Israël, erken Palestina!

Foto: Claudia Kamergorodski
Foto: Claudia Kamergorodski

Eigenlijk wilde ik dit stuk ‘(Niet zo) blij met Kaag’ noemen, als reactie op collega Max van Weezels opinieartikel van vorige week, want over het inmiddels beruchte familieportret van de Al-Qaq-Kaagclan met de antisemitische massamoordenaar Yasser Arafat valt nog wel een boom op te zetten.

Ook op Sigrid Kaags enorme succes als de ontwapenaar van Bashar al-Assad valt het een en ander af te dingen. Ten eerste omdat – anders dan collega Van Weezel suggereert – dat niet haar verdienste maar die van Barack Obama was, en ten tweede omdat je je mag afvragen of die ontwapening wel zo succesvol was, gezien de recente gifgasaanval van het Assad-regime op het stadje Khan Sheikhoun.

Maar deze week bleek dat de grote angst onder rechts en Israël-minnend Nederland dat met Kaag een pro-Palestijns paard van Troje de regering was binnengehaald ongefundeerd. Nu D66 regeringsverantwoordelijkheid draagt, lijkt de houding tegenover het Israëlisch-Palestijns conflict zelfs zo gedraaid richting die van VVD en ChristenUnie, dat de Democraten opeens instemden met een motie van SGP, PVV en Forum voor Democratie, waarin wordt gevraagd de ongezonde Israël-obsessie binnen de VN te bestrijden. Dit was bij het fel anti-Israëlische D66 van voor de formatie ondenkbaar geweest. Het klinkt wat oneerbiedig, maar Sigrid Kaag is nu al een ruin gebleken.

Daar ging mijn geplande opinie-onderwerp. Iets anders dus. Toen ik vorige week in De Nieuwe Liefde het ‘debat’ met Dyab Abou Jahjah versloeg, viel het mij op hoezeer de afwijzing van de twee Arabische sprekers van een tweestatenoplossing voor het Israëlisch-Palestijnse conflict leek op het pleiten voor een eenstaatoplossing, dat je steeds vaker hoort in rechts-nationalistische kringen binnen de Joodse staat. Les extrêmes se touchent weer eens. Meer gematigde stemmen blijven vasthouden aan een Palestijnse naast een Joodse staat, al was het alleen al vanwege de real-politieke overtuiging dat Israël – wanneer het de Westelijke Jordaanoever annexeert – niet langer een democratie kan blijven. Of niet langer Joods, want als die 3 miljoen Palestijnen op de Westbank de Israëlische nationaliteit krijgen, is het slechts een kwestie van tijd voor de Joden een minderheid binnen hun eigen staat worden.

Alleen al de verwarring onder de Arabieren zal de moeite waard blijken

Oplossing
Er schoot mij een oplossing te binnen. Waarom erkent Israël niet gewoon zelf, desnoods eenzijdig, de Palestijnse staat op de Westelijke Jordaanoever en in Gaza? Hou vast aan de grotere nederzettingen langs de grenzen van 1967, bied ter compensatie daarvan Israëlisch land aan aan de noord- en zuidgrenzen van de Westbank, maak duidelijk dat Jeruzalem altijd de ondeelbare hoofdstad van de Joodse staat zal blijven en… trek je handen er vanaf. Laat de Palestijnen het verder maar onderling uitvechten, binnen hun eigen staat. Dat betekent dus ook geen maritieme blokkades van Gaza, geen controle over de grens tussen de Westbank en Jordanië, niets. Volledige soevereiniteit voor de Palestijnen en veel succes ermee, buurman.

De voordelen? Niemand kan met droge ogen blijven beweren dat Israël een bezettingsmacht, apartheidsstaat of koloniale macht is – of wat de modieuze antizionistische term van dienst ook moge zijn. Akkoord, diehard Israël-haters zullen blijven zeuren over Jeruzalem en het recht op terugkeer van de ‘vluchtelingen’, maar die zijn hoe dan ook niet te overtuigen. De internationale beleidsmakers daarentegen wordt alle wind uit de zeilen genomen, niet langer zullen de Palestijnen Israël de schuld van al hun ellende kunnen geven, nu zij zelf verantwoordelijk voor hun lot zijn.

Nadelen? Veiligheid wordt vaak genoemd, maar laten we eerlijk zijn: de Palestijnen vormen gezien de enorme Israëlische militaire overmacht en de effectieve veiligheidsmuur nauwelijks een bedreiging voor de Joodse staat. En als terroristen van Hamas, de Al-Aqsa Martelarenbrigades of de Islamitische Jihad het wagen één teen op Israëlisch grondgebied te zetten, hakt de IDF die er onmiddellijk vanaf. Of voor mijn part de hele voet, want de veiligheid van de Israëlische bevolking gaat boven alles.

Dus erken Palestina als staat, of roep die zelfs eenzijdig vanuit de Knesset uit – alleen al de verwarring onder de Arabieren zal de moeite waard blijken. En onder de tegenstanders van Israël hier in het Westen. Bij de VN-organisaties, de BDS-beweging, de linkse politieke partijen in ons parlement. Zelfs bij D66 en Sigrid Kaag, die als het beste paard van stal dan lekker ontwikkelingssamenwerkingscadeautjes kan uitdelen aan haar Palestijnse vrienden. Mét de zegen en de hartelijke groeten van Jeruzalem.

16 Comments

  1. Israelisch volk is van Arabisch bloed, heel het gebied behoord gewoon aan het middenoosten volk, Dan heb je daar de Europese joden, de bezetter, die horen daar niet. Ze misbruiken de naam Israel, namelijk Israel is een Arabische benaming. Je kan die Europese bezetter beter Zionisten noemen, dat zou meer duidelijkheid geven. Die zionistische staat is een onderdeel van het westen om zo een greep te hebben in het midden oosten, aardrijkdommen zijn de aanleidingen, zo wil het westen olietoevoer veiligstellen, Dus die europees afkomstige joden zijn de waakhonden het westen op een andermans grondgebied.

    • Zowel het slechte Nederlands als de inhoud wekken bij mij de indruk dat we hier te maken hebben met de voorhoede of een waakhond van een groep, zoals bijvoorbeeld de geïmagineerde Islamitische Natie, op zoek naar nieuw land juist op Nederlands grondgebied, die bovendien niet onwaarschijnlijk ook de naam Bas, die namelijk Nederlands is, ten onrechte gebruikt.

  2. Weer kom ik tot de conclusie dat nomen est omen. Bart, je hebt mij totaal voor schut gezet!
    Kun je mij even uit de droom helpen en vertellen waar jij de laatste, pak weg, 25 jaar gezeten hebt?
    Of op een geheime kolonie aan de achterkant van de maan of heb je toen een vergiftigde appel gegeten en ben je onlangs door Sigrid Kaag wakker gekust?
    Jouw ideeën zijn namelijk al lang waarheid geworden.
    Israël heeft bij het ondertekenen van de Oslo verdragen (vraag maar je omgeving) in 1993 de facto en de jure Palestina erkend. Er is toen door de PLO en PFLP een nieuwe organisatie opgezet die als naam de Palestijnse Autoriteit kreeg. Arafat, de aartsvijand van Israël, mocht naar Judea en Samaria reizen en de scepter over deze organisatie in handen nemen. Samen met hem kwamen nog een heel rijtje aarts-terroristen vanuit Tunis en andere oorden in het MO naar Judea en Samaria. Het hele gebied ten oosten van de Groene Lijn werd opgedeeld in 3 gebieden (vraag maar weer je omgeving om uitleg en details) en kreeg het gebied dat “Area A” genoemd werd volledig zelfbestuur, civiel en militair! Hun leger (eigenlijk een soort marechaussee) werd door Israël getraind en met duizenden geweren (!) en andere wapens en apparatuur voorzien. Ook heeft Israël honderden Palestijnen opgeleid in alle beroepen van bestuur. Kortom, alles wat een autonome staat nodig heeft om z´n eigen boontjes te doppen. Nadat de Palestijnen van de schok bekomen waren dat ze een eigen staat hadden, begonnen ze op grote schaal met een bloedige terreur die aan duizenden Israeliers het leven kostte. Een volledige afsluiting met muur en al heeft hieraan een einde gemaakt en is tegenwoordig alleen nog maar incidentele terreur vanuit Israel, Judea en Samaria en de Palestijnse staat te betreuren.
    In 2005 heeft Israël de gehele Gazastrook ontruimd en is er geen Jood meer te bekennen in de hele strook. Israël heeft de Palestijnse Autoriteit, afgekort PA, alle industriële en agrarische installaties achtergelaten zodat zij direct met het produceren van producten en voedsel konden beginnen. Natuurlijk werd hun geen strobreed in de weg gelegd, in tegendeel. In 2007 was er een putsch en kwam een andere terreurorganisatie in Gaza aan het bewind die als enig doel de vernietiging van Israël met terreur probeert te bereiken. De PA heeft wat dat betreft wat meer pijlen op haar boog…..
    Sindsdien zijn er vanuit Gaza duizenden raketten en mortieren (veel gevaarlijker dan raketten…) vanuit Gaza richting Israël afgevuurd. We hebben verschillende acties hiertegen uitgevoerd (vraag maar weer jouw omgeving). Ook hebben de Hamas vele tunnels richting Israël gegraven om zo ons diep in Israël aan te vallen.
    Er is in die vele jaren sinds 1993 nog veel meer gebeurd dan wat ik hier boven summier heb aangehaald. Maar daarvoor moet je toch nog heel wat materiaal gaan bestuderen, beste Bart. In ieder geval hoop ik dat je over een paar weken of maanden een iets meer gefundeerde opinie in het NIW kunt zetten. Een scoop zal er wel niet in kunnen zitten. Hier in Israël proberen we al sinds tientallen jaren een redelijk contact en samenwerking met de Arabieren in de omgeving op te bouwen. Helaas, diegenen die bij hun het voor het zeggen hebben, willen ons totaal weg hebben en dan is elke raad niet alleen duur, maar ook onbetaalbaar…..

    • Beste Jack;
      Als uw relaas zou kloppen — quod non — dan zou Arafat zich na 13 september 1993 president van Palestina hebben kunnen noemen; toch? Dit werd hem níet toegestaan, want door Israël verboden. Dus niks de facto en de jure erkenning van Palestina, nog niet eens de facto. En hoe zo kreeg Area A militair bestuur; u zegt het zelf al: eigenlijk een soort marechaussee. Ja, dat Israël helpt bij het opleiden van Palestijnen, klopt wel, maar ook hieraan hangt een stevig prijskaartje. En dan Gaza… U maakt het toch wel heel erg bont. Het vertrek (van) Israël is dubbelzinnig. Aangeduid met ‘Disengagement’ — niet-bezetting — maar geenszins vanuit de gedachte de Gazanen de vrije hand te geven. Op rantsoen gezet, ja door Israël, net voldoende om niet te verhongeren, zoiets… De verkiezingen in 2007, onder internationaal toezicht, verliepen eerlijk, dus hoe zo putsch?
      Bij Oslo I en II zijn de bedoelde ratificaties uitgebleven, en ze hebben dus eigenlijk geen enkele juridische betekenis.

  3. Mijn kop eraf als dít Israël, de huidige Joodse staat — Schuts eigen woorden, niet mijn term — aan deze opmerkwaardiglijkvreemde BS-oproep gevolg gaat geven. Uitleggen op welke punten Schut er blijk van geeft de juiste dan wel wáre intenties van het politiek-zionistische project Der Judenstaat níet te onderkennen, vergt nogal wat ruimte. Als de NIW-redactie mij die wil gunnen, kom ik, wat dít thema betreft, nader op deze plek terug.
    Iets anders is dat eenzelfde soort gedachte door mijn hoofd heeft gespookt, maar dan van de andere kant gezien: Palestijnen, erken Israel toch gewoon! En zie de verwarring die dit tot gevolg zal hebben; niet zozeer aan Joodse kant, maar des te meer in de rijen van de politieke zionisten. Een doordenkertje, voor Bart Schut, en voor vele anderen, is mijn bescheiden inschatting.

  4. De motie is ondersteuning van beleid. Sinds Halbe Zijlstra eerder in de handelingen liet opnemen dat VN een gekaapte anti-Israël-organisatie is. Verder is de motie en ondersteuning gevolg van de deal tussen SGP (gedoogpartner)en kabinet. Het uitroepen van een niet levensvatbare Palestijnse ( Arabische ) staat (binnen Israëlische grenzen) is zonder juridische gevolgen behalve negatieve gevolgen als Israël de veiligheidssamenwerking met PLO zou opzeggen. Bovendien kan je een terroristische organisatie als Hamas, Islamitische Jihad en IS niet (als staat) erkennen. Die zetelen onder andere in Gaza en in de PLO-enclaves. De samenwerking die Trump zoekt met landen van oorsprong om Palestijns conflict op te lossen lijken mij meer haalbaar. Je oplossing gaat geheel voorbij aan de basis van het conflict: Arabieren die geen Joodse staat dulden.

  5. Ja laat de joden erkennen dat de Palestijnen bestand!
    Alleen een woordvoerder van Netanyahu zei in Nederland dat ze het hele land nodig hebben voor de terug keer van de joden (de ten lost tribes of Israël)

  6. Beste Bart, in 2014 is het Israël na 50 dagen ternauwernood gelukt een einde te maken aan de raketbeschietingen vanuit Gaza, beschietingen die het grootste deel van Israël bestreken, dus wat is hier die “overmacht” waar je het over hebt? Nu wil je dat Israël het laatste beetje controle dat ze heeft over wat er de Palestijnse gebieden binnenkomt opgeeft. Je wilt het bewaren van de vrede daarmee overlaten aan de Palestijnen, waarvan je weet dat zij onderling niet in staat zijn de vrede te bewaren (let op wat er zich nu ontwikkelt met de Jihad al-Islami). Wil jij nu ook al van ons af ?

  7. Al is de leugen nog zo snel de waarheid achterhaalt ze wel. Vraag het aan Jack Klaber. of toch aan mensen die een bezetting hebben meegemaakt. Waar haal je deze gedachtegang vandaan. Diep triest.

  8. Wat een onzin artikel + antwoorden.

    Feit: “Palestijnen of het Palestijnse volk”. Onzin, het zijn Arabieren.
    Feit: “Palestina” het gestolen land. Onzin, het heeft nooit bestaan.

    De wereld is zo gehersenspoeld dat zelfs intelligente mensen leugens voor waarheid aanzien.

  9. Hoe intelligent kun je zijn. Laten we de namen Palestina en Palestijnen dan even weglaten. Zullen we het dan hebben over de oorspronkelijke bewoners. Wie bepaald wat hun rechten zijn. laat dat nou duidelijk zijn. Zij zijn immers het uitverkoren volk. Over gehersenspoeld gesproken. J

  10. Judea en Samaria moeten bij Israel blijven. Is men zo naief om daar terug te trekken dan vliegen spoedig de raketten van Hamas of Fatah vanuit de bergen van Judea en Samaria (Westbank) Israel om de oren. Vanaf dat hoge land kan men makkelijk richten op de kuststrook van Israel.

  11. Israel is goed. Leg eens uit op grond van welk recht. Moeten we nu terug naar de periode waarin zij besloten het alleenrecht te nemen. En weet je wat mij zo stoort, dat ze zich beriepen op de wil van god en die gewoonte nog steeds niet hebben afgeleerd. In onze rechtspraak wordt zo,n beroep afgedaan met Ontoerekeningsvatbaar.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*