Met de haren erbij

NIW foto Esther commentaar 14 jan 2016De verschrikkelijke gebeurtenissen in Brussel doen opnieuw veel discussie opwaaien over integratie: “Die is mislukt”, “Nee hoor, de grootste groep redt zichzelf”, geloof: “Het heeft niets met islam te maken, maar met achterstand en armoe van allochtonen!”, “O Nee? Waarom zien we dan geen terroristische aanslagen van Surinamers? Antillianen? Vietnamezen?”, “Het komt door de social media!”, “Nee, de schotels en dus Al Arabiya!” En, je kon erop wachten, 3,2,1… Het was de bij Pauw als documentairemaakster en Midden-Oosten-correspondente geïntroduceerde Belgische Annabell van den Berghe die er Israël bij haalde.

Waarom radicaliseerden die jongens, was de vraag en het antwoord liep rechtstreeks van Brussel via achterstand, armoede, ronselaars, frustratie, woede over Syrië, Libië, het aantrekkelijke Kalifaat en ja hoor, naar: “Israël en Gaza, wat de grootste gevangenis ter wereld is.”
De Brusselse aanslagen, gepleegd door jongens die waarschijnlijk niet eens weten waar Israël precies ligt, waren natuurlijk óók geradicaliseerd door die vermaledijde Israëli’s. Terwijl IS het land wonder boven wonder (of ligt dat aan de goede Israëlische veiligheidsmaatregelen?) qua terreur links laat liggen, moet en zal een conflict dat in de verste verte niets met de huidige ellende in veel Arabische landen te maken heeft, er met de haren worden bijgesleept. Ook door mensen van wie je mag verwachten dat ze ervoor hebben gestudeerd. Aan tafel uiteraard geen woord van protest van de andere deskundigen. Pauw zelf vergat maar even voor het gemak de aanslag op het Joods museum in Brussel, want dit was volgens hem de eerste in de Belgische hoofdstad.
Ik ben zeer voor persvrijheid, maar het zou heel aardig zijn als journalisten zichzelf eens onder de loep zouden nemen en zich zouden afvragen waar hun balans (en kennis) is gebleven. Een slechte opvoeding, de invloed van sociale media, falend onderwijs (en niet gebrek aan onderwijs, zo bewijzen de verschillende
aanslagplegers), onkunde en ja, ook een religie met specifi eke karaktereigenschappen van een dodencultus, die gemakkelijk verkeerd kan worden geïnterpreteerd, die factoren schoff elen we onder het tapijt. Veel liever gaat het over superslimme ronselaars en die arme Palestijnen, met wie iedere jonge moslimradicaal zich zou vereenzelvigen.
Het oplossen van een probleem begint met het erkennen ervan, zonder het verzinnen van drogredenen. Dus laten we daar eens mee beginnen.

2 Comments

  1. In het Arabische conflict tegen Israel,
    moeten de mensen die het opnemen VOOR de gerechtvaardigde
    zaak van Israel, ZICH VEEL MEER LATEN HOREN !

    [ Nu kan elke modieuze, ijdele naprater / “activist” / of erger,
    met onwaarheden, verdachtmakingen, leugens en geschied-vervalsing,
    bij veel media zijn / haar schadelijke waanzin etaleren ………..]

  2. Het is de algemene Europese trend om islamistisch geweld te linken aan het Israelisch-Palestijns conflict. Maar deze linkage is geinspireerd door de onuitgesproken perfide politiek om Israel op te offeren aan de Islamististen in de hoop dat Europa dan verschoond zal blijven van terroristische aanslagen en zich niet bezig hoeft te houden met het nijpende probleem de integratie van de Moslim bevolking. Zo kan men immers volhouden dat de grieven van de militante Moslims in zekere zin gerechtvaardigd zijn.

    De reden van deze perfide politiek lijkt mij hoofdzakelijk gelegen in het feit dat het gewoon te moeilijk is geworden om de haarden van het terrorisme aan te pakken. Want dit zou vereisen dat men ISIS bijvoorbeeld volkomen wegbombardeert en vervolgens met grondtroepen de bevolking van dit monster uitroeit. Het zou ook vereisen dat men de massale vluchtelingenstroom uit Syrie en andere gebieden daadwerkelijk en met militaire middelen stopt. Maar een dergelijke ouderwetse politiek zou overal tot binnenlandse opstand van Moslims en zgn. mensenrechtenactivisten leiden. De noodzakelijke geneesmiddelen zijn hier dus erger dan de kwaal. zou erger zijn dan de kwaal. De boel zit aan alle kanten muurvast. Men kan geen kant op zonder grote bevolkingsgroepen van zich te vervreemden.

    In dat geval is het nimmer falende middel natuurlijk het demoniseren van Israel. Niet dat het iets oplost, maar het leidt de aandacht af van de werkelijke problemen, kanaliseert de hartstochten en geeft een mooi superieur moreel gevoel.

    Intussen wordt het vluchtelingenvraagstuk uitbesteed aan de bullebak Erdogan, die nu in staat is Europa naar zijn pijpen te laten dansen door de kraan naar believen open of dicht te draaien. Als de in verband hiermee gedane concessies aan de Turken met betrekking tot toelating tot de EU inderdaad gestalte krijgen, is de islamisering van Europa niet meer terug te draaien en wordt Turkije de beslissende machtsfactor Europe.

    Dat krijg je ervan als je niet bereid bent naar de harde feiten te kijken en eigen boontjes te doppen. De EU is degenereerd tot een oude heks, een Koningin van de Nacht die met verleidelijke toverkruiden en bezwerende spreuken poogt het onheil over haarzelf af te wenden door anderen, vooral Israel, te belasteren. En ondertussen maar vroom doen alsof men het Antisemitisme wil bestrijden.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*