinai met het geven van de Torah — Jezus als Messias erkent.

    Dit project van de oprichting van het nationale Koninkrijk begon met Johannes de Doper en duurde tot het einde van Handelingen van de Apostelen. Maar net zo als Israel bestond als G’ds volk in de eeuwen vóórdat dit aanbod van het Koninkrijk kwam, zo blijft het ook als zijn volk bestaan na de afwijzing ervan. Men moet hier dus een onderscheid maken tussen de fundamentele constitutie van het Joodse Volk, die is gegeven door de Exodus en de Sinai, en het project van het Koninkrijk. Door de afwijzing van het project van het Koninkrijk en van Jezus als Messias wordt het nationale Israel echter wel tijdelijk onvruchtbaar en onbruikbaar voor het messiaanse project. En dit heeft de illusie gecreëerd dat de Gemeente van Jezus een zelfstandig iets was, los van het Joodse Volk.

    De scheiding tussen de Gemeente en Israel leidde bij Darby en zijn volgelingen dan ook tot de theologie van het Dispensationalisme, dat een scheiding wil tussen wet en genade, tussen Israel en de Gemeente van de Messias, en tussen de veronderstelde zuiver geestelijke en hemelse roeping van deze Gemeente en de veronderstelde aardse roeping van Israel. Deze Gemeente moest volgens Darby dan ook ten hemel opgenomen worden vóórdat het herstel van Israel zou plaatsvinden. Om dezelfde reden moesten ook uitwendige observanties en rituelen zoveel mogelijk verdwijnen. De latere dispenstationalisten waren hierin consequenter dan Darby en schaften zelfs de waterdoop en de Maaltijd des Heren af.

    Men had hier beter naar Paulus moeten luisteren die zegt dat de niet-Joden geënt zijn op de edele olijfboom Israel (in Rom. hst XI) en dat de Torah geestelijk is (in Rom. 7:14). Het deel uitmaken van Israel is dus helemaal niet in strijd met het principe van het geloof. Degenen die in Jezus geloven worden door dat geloof vanzelf zonen van Abraham volgens de lijn van de belofte (Gal. 3:29).

    De Gemeente van Jezus is dus volgens mij een deelverzameling van Israel en deze deelverzameling krijgt uitwendig gestalte door de waterdoop, de maaltijd van Jezus en de overige zgn. sacramenten en messiaanse observanties, die alle perfect harmoniëren met de Torah. De hemelse en geestelijke roeping van deze Gemeente, ingevoegd in Israel gebaseerd op geloof, sluit daarom ook Torah observantie vanzelfsprekend in.

    Bij de Wederkomst worden de leden van deze Gemeente tot onsterfelijkheid verheven en ontvangen dus hetzelfde verrijzenisleven dat Jezus nu heeft. Hij zal dan het Koninkrijk oprichten. In de aanloopperiode naar dit Koninkrijk, de zgn. geboorteweeën van de Messias of de Grote Verdrukking, zal Israel een proces van zuivering doormaken om uiteindelijk bij de Wederkomst de Messias aan te nemen. Bij het aanbreken van het Koninkrijk zal dan het godsdienstig herstel voltooid worden met de oprichting van de Tempel beschreven door de Profeet Ezechiel.

    Degenen die zich met de Antichrist tegen het joodse volk en de Messias gekeerd hebben zullen in het oordeel van de Wederkomst vernietigd worden in het vuur van Geyhinnom. De overige niet-Joden, die de Joden welgevallig zijn geweest, zullen echter als sterfelijke mensen worden toegelaten tot het Messiaanse Rijk (vgl. Mt. hst XXV en Zach. 14:16). Zo zullen zij de kans krijgen eeuwig leven te verwerven en tot waarachtig geloof te komen.

    Door deze wat lange uiteenzetting heb je nu wellicht een beter zicht op mijn positie. Volgens mij is deze min of meer kloppend en passen de NT gegevens hierin. Daarbij sluit ik niet uit dat er hier en daar nog verbeteringen en correcties nodig zijn. Het gaat mij niet om mijn stellingname als zodanig, maar om alle Schriftgegevens als behorend tot een redelijke en systematische eenheid te begrijpen.

    Ik ontken dus niet het geestelijke en hemelse karakter van de Gemeente van de Messias. Maar ik ontken dat dit een positie buiten Israel is en moet leiden tot het opgeven van de Torah en uitwendige observanties. Integendeel, de Torah bereikt haar doel als zij uit geloof wordt gehoorzaamd. Dan kan het hele leven door haar worden geheiligd.

    Als men het geestelijke daarentegen losmaakt van het concrete en dus van de praktische observantie, wordt het uitwendige prijsgegeven aan de willekeur van een seculiere cultuur. Daardoor wordt het leven gespleten op een wijze die volgens mij in strijd komt met het monotheisme. HaSjeem wil door de Messias en door de Torah beslag leggen op alles. Daarom behoren uitwendige rituele observanties en godsdienstige handelingen net zo goed bij onze religie als het inwendige geloof.

    Daarmee zijn we terug bij het oorspronkelijke onderwerp, de Sjechitah. De Sjechitah is een instelling om het slachten dat buiten de Tempel plaatsvindt te heiligen, zodat het bloedvergieten dat daarvoor nodig is een relatie behoudt tot het altaar en geen zinloze seculiere aangelegenheid wordt.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*