Oorlogshandel

Toen ik deze week hoorde dat Simon Vrouwe, die elke week op de Dam met zijn Palestijnse vlaggenkraam Israëlische toeristen provoceert met zijn Palestijnse gruwelfoto’s (zogenaamd uit Gaza, maar stammend uit Syrië), dat deze Vrouwe geld vraagt voor een ‘Essalam’-ziekenhuis in Gaza, veerde ik op.

Door Paul Damen

Bestáát dat ziekenhuis? Inderdaad: in Khan Younis in Zuid-Gaza, dat Hamas-bolwerk waar na het vertrek van de Israëli’s in 2005 hun huizen gebulldozerd werden, zodat onze Gaza-vrienden nu geld kunnen vragen voor het heroprichten ervan. ‘Youth for Palestine Rotterdam’ (waarachter diverse salafistische clubs schuilgaan) collecteerde voor zonnecollectoren op het ziekenhuisdak, want ‘wist u dat Gaza gedwongen afhankelijk is van Israëlische elektriciteit?’ Nou, zó duur is dat niet, want Gazanen betalen al decennia hun energierekeningen aan Israël niet. Het Rotterdamse doel was tienduizend euro, maar bij een schamele 1118 euro gaven ze het op. Ze hadden kunnen weten dat Palestijnen niet populair zijn onder Arabieren. Zeker die gekken in Gaza zullen de gemiddelde Arabier zwaar aan zijn Arabische anus oxideren, if you pardon my language.
Als je iets tegen Joden wilt doen kun je beter aan ze verdienen, binnenlopen op Joodse parafernalia uit de Wereldoorlog! Anne Franks spullen zijn niet voor iedereen weggelegd, maar er is nog genoeg Joodse meuk over. Kijk op de internetveiling Catawiki. U kunt nú een originele ‘concentratiekamppyjama’ kopen! Of een ‘originele gele Jodenster’, sieraad voor élk huishouden! Het CIDI kondigde in november 2013 aan dat op Marktplaats geen naziobjecten meer zouden worden verkocht. We zijn nu ruim vier jaar verder en de markt loopt ervan over. Dolken, riemen, medailles, boeken en uniformen waar veelal de swastika braaf is afgeplakt, maar ook persoonlijke bezittingen van vermoorde Joden belanden onvervaard op de veiling. Voor een originele Kapo-armband uit een getto draait men zijn hand niet om. Een originele ‘Jodenster’ doet, vers uit de verpakking, allang geen twee textielpunten meer maar vlot vijfhonderd euro. Ook kunt u bieden op een originele ‘Westenbork set’ (spelfout niet van mij) met ster én noodgeld uit het kamp. Vraagprijs minimaal 300 euro. ‘Arbeitsbuch und David Sterne’ worden aangeboden door ene ‘Marcus’ die er subtiel bij vermeldt: ‘gevonden in een huis dat leeg moest omdat de bewoner gestorven was op 94-jarige leeftijd.’ Die Joden, ja: als ze eenmaal het kamp overleven, kunnen ze nog knap oud worden! En ten overvloede meldt ‘Marcus’: ‘es ist bereits 100 euro geboten’ – nu al 100 euro, dus u moet opschieten! Profiteer ervan nu het nog kan!

Voor een originele Kapo-armband uit een getto draait men zijn hand niet om

Drukkingsgroepen
De meest smakeloze schoft is wel de aanbieder van de ‘Rif Soap, de meest zeldzame zeep ter wereld’ gemaakt van, nee, het zal toch niet. Zijn wervingstekst liegt er niet om: ‘Feit is dat veel musea deze zeep graag zouden hebben. Reden: wat er nog overbleef na de Concentratiekampen is in de loop der jaren begraven door Joden op hun kerkhoven.’ Stomme Joden: zomaar goede handel in de grond stoppen! En de aanbieder weet waarheen de crematoriumwind waait: ‘Drukkingsgroepen, lobbyisten, propagandamedia en jankers mogen zich onthouden.’ Raar germanisme: ‘Drukkingsgroepen’. De aanbieder zal toch ook niet uit….? En jawel hoor. Alleen is die zeep godzijdank een hoax – wat ook geldt voor de vele zogenaamd uit Joods Polen afkomstige vervalsingen, waar ene Tomasz Panek in gespecialiseerd is. Hij bood al valse litho’s aan, maar deze ‘teruggevonden’ negotie – jads, menora’s, rituele voorwerpen en huisraad – brengt veel meer op. Elke maand komt hij op Catawiki wel met een jad aan, het zilveren aanwijshandje waarmee men al lezend de Tora-regels volgt. Zijn ‘Joodse voorwerpen’, waarschijnlijk recent uit Poolse of Tsjechische ateliers, zijn voorzien van twijfelachtige zilvermerken waar dan, dat is pech, nét die beschadiging doorheen loopt. Gemiddeld vangt hij per jad zo’n 200 euro in het handje. Hij doet ook in Oost-Europese verlovingsringen, die met zo’n klein huisje erop. Zijn die doorgaans minutieus gemaakt met filigrein, de zijne ogen of ze gezandstraald zijn. ‘Gebruikssporen aanwezig.’ Want welke Jood verkoopt nou zijn verlovingsring? Aangeboden: als het echt is, is het erg, want vrijwel zeker ooit gejat. Als het nep is, is het nog erger want profi jt van nepleed. Maar: handel blijft handel. Het is maar net wat er in je kraam te pas komt. Daar kan die Vrouwe met zijn vlaggenkraam op de Dam van meepraten.

3 Comments

  1. Volgens mij bestaat het Essalaam ziekenhuis niet, net zoals de Arabieren ook het hele Palestina-verhaal uit hun dikke duim zuigen. Ik heb er in ieder geval geen overtuigend bewijs van gevonden – een telefoonnummer bijvoorbeeld, waarmee je de kliniek zou kunnen bereiken. Islamieten geloven graag in hun eigen sprookjes. Zo zou ónze aartsvader Abraham – bekend als degene die juist een eind maakte aan de afgoderij – in Mekka geweest zijn om daar de verering van een steen, de Kaaba, te initiëren. Je verzint het niet. Met dezelfde logica horen volgens hen de Arabieren uit Arabië thuis in de Bijbelse gebieden van Israël en Judea, en moeten de Israëlieten oftewel de Joden maar verdwijnen. Nou, dat laatste gaat dus niet gebeuren.

  2. In de link wordt Dar es-Salam vertaald met “huis van de vrede”. Dit is inderdaad de letterlijke vertaling van deze woordcombinatie en dus één van de betekenissen ervan. Doorgaans wordt er echter iets heel anders mee bedoeld, namelijk dat deel van de wereld waarin de Islam alleenheerser is. Veel islamitische instituten dragen namen die op verschillende manieren geïnterpreteerd kunnen worden, waarvan aan westerlingen meestal alleen de naïevere, vredelievendere betekenis verteld wordt. Khan Younis was voor mij vele jaren de dichtstbijzijnde stad, al heb ik er nooit koffie gedronken. Khuzaah, dat ook genoemd wordt, strekt zich uit tot aan de grens. De velden aan onze kant heb ik vele jaren tot aan de grens kunnen bewerken. Met de arabische boeren en met schoolkinderen die de rust aan de grens benutten om er hun huiswerk te leren, wisselden we groeten uit. Dat hield op toen Hamas aan de macht kwam. Legerpatrouilles werden regelmatig aangevallen en ook landbouwwerkers werden door sluipschutters onder vuur genomen. Sindsdien is mijn kibboets een strook van 700 meter breedte langs de grens kwijt en de Gazanen een strook van 500 meter. Zielig voor hun, want wij kregen een vergoeding van onze regering, de Gazanen niet. Maar ja, ze hebben Hamas wel zelf met een overtuigende meerderheid gekozen, in de enige democratische verkiezingen die er in de Palestijnse gebieden ooit geweest zijn en er denk ik, ook ooit geweest zullen zijn.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*