Prijsschieten

Soms moet een mens het, à contrecoeur, deels met zijn antagonisten eens zijn. De Joodse Natiestaat-wet is daar een voorbeeld van. Die wet was koren op de molen van Israël-bashers. Israël hield op een democratische rechtsstaat te zijn, kon men in tal van kritische commentaren lezen en horen. Alsof die critici vóór het aannemen van deze wet anders over Israël dachten. Maar nu gaven Bibi en de Knesset de bashers een schot voor open doel. Zij hoefden de bal maar in te tikken om te scoren.

Nadere analyse van de wet levert de conclusie op dat wat nu formeel bij wet is vastgelegd niet meer is dan in 1948 in de Onafhankelijkheidsverklaring werd verankerd. Niet meer, maar helaas wel minder! Premier Ben Goerion en zijn opvolgers hebben die verklaring nooit in de vorm van grond- of basiswetten willen uitwerken, omdat dit tegenstellingen tussen Joden en Arabieren en Joden onderling zou aanscherpen. Daar zat niemand op te wachten en met de bestaande verklaring viel in de praktijk goed te leven. Soms werd het Hooggerechtshof om een uitspraak of interpretatie van de verklaring gevraagd, zodat er de afgelopen zeventig jaar degelijke jurisprudentie werd opgebouwd.

Een voorbeeld: op enig moment voerde de beveiliging op het vliegveld van Tel Aviv drie rijen in voor reizigers. Een voor Israëli’s, een voor niet-Israëli’s en een voor Israëlische Arabieren. Israëli’s werden niet of nauwelijks gecontroleerd, niet-Israëli’s soms zeer grondig en Israëlische Arabieren werden veelal bij de incheckbalies tot op het bot vernederd. Het Hooggerechtshof heeft daar na protesten een eind aan gemaakt. Israëlische Arabieren waren Israëlisch staatsburger en dienden gelijkelijk aan Joodse Israëli’s te worden behandeld, tenzij er specifieke redenen waren daar in incidentele gevallen redenen van af te wijken.

Van het gelijkheidsbeginsel uit de Onafhankelijkheidsverklaring is niets terug te vinden

In het thans aangenomen wetsvoorstel is van het gelijkheidsbeginsel dat in de Onafhankelijkheidsverklaring ligt verankerd niets terug te vinden. Over gelijke rechten voor alle burgers wordt niet langer gerept. Bibi heeft na een petitie van de druzische minderheid beloofd de wet te zullen amenderen en de druzen gelijke rechten te geven. Maar over de veel grotere Arabische minderheid repte hij met geen woord. Daarmee introduceerde hij een verwerpelijke verdeel-en-heers-politiek, in de hoop en verwachting dat de druzen hun petitie bij het Hooggerechtshof zouden intrekken, hetgeen zij wijselijk nalieten.

Eendimensionaal

Bashers en verontruste integere critici van de wet hebben er helaas gelijk in dat deze Israël als democratische rechtsstaat ondermijnt. Een land waar niet alle burgers gelijkelijk worden behandeld is per definitie geen democratische rechtsstaat. Wat resteert is een eendimensionale democratie waar de meerderheid overheerst en voorbijgaat aan de rechten en belangen van minderheden. Dat was niet wat de vroege zionisten voor ogen stond en ook nadrukkelijk niet wat zij in de Onafhankelijkheidsverklaring tot uitdrukking brachten.

Israël zou een seculiere Joodse staat worden. Een staat voor Joden met gelijke rechten voor minderheden. Tot drie weken geleden was het dat ook. Maar ook toen hadden de bashers kritiek. Toen de verkeerde wet werd aangenomen verheugden zij zich meer dan dat zij die wet betreurden. Het was prijsschieten en gemakkelijk scoren geworden. Maar ik verwacht en hoop van harte dat hun lol van korte duur zal zijn en het Hooggerechtshof de wet in zijn huidige formulering voor amendering naar de Knesset zal terugverwijzen. De rechtsstaat ligt thans in handen van de rechter en die heeft waarlijk vaker de gele kaart getrokken.

3 Reacties

  1. – “Premier Ben Goerion en zijn opvolgers hebben die verklaring nooit in de vorm van grond- of basiswetten willen uitwerken, omdat dit tegenstellingen tussen Joden en Arabieren en Joden onderling zou aanscherpen. ”

    Sja en dat kan meneer Knoop natuurlijk het beste weten eeej….. hij was er zélf bij toen het allemaal gebeurde en behoorde natuurlijk tot de intimi van Ben Goerion en z’n opvolgers. Zij hebben uiteraard alle vertrouwelijke informatie met meneer Knoop gedeeld omdat ze zijn mening erover zeer belangrijk vonden……

    Nee hoor, meneer Knoop had misschien graag gewild dat hij zich er tegen aan had kunnen bemoeien, maar helaas voor hem moet hij het doen met slechts eigen aannames en eigen invulling.

  2. Achter Bibi’s eloquente gezwam en de grote woorden over de veiligheid van Israël – en zelfs een boek erover, schuilt een laffe en egoïstische politicus, die echte problemen niet durft aan te raken en deze nare eigenschappen camoufleert met populistische gimmicks zoals deze zogenaamde “natiestaatwet”. In reactie op de wet hielden Israëlische Arabieren gisteren in Tel Aviv een betoging met veel Palestijnse vlaggen, die veel groter uitviel dan dat zijzelf verwacht hadden. Dit, nadat ongeveer een jaar geleden Amerikaans en Israëlisch universitair onderzoek juist aangetoond had, dat de Israëlische Arabieren zich toenemend meer “Israëli” dan Palestijn gingen voelen. Door extremisten georganiseerde solidariteitsbetogingen met Gaza zijn, ondanks maandenlang geweld, in tegenstelling tot de demonstratie tegen de wet klein gebleven. Welke conclusie moeten we hieruit trekken ? Ik zou zeggen dat het niet onbelangrijk is hoe een minderheid van 21 procent van de bevolking zich voelt. De vele borden met “apartheid” op de demonstratie van gisteren, zullen we niet alleen in de Israëlische media veelvuldig zien. Bibi is intelligent en kan niet anders dan dit voorzien hebben. Het kan hem gewoon niet schelen. De angst voor Hamas heeft hem in het zadel geholpen en de angst voor Arabieren houdt hem daar veilig, dus een beetje olie op het vuur van Arabische extremisten kan voor hem geen kwaad. Dat Israël dan zit met een grote boze minderheid, is het probleem van Israël, niet van Bibi. Ondertussen is het leven van de bewoners van zuid-Israël al maandenlang bijna ondragelijk. Na iets van honderd dagen bracht Bibi eindelijk een goed gefilmd bliksembezoekje aan Sderot, om na nog even angstig naar de hemel te kijken, er vervolgens weer snel vandoor te gaan. Terwijl er onderhandeld wordt over een regeling met tegemoetkomingen aan Hamas, gaan de brandstichtingen rustig door. Als Bibi, om rust te kopen, tegemoetkomingen doet aan het misdadige Hamas, kan de laatste zichzelf nog beter profileren als winnaar in deze ronde. Elke dag dat Hamas overleeft in Gaza, vergroot de kans dat we na Abu Mazen ook in de Palestijnse Autoriteit tegenover Hamas komen te staan. Dan zal niet alleen in de Otef Aza het leven moeilijk worden. Gaza is een moeilijk probleem, maar waar zijn leiders voor ?

  3. *Israel & verontruste “integere” critici hebben gelijk dat..*

    Hiermee verklaart Dhr. Knoop de democratische verkozen regering & de meerderheid die deze wet wél steunt als niet integer.

    Een niet bijzonder integer argument en bovendien niet waar.

    *Bibi & Knesset gaven Israel bashers een schot voor eigen doel die de bal alleen maar moesten intikken om te scoren*.

    Eén gescoord doelpunt wint geen wedstrijd!

    *Dit was niet wat de vroegere Zionisten voor ogen stond. Israel zou een seculiere rechtstaat worden*.

    Een onzin argument.

    De vroegere Zionisten zijn dood en dingen veranderen.
    Nederland was ooit protestant, vrouwen mochten niet kiezen en slaven houden was een recht.

    *De integere bezorgdheid over het lot van de minderheden*.

    Ik wens Nederlands minderheden (Moslims/Joden/HOLEBI’s, Afrikanen e.a.) dezelfde integere & gelijke behandeling als in Israel!

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*