Vluchteling kan niet meer

Israël en de VS willen geen geld meer geven aan de exclusief voor Palestijnen opgerichte maar zinloze en corrupte VN-vluchtelingenorganisatie UNRWA. Het vervelende van vluchtelingen van een verzonnen volk is namelijk dat niemand weet hoeveel het er zijn. Zeker als Arabieren zichzelf ‘Palestijnen’ noemen en claimen af te stammen van de uitgestorven Filistijnen.

Volgens demografisch en DNA-onderzoek echter stamt hoogstens tien procent af van nota bene Joden die overbleven na de Romeinen, eerst als christen en toen als moslim. Negentig procent der ‘Palestijnen’ is nazaat van Arabische seizoenarbeiders die eind negentiende eeuw op het zionistisch succes afkwamen en bleven. Hun namen bewijzen dat nog: al Masri (‘uit Egypte’), al Mughrabi (Noord-Afrika), al Tamimi (Jemen), Alawi (‘aleviet’, uit Syrië).

Een verzonnen volk – dat zeg ik niet, dat zeggen ze zelf. Hun ‘minister’ van Binnenlandse Zaken Fathi Hammad was op de Hamas-tv-zender Al Hekma TV op 23 maart 2012 woedend dat Arabische buren hun ‘broeders’ in de steek lieten: “Elke Palestijn kan zijn Arabische afk omst bewijzen, uit Saoedi-Arabië, Jemen of waar dan ook.” Bij de herdenking van de Balfourverklaring van 1917, vorig jaar, vulde de Palestijnse historicus Abd Al-Ghani Salameh dat nog eens aan op de Palestijnse staatszender: in 1917 ‘was er niets dat een Palestijns volk […] kon worden genoemd.’

Hoe komen we dan toch aan dat steeds opduikende getal van 700.000 ‘Palestijnse vluchtelingen’? Of, omdat de VN-vluchtelingenorganisatie UNRWA ook hun nakomelingen meerekent, vijf miljoen nu? Doordat de UNRWA fraude faciliteerde en teerde op terreur. Arabieren konden de hulpcijfers vervalsen omdat het de UNRWA meer werkgelegenheid opleverde, zoals de brandweerman die zijn eigen branden sticht.

‘In 1917 was er niets dat een Palestijns volk kon worden genoemd’

Kinderen ‘gehuurd’
Dat getal van 700.000 vluchtelingen in 1948 is alleen al onmogelijk omdat de Britse census nog in 1945, in de mandaattijd, 570.800 Arabieren telde en niet elke Arabier na 1948 gevlucht is. De Israëlische historicus Tsvi Misinai gaat uit van 390.000 Arabieren in door Israël in 1948 veroverd gebied, van wie er na die oorlog nog 120.000 over waren, zodat er nooit meer dan zo’n 270.000 gevlucht konden zijn. Dat er gerommeld werd, wist de UNRWA al begin jaren vijftig. Bijvoorbeeld in Libanon, waar vaak meerdere identiteitskaarten aan dezelfde mensen werden verstrekt. “Soms kwamen ze in abaya (kaftan) en keffiyeh, dan weer in burgerkleren,” verzuchtte de UNRWA al in 1951 bij de Algemene Vergadering van de VN. “Al met al is het onmogelijk een exact aantal voor vluchtelingen te geven.” Doden werden verzwegen en hun uitkering behouden, geboorten desnoods driedubbel geregistreerd.

De Egyptische krant Mideast Mirror van 23 juli 1953 meldde bijvoorbeeld: “Sommige vluchtelingen hebben meer dan 500 rantsoenkaarten, waarvan 499 van overledenen. In de kampen wordt openlijk in kleren, voedsel en rantsoenkaarten gehandeld.” En in kinderen; in 1950 al constateerde UNRWA-directeur Howard Kennedy dat zijn lijsten enorm veel ‘fictieve namen’ bevatten, ‘omdat het gebruikelijk is om kinderen uit andere gezinnen te ‘huren’ op het moment van de telling.’

En nu zal wel een type van Een Ander Joods Geluid, Van Agts Rights Forum of gewoon weer oud-Midden-Oostencorrespondent Maarten Jan Hijmans opdraven om deze cijfers vervalsingen te noemen. Terwijl zelfs VN-onderhandelaar en geestelijk vader van de UNRWA Graaf Folke Bernadotte het aantal Arabische vluchtelingen eind ’48 nog op maximaal 360.000 schatte. Terwijl de toenmalige UNRWA vaststelde dat veel tijdelijke Arabische arbeiders uit Libanon, Egypte of Syrië een vluchtelingenstatus aanvroegen; de VN-voorzieningen waren heel wat beter dan ze thuis gewend waren. De organisatie telde alleen al aan de grens met Libanon zo’n 129.000 fraudeurs. Hetzelfde gebeurde massaal op de Westbank, toen nog Jordanië. Volgens de VN was ‘de fout in de statistieken mogelijk vijftig procent.’ En iedereen werd betaald, zoals de Sociale Dienst hier liever uitkeert dan controleert, omdat dat te veel werk oplevert.

Allemaal uitkeringsfraudeurs, het is fraai. Nog in 1966 stelde dr. Walter Pinner, op basis van de UNRWA-overzichten en verminderd met de geboorten sindsdien, zijn aanvankelijke aantal uit ’59 van 539.000 vluchtelingen bij naar onder de 300.000. Met die geboorten is ook iets vreemds aan de hand. Er zijn nu ruim zes miljoen ‘Palestijnen’ in de regio. Dat zou betekenen dat, omdat ze uiteraard niet toegeven grotendeels van elders te komen, ze sinds eind negentiende eeuw meer dan vertwaalfvoudigd zijn door geboorte. Dat is zelfs bij uitzonderlijk potente Palestijnen demografisch onmogelijk.

5 Reacties

  1. Wie er gelijk heeft, maakt in de praktijk weinig uit. Een feit blijft, dat we allemaal met een probleem zitten. We hebben genoeg oorlogen gehad en die hebben niets opgelost. Vrede is geprobeerd, maar die is door Hamas, met financiële hulp van Arafat, in de kiem gesmoord. Door de terreur van Hamas hebben vele duizenden Palestijnen ook nog eens hun inkomen en bewegingsvrijheid verloren. De Palestijnen zijn vervolgens nog een interne oorlog begonnen, waarvan het einde ook nog steeds niet in zicht is. Als oorlogen niets oplossen en vrede onder de huidige omstandigheden onmogelijk is en het probleem voortdurend groeit, dan MOETEN we iets anders proberen. Zo’n ingewikkeld probleem los je op met een drastische oplossing. Ik denk dat, aangezien er tenminste drie verschillende partijen zijn die niet in staat zijn om in vrede samen te leven, of het überhaupt niet willen, er naar een oplossing gekeken moet worden die in de eerste plaats voor voldoende fysieke scheiding zorgt. Voldoende scheiding voorkomt dagelijkse wrijving en voorkomt dat elk handjevol geschifte fanatiekelingen een neerwaartse spiraal kan beginnen die een met veel inspanningen bereikte en dure oplossing weer te niet doet.
    De Arabische staten hebben niet alleen onmetelijke ruimte beschikbaar, maar ook een gigantische berg geld, die met elke liter brandstof die wij van hun kopen, nog groter wordt. Er ontbreken geen middelen en geen ruimte om alle Palestijnen in Arabische staten op veilige afstand van ons EN op veilige afstand van elkaar een goed en veilig nieuw bestaan te verschaffen. Er is geen taalprobleem. Het enige wat ontbreekt lijkt wil te zijn. Lijkt, maar is dat werkelijk zo ? Saoedi-Arabië was al bereid om van Egypte de Sinaï te kopen om er Palestijnen in te vestigen. Egypte wilde er niet van weten en sowieso zouden er twee problemen onopgelost blijven: Het ontbreken van een flinke buffer tussen Palestijnen en tussen Israël en nog belangrijker het feit dat de Palestijnen verantwoordelijk voor hunzelf zouden blijven, iets wat gegarandeerd voor nieuwe interne onrust met consequenties voor de buren zou zorgen.
    Gezien het bewezen succes van de bevolkingsuitwisseling tussen Griekenland en Turkije bijna een eeuw geleden, denk ik dat we tóch moeten zoeken naar een oplossing in die richting. Het langdurige bloedige etnische conflict van de Grieken in Turkije en de Turken in Griekenland is aanvankelijk tegen hun zin en zonder middelen, door de bevolkingsuitwisseling opgelost. Het was een ei van Columbus. Vandaag de dag zijn beide partijen na aanvankelijke grote opofferingen en inspanningen volledig geïntegreerd in hun nieuwe vaderlanden.
    Joden hebben hun deel van een bevolkingsuitwisseling al min of meer vrijwillig, of geheel onvrijwillig zoals mijn schoonfamilie die twee weken de tijd kreeg om met achterlating van alles wat zij niet konden dragen Irak te verlaten, uitgevoerd. Mijn schoonfamilie moest een ruime woning en een ijzerhandel inruilen voor een tent waarin ze enkele jaren hebben moeten wachten op een kleine woning en loondienst met een schamel salarisje. Zou een Palestijnse familie uit het overbevolkte al-Muazi zijn kleine woning niet willen ruilen voor een goed gebouwde woning in een nieuw gebouwde nederzetting in één van de rijke Arabische landen die nu arbeiders zoeken in het Verre Oosten ? Waarom geen poging wagen om met de middelen die ruimschoots aanwezig zijn, eventueel nog aangevuld met het geld dat tot nu toe in de bodemloze put van de UNRWA gestort werd, het Israëlisch-Palestijnse conflict eindelijk definitief en goed op te lossen door het Palestijns-Arabische deel van de bevolkingsuitwisseling, waar mogelijk vrijwillig of anders ook niet vrijwillig, maar nog steeds met het oog op een betere toekomst voor alle betrokkenen, uit te voeren ?

    • U gaat uit van goede bedoelingen van alle partijen.
      Die zijn er niet. De zogenaamde Palestijnen ( Arabieren dus ) zijn voor het overgrote deel Moslims. Moslims onderwerpen zich aan hun leiders. Zij wensen niet na te denken. Zij doen braaf wat hen wordt gezegd. Ik ben tot de conclusie gekomen dat er geen hoop is op een oplossing om die reden. En dan zijn er overal ter wereld en ook in ons land totaal verblinden die hun Jodenhaat verpakken als “opkomen voor de Palestijnse zaak “. Zij misbruiken de “Palestijnen” dus ook. Het gaat hen niet om de “Palestijnen “. Zij haten Joden.
      De gemiddelde Israëli wil wél vrede. Daar ben ik van overtuigd.

  2. alles ter vernietiging van de oude joodse staat. “eens (veroverd) islamitisch gebied, altijd islamitisch gebied” zo staat geschreven. en gratis geld is natuurlijk ook lekker.

  3. Daarbij komt ten eerste nog, dat de meerderheid van de Arabische ‘vluchtelingen’ het grondgebied van het Britse Mandaat voor Palestina nooit heeft verlaten. Deze mensen zijn enkele kilometers verhuisd, maar niet gevlúcht in de ware betekenis van het woord. Ten tweede, google daartoe even naar de frauduleuze, unieke definitie van een ‘Palestijnse vluchteling’, mogen ál hun nakomelingen – kinderen, kleinkinderen, achterkleinkinderen, achterachterkleinkinderen, etc. – hun hand ophouden. Zij kunnen voor eeuwig op de steun van mevrouw Sigrid al Qaq – Kaag c.s. rekenen. Het is één en al bedrog.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*