Initiatief

Esther Voet_uitsnede commentaarTerwijl het hele Midden-Oosten ten onder gaat in een helse chaos kijken diverse partijen opnieuw naar het Israëlisch-Palestijns conflict. Frankrijk heeft zich opgeworpen als vredesduif. 

Uit uitgelekte documenten blijkt dat het land dát conflict nog steeds beschouwt als het grootste probleem in de regio. Wanneer dit NIW bij u op de mat valt, vindt er een bijeenkomst van een groot aantal ministers van Buitenlandse Zaken plaats. Zelfs John Kerry en zijn Russische counterpart Sergei Lavrov zullen aanwezig zijn. Het is overigens niet de enige poging om de partijen weer bij elkaar te brengen. Ook het Arabische vredesinitiatief uit 2002 lijkt weer in het vizier, zeker na opmerkingen van Netanyahu, die openlijk flirt met de soennitisch-Arabische wereld. Daarnaast is er het regionale initiatief, waarmee naar verluidt de Egyptische president al-Sisi binnenkort komt.

Enige scepsis ten opzichte van het Franse plan is op z’n plaats. Allereerst heeft Europa zich met de toenemende BDS-invloeden volledig uit de markt geprezen bij de Israëli’s. Ze vertrouwen de EU weinig tot niet meer, en niet geheel ten onrechte. De Israëli’s voelen dat Brussel te gevoelig is voor de chronische slachtofferrol die de Palestijnen tot op het bot uitspelen en dat de sympathie voor deze ‘underdog’ met de dag groeit. Daarnaast bestaat het Franse plan, zoals nu al bekend, uit een aantal rigide deadlines. Klaarblijkelijk weigeren de Fransen te leren van het verleden: bij dit conflict werken deadlines niet, en zeker niet als het hele circus zich voor de camera’s zal afspelen. ‘Mushroom diplomacy’ (in het donker, uit het zicht) is de enige methode die tot nu toe heeft gewerkt. Zie de Oslo-akkoorden die destijds als een duveltje uit een doosje vriend en vijand overrompelden.

Tot slot getuigt het Franse standpunt ook van een onnavolgbare naïviteit, als er werkelijk wordt gedacht dat het Israëlisch-Palestijnse conflict het belangrijkste van het Midden-Oosten is. Je hoeft geen doorgewinterde realist te zijn om te zien dat het conflict in Syrië niet alleen het meest bloedige is (inmiddels wordt het aantal dodelijke slachtoffers op 500.000 geschat, en dat in vier jaar), maar zeker ook voor Europa het meest problematische, vanwege de enorme vluchtelingenstroom. Het lijkt daarom dat Europa weer eens doet waar het het best in is: Syrië geven we op, te moeilijk en niet te redden, maar kijk, daar is ook nog Israël! Laten we ons daar tegenaan bemoeien!

3 Comments

  1. Bij dit conflict werken deadlines niet? Zonder deadlines blijft het maar een eindeloos ‘vredesproces’ zonder resultaten, terwijl het Palestijnse deel van de taart volgebouwd wordt met nederzettingen alleen voor Joden.

    De wereld moet zich niet zo met Israel bemoeien? Prima. Laat al die westerse steun dan ook maar stoppen.

    Of is dat nou ook weer niet de bedoeling?

    Ik zou zeggen: Wees in ieder geval consequent. Geen recht op bemoeienis, dan ook geen steun accepteren.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*