Te goedgelovig

Hebben Joden zich ‘als makke lammetjes door de gaskamers laten jagen’? Toine Beukering, nu senator voor Forum voor Democratie, stelde dat tegenover De Telegraaf (hij noemde Joden trouwens ook ‘een dapper, strijdbaar volk’). Hij moest hiervoor door het stof gaan, en deed dat ook. Van mij had dat niet gehoeven. Immers, het was zeer lang de heersende opvatting onder de lsraëlische politici: vermoord
als makke schapen. De helft van de Israëlische bevolking en de meerderheid van Joden wereldwijd denkt er waarschijnlijk nog steeds zo over. Daar komt bij dat slechts een handjevol weet dat
Joden naar verhouding juist veel verzet hebben gepleegd. Maar dat verandert het totale beeld niet. Beukering heeft zich, naar verluidt, in zijn jeugd stuk gelezen over de Shoa, en trok daaruit de
lovenswaardige conclusie: het leger in. Ik heb een onverdeelde sympathie voor een politicus die na een heel leven nog steeds worstelt met de vraag: hoe kon de Grote Moord op de Joden gebeuren? Waren alle Nederlandse politici maar zo. Ook Lodewijk Asscher. Maar nee, die viel over Beukering heen.
Vervolgens kreeg Asscher zelf een zogeheten ‘shit-storm’ te verduren. Terecht. Niet vanwege zijn overgrootvader, een van de leiders van de Joodsche Raad, maar vanwege zijn ontvangst, in Amsterdam,
vorig jaar van Jeremy Corbyn.

Terug naar de ‘makke lammetjes’. Na een leven van worstelen met diezelfde vraag – hoe? – ben ik tot de conclusie gekomen dat de nazi’s ons vermoorde volk hebben misleid met behulp van onze eigen geschiedopvatting. Juist wie opgevoed was met verhalen over de Exodus, over de verdrijvingen uit Frankrijk, Engeland, Spanje, Portugal, verdrijvingen van het ene land naar het andere, van de ene stad naar de andere, moet gedacht hebben: ‘Hier moeten we weg, maar in Polen beginnen we opnieuw’.
Het Joodse volk trok immers steeds weg en bouwde het leven elders weer op. Zo zou het dit keer ook gaan. Dat er geen nieuw leven wachtte, maar dodelijk gif kon niemand weten. En wie het wist, kon het niet geloven. Dat is de achtergrond van ‘als makke lammetjes’: dat gold voor de meesten. Er was wel verzet, maar weinig. Jood-zijn is geloven in een toekomst. Dat Joden zo goedgelovig waren, toen, blijft verbijsteren. ■

Tamarah Benima

7 Reacties

  1. In mijn jeugd verbleef ik in een tehuis van het Leger des Heils in Bandung Indonesia.
    Daar hadden we drie Joodse broers Elias.
    Nu 60 jaar later hebben we bij een réunie nog wel eens over die broers .Vol respect en liefde.

  2. Het is bepaald on-joods om te geloven in moord en doodslag, en daar mogen we trots op zijn. Uit de Holocaust, waaraan vooral Nederlandse bestuurders en burgers zo vlijtig hebben deelgenomen, leerden wij als volk inmiddels de nodige morele én praktische lessen. Nou de rest van de wereld nog – al lijkt het aan de leergierigheid van de volkeren nog enigszins te schorten. Denkt men echt dat het emotionele probleem van haat en nijd door het voeren van óórlogen valt op te lossen?

    • Pas eerst nadat de massale verspreiding van raciale haat en nijd in 1945 met enorm geweld tot een einde gebracht was, kon worden begonnen met het belangrijkste deel van de bestrijding: De (her-)opvoeding. Nederland heeft echter groepen binnen gehaald, wier (over-)grootouders op grote schaal heulden met het nazisme, die niet alleen geen (her-)opvoeding tegen haat en nijd ondergaan hebben, maar bovendien een religie vol haat en nijd aanhangen, niet vies zijn van fascisme en zich in toenemende mate distantiëren van democratie en tolerantie. Jongeren die het hardst opvoeding voor democratie, tolerantie en tegen racisme nodig hebben, verstoren lessen over de Shoa en Nederlandse scholen kiezen voor de weg van de minste weerstand. Duizenden van deze jongeren gaan vrijwillig naar IS om daar de meest gruwelijke beestachtigheden uit te voeren of te ondersteunen. Na het mislukken van hun “project” worden ze door de Nederlandse overheid geheel zonder straf of met hooguit een symbolisch strafje gewoon weer toegelaten tot de maatschappij. Beest of geen beest, we worden geacht hen te zien als gewone Nederlanders, ook al zien zij zichzelf als deel van een geheel andere natie. Deze misdadigers en hun handlangers krijgen gewoon uitkeringen van de Nederlandse overheid. Wat is de boodschap ? Als iemand nog denkt dat dit goed komt, dan is hij écht goedgelovig. Zoals Churchill zei: The only thing we learn from history is, that we learn nothing of it.

  3. Wie te goedgelovig is, kan als naïef worden weggezet. Daar is niks verkeerds mee, maar dat heeft dan wel niets met “makke lammetjes” te maken.
    Beukering drukt echter een stempel van “makke lammetjes” op een prima facie naïeve wijze van handelen en betuttelt hij daarom mensen in situaties welke hij niet uit eigen ervaring kent ook al heeft hij de geschiedenis goed bestudeerd.
    Tegenwoordig staat het als een algemeen vaststaand feit dat de Joodse gemeenschap langzaam maar zeker werd gediscrimineerd en afgezonderd. Door hen uit hun beroepen te zetten werden de inkomstenbronnen van hen afgenomen zodat de Joden in Europa van 1940-1942 klaar gestoomd werden voor wat later zou gebeuren. Wie tot eind 1939 zich niet uit de voeten gemaakt had, zat hopeloos en hulpeloos gevangen. Ik zou graag willen weten wat andere bevolkingsgroepen in identieke situaties wel hadden gedaan om niet later van “makke lammetjes” te worden beticht.
    Nee, in 2019 is het vroeger als algemeen geaccepteerde idee van “makke lammetjes” niet meer politically correct en kreeg Beukering terecht de wind van voren.

  4. Hoe dan ook, niemand werkelijk niemand heeft het recht om anderen te onderdrukken, joden hebben de kracht om door de eeuwen heen telkens weer als een feniks uit de as te herrijzen, maar dat is niet voor iedereen weggelegd. Het is onverteerbaar dat in al die eeuwen nog niets wezenlijks is veranderd. Am chai yisrael….

  5. De vergelijking met ‘makke schapen’ gaat uit van het Stockholm-syndroom waarbij het slachtoffer mee gaat denken met de dader die hem of haar gijzelt, gevangen houdt. Deze gijzeling zal wel zijn reden hebben denkt het slachtoffer, het rechtvaardigt mijn situatie, denkt het slachtoffer. Tevens maakt het deel uit van een bipolair denken; waar de mogelijkheid is van het makke schaap is er ook de andere kant van de agressieve wolf, die het lot lot van het makke schaap (als historische (?) identiteit) tegengaat. Als de Joden zich niet zo hadden opgesteld dan had het immers anders kunnen lopen. Als de Joden zich verzet hadden… nietwaar? Het nationaal-socialistische antisemitisme ging dan ook uit van de Jood als gevaar, als deelnemer aan de oorlog, die tot het bittere eind bestreden moest worden. Aan de ene kant was daar de plutocratische Jood uit de VS en aan de andere kant de bolsjewistische Jood uit de USSR, die in de oorlog aan beide fronten de nazi’s bestreden en daarom bestreden moesten worden in een allesvernietigende oorlog, volgens diezelfde nazi’s en hun Fuehrer, Adolf Hitler. Het is geen toeval dat een militair dit bipolaire denken aanhangt van de Jood als mak slachtoffer met als mogelijke tegenhanger de Jood als strijder, als krijger. Waar dit denken blind voor is is het geslepen karakter van honderden jaren antisemitisch machtsdenken, een antisemitisme dat ook in Nederland heerste. Men kon het zich eenvoudig niet voorstellen dat men uiteindelijk industrieel vermoord zou worden. Men dacht (en dit geldt zeker voor de Nederlandse Joden) dat men het in ‘het oosten’ wel zou kunnen uitzingen (in een werkkamp bijvoorbeeld) tot het einde van de oorlog. De theorie van de ‘makke schapen’ nogmaals is blind voor, ja, de rol van de collaborateur (en het collaboratistisch denken) of die nu institutioneel of individueel van aard is. Het verbaast me dan ook niet dat een ex-militair van een ultrarechtse politieke partij zich -bewust of onbewust- aan dit bipolaire denken schuldig maakt. (En daarmee zeg ik niet dat de bipolaire denker in dit geval een neonazi is of iets dergelijks, maar er is wel een tendens in dit geval en dat is de reden waarom zovelen zich storen aan de Joden als ‘makke schapen door de gaskamers laten jagen’-theorie als historische optie.)

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*