In het hol van de leeuw

Tekeningen van Israëli’s die Palestijnse arrestanten martelen en vernederen sieren de muren van de conferentie. Foto: Bart Schut
Tekeningen van Israëli’s die Palestijnse arrestanten martelen en vernederen sieren de muren van de conferentie. Foto: Bart Schut

Verwijzingen naar Hamas zijn onzichtbaar op de Palestijnse conferentie in Rotterdam, maar de lijst aanwezigen spreekt boekdelen. Een verslag uit de Hama(a)sstad.

De Palestijnse vlag wappert fier naast de Nederlandse driekleur boven de ingang van De Doelen. Een stukje Rotterdam-centrum wordt op 15 april gedomineerd door mannen met keffiya’s en vrouwen met hoofddoeken. Enkele tientallen staan buiten voor de ingang te praten of zitten aan de rand van het Schouwburgplein. Binnen zijn er honderden meer, maar zeker niet de duizenden waar de organisatoren van de Palestinians in Europe Conference – inmiddels beter bekend als ‘Hamas-conferentie’ – op hadden gehoopt.
Ook de belangstelling vanuit de Nederlandse politiek valt tegen, alleen de Rotterdamse islamisten van lokale partij NIDA zijn vertegenwoordigd. Landelijke partijen durven hun vingers niet te branden aan de terroristische contacten van het organiserende Palestinian Return Centre (PRC), ondanks een door de organisatie verspreid Facebookbericht dat SP-senator Tiny Kox aanwezig zal zijn – een bericht dat de Socialistische Partij een dag voor de conferentie ontkrachtte.
Buiten voor de ingang staat Leefbaar Rotterdam-raadslid Tanya Hoogwerf WNL-verslaggever Linda Geerdink te woord. ‘Leefbaar’ is de enige partij die zich met hand en tand tegen de komst van de Hamas-conferentie heeft verzet. Zelfs de lokale VVD stemde tegen een motie van Hoogwerf, die burgemeester Ahmed Aboutaleb (PvdA) opriep de bijeenkomst te verbieden. Vreemd genoeg vrijwaart dit Leefbaar Rotterdam niet van een felle aanval van Geert Wilders, die de partij op Twitter verwijt ‘zwakkelingen’ te zijn. De campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2018 lijkt al te zijn begonnen.
Hoogwerf voelt zich niet op haar gemak, als meest zicht- en hoorbare tegenstander van de conferentie is het begrijpelijk dat zij niet staat te springen om naar binnen te gaan. (Daar blijkt zij later met naam en toenaam te zijn vermeld door een van de sprekers.) Als een aantal conferentiegangers – herkenbaar aan hun vrolijk Hamasgroene keycords – te dichtbij komt staan, verkassen Hoogwerf, Geerdink en ik wat verder het Schouwburgplein op. Het interview wordt buiten gehoorsafstand gehouden. “We knokken in Rotterdam tegen groeiend antisemitisme, synagogen moeten worden beveiligd, Joden durven niet meer met een keppeltje over straat, en hier rollen we de rode loper uit voor Hamas. Dit kan niet,” zegt Hoogwerf verbeten.

Aboutaleb
Maar het kan wel, ondanks het overweldigende bewijs voor de banden tussen de PRC en Hamas. Zoals dat van de Bundersverfassunfsschutz, de Duitse inlichtingendienst die hier geen twijfel over laat bestaan. Zo doet zich de krankzinnige situatie voor dat een minister van NAVO-bondgenoot en aspirant-EU-partner Turkije niet, en een verboden terreurbeweging wel een bijeenkomst in de Maasstad mag organiseren. Je kunt slechts speculeren over het waarom van de beslissing van Aboutaleb – maar ook van minister van Justitie Stef Blok (VVD) en Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid Dick Schoof – de overduidelijke banden tussen PRC en Hamas te negeren, nee, zelfs te ontkennen.
Binnen doet de organisatie er in ieder geval alles aan het beeld van deze beleidsdragers te bevestigen. Sameh Habeeb, hoofd media en pr, drukt mij op het hart dat de Hamas-banden van zijn PRC een verzinsel zijn van de Israëli’s en Joodse lobbyisten in de Europese media. Ik besluit hem maar niet te vertellen dat ik ook voor het NIW schrijf. Nergens in De Doelen zie je verwijzingen naar Hamas, zelfs nauwelijks naar de gewapende strijd. Verder dan afbeeldingen van de grenzen van de toekomstige Palestijnse staat (waarbinnen uiteraard geen ruimte voor Israël is), posters van verwoeste gebouwen in Gaza, een foto van gemaskerde intifada-opstandelingen en tekeningen van Israëli’s die Palestijnse arrestanten martelen en vernederen, zijn er geen zichtbare verwijzingen naar geweld. Maar in de conferentiezaal laat de identiteit van de sprekers (zie kader) en hun woorden weinig ruimte voor interpretatie: dit is – ondanks zang, dans en klederdracht – geen onschuldig volksfeest van vreedzame Palestijnse vluchtelingen.

Ook maken de Joden zich al sinds de jaren 20 van de vorige eeuw schuldig aan ‘fascisme’, meent de broos klinkende Wijenberg

Oud-bestuurslid van ‘Stop de bezetting’ en voormalig diplomaat (vandaar zijn bijnaam onder tegenstanders: de haatambassadeur) Jan Wijenberg oreert over de ‘ziekte’ waaraan ‘het regime van Israël’ lijdt: “Racisme, erger dan de apartheid in Zuid-Afrika.” Ook maken de Joden zich al sinds de jaren 20 van de vorige eeuw schuldig aan ‘fascisme’, meent de broos klinkende – hij is bijna tachtig – Wijenberg. Het komt hem op een mager applausje uit de halflege zaal te staan. Na de ‘haatambassadeur’ komt Nourdin El Ouali aan het woord. De NIDA-leider refereert – in steenkolenengels – aan de ‘bloedige en meedogenloze aanval op Palestijnse burgers’ tijdens de Gazaoorlog in 2014, vergelijkt het lot van de Palestijnen met dat van de Rotterdammers in de Tweede Wereldoorlog en spreekt over de ‘koloniale entiteit die wij vandaag de dag Israël noemen’.

Abou Jahjah
De meeste overgebleven Palestijnen in de zaal lijken inmiddels meer geïnteresseerd in hun mobiele telefoons dan in de sprekers, El Ouali is geen begenadigd redenaar. Wie dat wel is, is Dyab Abou Jahjah – in het Arabisch en het Engels. Vlaanderens beroemdste ‘antizionist’ zegt ‘geschokt’ te zijn dat zoveel media en politici de conferentie met terrorisme in verband hebben gebracht: “Zij die oproepen de conferentie te boycotten, ondersteunen terreur,” meent de Bezige Bij-auteur, “zij ondersteunen de terroristische staat Israël, elke dag.” Ook zegt ‘DAB’ teleurgesteld te zijn dat geen enkele landelijke partij op de bijeenkomst is afgekomen, ‘we zullen dit niet vergeten’, zegt hij dreigend.
Wie dit ook niet zal vergeten is het zogenaamde Rights Forum, Dries van Agts anti-Israëlische BDS-stichting. Opdat de – nauwelijks aanwezige – Nederlandse bezoekers van de conferentie weten welke partijen halal zijn en welke haram, liggen er buiten de conferentiezaal folders met een duimpje omhoog (alle linkse partijen plus D66), een duimpje opzij (CDA en 50PLUS) of een duimpje omlaag (VVD, CU, SGP en PVV). U begrijpt, hoe feller anti, hoe positiever het oordeel van het Rights Forum. Een soort omgekeerd NIW-onderzoek dus.

Berichten van Al-Jazeera English, Anadolu Agency, Palestijnse persbureaus en Facebookpagina’s van betrokkenen tonen aan dat de volgende figuren uit de kring van de Moslimbroederschap en de Europese tak van Hamas hebben deelgenomen aan de conferentie in Rotterdam. Onderstaande lijst is samengesteld door Carel Brendel, expert op het gebied van nationale en internationale islamistische netwerken. (www.carelbrendel.nl)

Amin Abou Rashed, algemeen coördinator van de 15e Palestinians in Europe Conference (PEC), vooraanstaand Hamas-activist in Europa, betrokken bij de organisatie van enkele ‘Gaza Flotillas’, de Hamas-activistenvloot.
Majed al-Zeer, president van het Palestinian Return Centre (PRC) en de PEC, de organisaties achter de conferentie.
Adel Abdallah, secretaris-generaal van de PEC. Ontving in 2012 in Gaza, samen met Abou Rashed, een hoge onderscheiding van Hamas-leider Ismail Haniyeh.
Mazen Kahel, in Frankrijk gevestigde leider van Hamas-lobbygroepen. Volgens Israël maakt hij net als Abou Rashed, Al-Zeer en Abdallah deel uit van het Europese hoofdkwartier van Hamas.
Ghassan Faour, vicevoorzitter van het PRC. Fasour is tevens bestuurder van Interpal, een omstreden Britse liefdadigheidsorganisatie die in opspraak is geraakt wegens financiering van Hamas.
Samir Faleh, secretaris-generaal van de Federation of Islamic Organisations in Europe, de overkoepelende organisatie van de Moslimbroederschap in Europa.
Rami Abdo, lid van de European Campaign to End te Siege of Gaza (ECESG), een van de groepen achter de Gaza-flottieljes van Hamas.
Khalid Turaani, voormalig directeur van American Muslims for Jerusalem. Tegenwoordig pro-Hamas lobbyist in Europa.
Mohammed Akkari, zoon van vooraanstaande Nederlandse Moslimbroeder Ibrahim Akkari. In 2016 organiseerde Mohammed een trainingsbijeenkomst in Rotterdam met de vooraanstaande Hamas-activist Zaher Birawi en NIDA-raadslid Nourdin el Ouali. Volgens NIDA-woordvoerder Smahane Arghidi sprak Akkari ook namens deze partij.

2 Comments

  1. Het demoniseren en delegitimeren van Israël – door dat land valselijk te beschuldigen van bijv. apartheid en onderdrukking – geldt volgens de EU-definitie van antisemitisme als een onmiskenbare uitdrukking van jodenhaat. De conferentie heeft zich dus schuldig gemaakt aan een strafbaar feit en dat kán ook niet anders, want PLO, Hamas, BDS en hoe ze allemaal heten hebben een strikt misdadig doel voor ogen: de vernietiging van het land en het volk der Joden.

  2. De activisten kunnen kletsen als een Abou Jahjah, zoveel domme vergelijkingen maken als een el-Ouali en de aan hun eigen waar verslaafde gifappelboeren uit Neerlands moerassen mogen tot hun laatste hik doorgaan hun beschimmelde waar te slijten aan publiek van twijfelachtig allooi. In de echte wereld is de illusie van een Palestijnse staat al ver over zijn hoogtepunt. De Palestijnen bleken niet in staat om samen te werken aan de opbouw van een functionerende staat. Waren ze dat wel geweest, dan hadden ze ondanks tegenwerking al geruime tijd zo’n staat gehad. Ze bewijzen echter keer op keer dat ze zelfs nog geen stadsdeel kunnen besturen zonder corruptie en destructieve interne conflicten. Kijk naar het huidige conflict tussen Hamas en de Autoriteit over het betalen van accijnzen over brandstof voor de elektriciteitscentrale van Gaza. Waar dit conflict toe zal leiden weet ik niet, maar de bevolking van Gaza lijdt er al lange tijd zwaar onder en dat interesseert Hamas en de Autoriteit geen zier, absoluut NIETS. Een Palestijnse staat is een dead horse, een droom die ze zelf grondig om zeep helpen. Met hun ontembare haat breken ze alles af wat in hun handen valt. Niet Israël, maar de Palestijnen zijn de Palestijnse tragedie. Om hun een menswaardig en rechtvaardig bestaan te bezorgen, zal een andere oplossing bedacht moeten worden. Dus laat de al dan niet geïmporteerde activisten die, zo vermoed ik, in werkelijkheid veel meer begaan zijn met hun eigen zaken dan met het lot van de Palestijnen, kletsen zoveel als ze willen: De Palestijnse illusie verdwijnt vanzelf en verwordt in het beste geval tot een anecdote, net als die pathetische seniele gifappelboeren. Houd alleen die overblijvende gangsters goed in de gaten, want die gevallen met hun ernstige persoonlijkheidsstoornissen verdwijnen niet uit zichzelf en blijven altijd slachtoffers zoeken.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*