Minder dan een punt

Ik ben tegen de masjiach, de messias.

Tegen het idee dat er ooit iemand komt die de wereldbol met alles erop en eraan in een grote spirituele wastobbe stopt, er een goddelijk wasprogramma op loslaat en de planeet komt er als nieuw uit. Een nieuwe tijd zonder ziekte, oorlog, armoede, honger, ruzie, dood. Iedereen is vriendelijk, helpt elkaar, niemand begaat een misstap, blijft in gebreke of is nalatig, alles is hunky dory. Iedereen leeft lang en gelukkig, maar dan niet als een zinnetje aan het eind van een gruwelsprookje, maar altijd. Dat wil ik voor geen prijs: eeuwig leven en dan ook nog zo’n onverdraaglijk saai leven.

Dat wil ik voor geen prijs: eeuwig leven en dan ook nog zo’n onverdraaglijk saai leven

Ik realiseerde me dit alles na een lang gesprek met iemand die meent dat de herbouw van de Derde Tempel op het punt staat te gebeuren. De tekenen van de Eindtijd (de tijd vóór de komst van de masjiach) staren hem aan: overal destructie en totale controle over mensen. Mijn wereldbeeld is radicaal anders. In mijn wereldbeeld is het kwaad minder dan een punt in de eeuwigheid. Ieder boomblaadje is een wonder, iedere stap die ik zet is een wonder, ieder woord dat mensen van elkaar kunnen begrijpen is een wonder. We worden elke fractie van een seconde omringd door miljarden wonderen, ons lichaam bestaat uit miljarden wonderen.
Er gebeuren verschrikkelijke dingen in deze wereld. Ik ontken beslist niet dat er verdriet en lijden is, op enorme schaal. De media harken alle moord en doodslag en ongelukken en diefstal en wat al niet uit de hele wereld dag na dag bij elkaar, en produceren zo moderne hel-en-verdoemenisschilderijen van Jeroen Bosch. Het zijn verhalen om mensen doodsbang te maken, en onder de duim te krijgen. De wereld vergaat, de mensheid vergaat… dus de masjiach moet komen.
In 1961 was er een voorspelling dat de wereld zou vergaan. Mijn moeder en haar buurvrouwen zaten daar lacherig, bij een kopje koffie, op te wachten. Er gebeurde natuurlijk niks. Dat was meteen een soort inenting tegen het masjiach-virus, realiseer ik me nu. Er is van alles te doen om van de wereld een betere plek te maken, maar de moderne hel-en-verdoemenisdenkers hebben veel te veel macht, aanzien, geld en invloed. Ik laat me niet gek maken.

4 Comments

  1. Jammer dat mevrouw Benima niet eerst eens de moeite heeft genomen om te kijken wat de ideeen van de tijd van de massiach zijn.
    Het is zeker niet te vergelijken met de christelijke ideeen die ze kennelijk heeft opgepikt.
    De wetten van de natuur zullen niet veranderen.
    De kijk op de wereld zal veranderen.

    Ik heb geen idee hoe ik mij zal voelen.
    Maar ik weet dat we dan de wereld van een hoger perspectief zullen zien.

    Misschien is het verschil te vergelijken met de fases in een leven.
    Alle fases zijn de moeite waard (in ieder geval zo voel ik het tot nu toe maar ik ben pas halverwege).
    Iemand die vijftien jaar ziet het leven van iemand van mijn leeftijd als suf.
    Ik zie echter hoe ik ontwikkeld hebt en ik zie dat als een verrijking.
    Maar vanuit het gezichtpunt van de 15 jarige (20 jarige / 10 jarige) is het een verarming.
    Ik ben waarschijnlijk minder speels geworden minder creatief, maar heb daar andere zaken voor in de plaats gekregen.

    Zo is het denk ik ook met onze tijd.
    Ondanks de pijn, de ongelijkheid, de oneerlijkheid zoals wij die aanvaarden is deze de moeite waard.
    Ja mevrouw Benima en ik hebben makkelijk praten want we zitten in een bevoorrechte positie.
    Maar ik ga er toch van uit dat het dat wel is.

    De tijd van de massiach heeft zijn eigen “voordelen”, hoewel het van ons “onvolwassen” standpunt misschien saai lijkt.

  2. Ik denk dat Benima een elementaire filosofische fout begaat door te stellen dat de idee van een eeuwig leven onverdraaglijk is. Ze zegt letterlijk: “Dat wil ik voor geen prijs: eeuwig leven en dan ook nog zo’n onverdraaglijk saai leven.”.

    De grond-idee van het eeuwig leven (in de Olam Habah) is echter dat van een eeuwige Sjabbat. De grond-idee van de Sjabbat is de idee van de perfectie, van het af-zijn van de schepping en het menselijk streven. Iets is af door zijn uitendelijke vervulling of bestemming te bereiken. Uiteraard kan deze vervulling of bestemming niet willekeurig zijn. Het is de bestemming die HaSjeem voor de mens en de hele schepping heeft bedoeld. Nog minder kan deze bestemming iets saais zijn. Er bestaat wat dit betreft een groot misverstand.

    Wat volmaakt is, is niet langer vatbaar voor beweging of verandering. Het heeft zijn definitieve toestand bereikt. Zoals gezegd dit is de idee van Sjabbat zoals het wordt gesymboliseerd in iedere wekelijkse Sjabbat, wanneer de boel kunstmatig wordt stilgezet als anticipatie op die uiteindelijke vervulling.

    Sjabbat is in mijn beleving niet saai. En het is inzichtelijk dat wanneer de werkelijke vervulling — en dus het uiteindelijke doel — van al het menselijk streven bereikt is, dit nimmer saai kan zijn. Het is eenvoudig de volmaakte rust die voortvloeit uit het bereiken van het einddoel. Daaruit volgt onmiddellijk dat deze uiteindelijke rust de mens zo’n voldoening zal geven dat hij niet meer naar iets anders kan streven (want in dat geval zou het einddoel immers niet langer het einddoel zijn). Deze rust is niet saai omdat zij al het voorafgaande als resultaat in zich heeft. Deze rust is juist het volmaakte bezit en de volmaakte genieting van alles en de hoogste intellectuele voldoening, een deelname aan de kennis van HaSjeem.

    Daar lijkt mij niets saais aan.

  3. Kwaad is geen punt in de schepping.
    Het is datgene wat de wereld maakt tot wat ze is.
    Waar we kunnen kiezen om lager dan beesten of hoger dan engelen te zijn.

    Dat verandert.
    De wereld zal anders zijn.
    Maar hoe kunnen we niet begrijpen.

    Mevrouw Benima heeft gelijk vanuit haar wereldbeeld is dat niet te aanvaarden.
    Haar wereldbeeld is bij het heden het eigen
    Wat de boer niet kent …..

    Jammer kijk eens verder..
    Bekijk de rijkdom die het Jodendom biedt.

    Maar dan moet je wel dieper kijken dan je eigen persoon.

  4. How on earth kan Rabbijn Tamarah Benima tegen de masjiach, de messias zijn?

    In de drie monotheistische godsdiensten: Judaisme, Christendom, Islam is het uitzien naar de komst van de Messias een van de meest vurige, dagelijkse gebeden. Zie Siddoer en Gebed van Jeshoeah: Laat Uw Koninkrijk komen. In de Koran/Islam wordt uitgezien naar de Mahdi. Een van de drie zal verschijnen op de Olijfberg in Jeruzalem en de ware Messias zijn. Zacharja 14:9. De Joodse Messias is de enige volgens de Joodse Profeten die bestendige vrede op aarde voor alle volken kan en zal brengen!

    Johan Sebastian Bach heeft in zijn allergrootste Oratorium De Mattheus getoond hoeveel bloed, zweet en tranen dat de Joodse Messias gekost heeft. De Romeinse Stadhouder Pilatus bevestigde Zijn Status door een opschrift boven het kruis van Jeshuah te plaatsen in Drie talen: Hebreeuws, Grieks, Latijn: Jezus van Nazareth Koning der Joden. Johannes 19:19.

    George Friedrich Händel schreef/componeerde over Hem in slechts 23 dagen zijn allergrootste oratorium: The Messiah! Dmv orkest en zangers laat hij alle concertbezoekers al eeuwen ervaren wat het betekent dat de Messias Shall Reign For Ever And Ever!

    Beseft Tamarah nog niet dat gelovig of niet gelovig daar Spellbound drie uur lang op hun stoel gezeten een vleugje van het komende Koninkrijk ervaren?

    Tamarah, AUB luister nog eens wat Bach en Händel probeerden te communiceren middels hun muziek. Beiden gingen uitsluitend te werk met teksten uit de Bijbel. Lees Jesaja 25, Johannes 19 en Openbaring 19-22 nog eens grondig door.

    Van verveling is geen sprake, maar van een grootse toekomst waarin het Joodse Volk de hoofdrol zal vervullen. Jesaja 60, Jeremia 31 en Zacharjah hoofdstuk 8-14. Dank God voor Rabbijnen, Predikanten, Componisten, Musici, Schilders, Beeldhouwers, Schrijvers, Acteurs enz. die teksten springlevend kunnen maken door hun kunde.

    Wie de taal beheerst, die beheerst de wereld las ik eens ergens. Blink daarin uit Tamarah.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*