Ik leg het nog één keer uit

Foto: Claudia Kamergorodski
Foto: Claudia Kamergorodski

Soms word je als opinieschrijver verrast met half vergeten woorden die je zelf op papier of op het net hebt gezet.

Zo kwam ik laatst een artikel van eigen hand tegen over antisemitisme, geplaatst op de website Joop.nl (ja, mea culpa, ik heb een tijdlang op de VARA-haatsite van Francisco van Jole gepubliceerd – gelukkig is die plek nu ingenomen door de veel genuanceerdere Anne-Fleur Dekker). Ik waarschuwde er in dat artikel tegen Israël-critici al te gemakkelijk van antisemitisme te beschuldigen. Hoewel ik in het algemeen nog steeds achter die vermaning sta, ben ik er de afgelopen jaren toch wel wat anders over gaan denken.
In mijn familie was Jodenhaat in welke vorm dan ook uit den boze. Mijn ouders van keurige VVD- en PvdA-huize (de nette, SDAP-achtige PvdA) waren zeer pro-Israëlisch, maar anders dan uit boeken (een van mijn moeders lievelings- was De laatste der rechtvaardigen van André Schwarz-Bart) en films kenden wij zelf geen Joden. Pas op de universiteit kwam ik mijn eerste antisemiet tegen, die vreemd genoeg dan weer niets tegen Israël had. Mijn studievriendje kon precies vertellen wie op tv allemaal wel of niet Joods waren en waarom, en als dat zo was vertrouwde hij hen voor geen cent. Ik haalde mijn schouders erover op want Jodenhaat was in mijn ogen een anachronisme dat vanzelf zou verdwijnen als we het nog een paar generaties negeerden. (Het studiemaatje is overigens getrouwd met een vrouw wier achternaam velen van u onmiddellijk als Joods zullen herkennen.)

Doublethink
Wat heb ik ongelijk gekregen, opnieuw: mea culpa. Antisemitisme heeft een spectaculaire comeback van nooit weggeweest gemaakt. En waar vroeger (extreem-)rechts het prerogatief erop had, moeten mijn inmiddels talrijke Joodse vrienden en collega’s tegenwoordig ook nog eens aanvaarden dat zij het doelwit zijn van (extreem-)links en (extreem-)islamitisch Nederland. Natuurlijk, veel hiervan wordt verpakt als ‘antizionisme’, een term die zo uit Orwells Newspeak of doublethink lijkt te komen. Antisemitisme wordt verpakt als antizionisme en dat weer vermomd als Israël-kritiek, want u begrijpt… geen Jodenhater ziet zich als Jodenhater. Antisemieten, dat zijn de anderen.
Vrienden vertellen elkaar de waarheid, althans echte vrienden. Echte vrienden van de Joodse staat maken zich zorgen over ontwikkelingen aldaar en uiten die zorgen ook. En niet alleen intern, ‘onder ons’, nee, dat mag best in het openbaar. Voor journalisten geldt sowieso dat de vuile was best buiten mag worden gehangen, wie zich wat aantrekt van het verwijt van nestbevuiling is geen knip voor de neus waard. Ook op de redactie van het NIW maakt men zich grote zorgen over de koers die Israël lijkt ingeslagen. De combinatie van ultraorthodoxie en ultranationalisme is er een die op weinig steun kan rekenen op onze burelen, en Benjamin Netanyahu zal onder redacteuren en medewerkers van dit blad weinig vrienden vinden.

Wie tegen het bestaan van de staat Argentinië is, is een Argentijnenhater, punt

Dát is Israël-kritiek, maar heeft niets met antisemitisme te maken. Of met antizionisme – ieder mens met een normaal functionerend stel hersenen en een greintje historisch besef is zionist. Jood of niet. Wat wel antisemitisme is? Ik leg het nog een keer uit. Wie tegen het bestaan van de staat is waarin ruwweg de helft van alle Joden op aarde leven, is een Jodenhater. Wie tegen het bestaan van de staat Argentinië is, is een Argentijnenhater, punt. Wie de ellende in alle om Israël liggende landen (Syrië, Egypte, Saoedi-Arabië, enz.) negeert en al zijn pijlen richt op de Joodse staat, is (hoogst)waarschijnlijk een Jodenhater. En wie al dan niet vermeende misstanden in de Joodse staat aangrijpt om Joden hier in Nederland het leven zuur te maken, is helemaal… jawel, een Jodenhater.
Het is dus eigenlijk helemaal niet zo moeilijk. En wie nog steeds twijfelt kan er de ‘werkdefinitie antisemitisme’, met de daaronder genoemde voorbeelden, nog eens op nalezen (Google is uw vriend). A propos vrienden: zij vertellen elkaar de waarheid, althans echte vrienden. Ik zou nu willen dat ik mijn studiemaatje er al die jaren geleden op had aangesproken. Mea culpa, mea máxima culpa.

10 Comments

  1. De heer Schut geeft een zwart/wit beeld mbt een onderwerp dat alles behalve zwart/wit kan wordend benaderd. Jodenhaat bestaat immers duizenden jaren en manifesteert zich in velerlei soorten.
    Wat betreft het uithangen der vuile was bestaan er voor ons duidelijke grenzen. Wijlen premier Menachem Begin heeft ons geleerd binnenskamers altijd de keerzijde der medaille te presenteren doch voor de buitenwereld ons voorzichtig uit te laten. Jodenhaat kan immers gigantische consequenties hebben.
    Ook ik heb kritiek op de lui die zich verschuilen in extreem links, extreem rechts, en in fanatisch religieuze kringen. Hoe de heer Bart mejuffrouw Anne Fleur Dekker dan ook genuanceerd kan noemen begrijp ik in gene delen.
    Helaas ervaren we de invloed van extremisten heden ten dage vrijwel overal. De Hollandse gulden middenweg is het spoor bijster en of het nu de regering Trump, Putin, Netanyaho of Rutte is, allen maken compromissen met allerlei extremistische lui om politiek te overleven. Doch de gevolgen van het toegeven aan extremisten en jodenhaters blijft immer een grote fout.

  2. Ik begrijp dat onder de medewerkers van het NIW weinig Bibifans zijn. Niet vreemd, grote delen van het Joodse volk is als een kameleon. Past zich aan , hier b.v. aan de gemiddelde Nederlandse politicus. De strijd binnen het Jodendom is niet over en wat vroeger Hellenisten waren zijn nu grote delen van de media die hun zusterorganisaties in de politiek een onevenredig aandeel geven in de media. Hierdoor krijg je een vervormd beeld. Na een paar generaties haken deze groepen af als Joden en wat hier aangeduid word als Ultra-Orthodox of Ultra-nationalisten zijn in Israel de meerderheid. De droom van Joden als Karl Marx of Trotsky is allang achterhaald. Als je je in het Jodendom verdiept zie je dat de Godsdienst, eigenlijk een leidraad in het leven is,je zou het ook socialistisch kunnen noemen. Als je de Orthodoxie beter kent dan zie je dat lief en leed gedeeld word en ook de materiële goederen. En de “uitvinding” van de Jodin Rosa Spier is ooien slechte grap. De Joden kennen niets anders dan een 6daagse werkweek. Gelukkig zijn er in Israel grote groepen en in mijn opinie is de belangrijkste groep nu wat men de gehaakte keppeltjes noemt die de toon aangeven. Alles bij elkaar is Israel na bijna 70 jaar bestaan , een wereldwonder. Jaloezie is een menselijke, slechte eigenschap en dit is toch denk ik de basis van Anti-Semitisme of Anti-Israel.

  3. Mijn mening is anders.
    Antisemitisme is haat van Joden als Joden. Dus omdat ze Joods zijn.
    Kritiek van antizionisten op Israël is vaak kritiek die draait om wat Israël de Palestijnen aandoet en aangedaan heeft, en heeft daarom niks te maken met antisemitisme. Toch wordt hun legitieme kritiek vaak gelabeld als antisemitisme, waarmee niet alleen de boodschapper in diskrediet gebracht wordt, maar ook meteen de inhoudelijke discussie vermeden wordt.
    De beschuldiging van antisemitisme wordt vaak gemotiveerd door kritiek op Israël (zwaar) te overdrijven tot “tegen het bestaan van de staat Israël zijn”, terwijl antizionisten dat vaak niet zijn. Zij zijn vaak alleen tegen het onrecht dat de Palestijnen aangedaan wordt en kunnen prima leven met een Joodse staat, zolang deze de rechten en de gelijkwaardigheid van de Palestijnen maar respecteert.
    Bij de beschuldiging van antisemitisme wordt de Europese werkdefinitie ervan vaak verkeerd weergegeven. Daarin staat niet dat tegen het recht op zelfbeschikking van Joden zijn antisemitisch is, maar dat het dat kan zijn, afhankelijk van de context (het staat er echt: ‘… could, taking into account the overall context, include …’!). Uit de context moet dan wel haat van Joden als Joden blijken, maar daar gaat men aan voorbij. Er zijn antizionisten die voor de een-staat-oplossing zijn. Dat is een legitieme mening. Voor 1 staat voor Hutu’s en Tutsi’s in Rwanda zijn komt toch ook niet voort uit haat voor Hutu’s of Tutsi’s.
    Uiteraard kunnen er onder Israël-critici antisemieten schuil gaan. Alle reden dus om de kritiek serieus te nemen en de oorzaken ervan weg te nemen zodat we kunnen zien wie de echte antisemieten zijn.

    • Neen Bosma: Er is mijn waarheid, jouw waarheid en de echte waarheid. Eerlijke Israël-critici zien niet alleen en onophoudelijk negatieve dingen die in Israël gebeuren en schuwen het ook niet om over de negatieve kanten van de Palestijnen of de Arabieren en hun deel in de historie te praten, zoals bijvoorbeeld een Benny Morris. Iemand die echter consequent de noodzaak van het ontstaan van Israël met alle na- en voordelen voor de Palestijnen, alle slachtpartijen rondom Israël negeert en weigert te begrijpen dat Israël vanwege de aard van de omliggende landen met een zeer grote veiligheidsfactor moet rekenen bij alles wat zij doet en als zo’n persoon bovendien zelfs vraagtekens plaatst bij de “echtheid” van het Joodse volk, dan is hij gewoon op een geraffineerde manier antisemitisch bezig. Maar misschien is iemand wiens naam in gimatria precies dezelfde waarde heeft als Hamas (109)- de rabbijnen zeggen: er is geen toeval – eenvoudig voorbestemd om als antisemiet te handelen en kan hij daar helemaal niets aan doen, al maakt hem dat niet sympathieker.

    • Als meneer Bosma zich wil bezighouden met geschiedenis van Joden en Palestijnen, moet hij zich wel bezig houden met de hele geschiedenis, en niet alleen door een megafoon roepen wat hij ziet als hij met een vergrootglas kijkt naar 1947-1948. De ikhwan al-islamiyya toen mijn grootvader nog leefde hebben geroepen om de joden te slachten en volgens mijn grootvader werden er eerder al oude joden vermoord die helemaal niet zionistisch waren, alleen een begravenis wilden in Jeruzsalem. Dit was origineel rassistisch. Veel Palestijnen hadden helemaal geen land en zelfs geen echt huis, want alle goede grond was van enkele effandis, minder dan tien families, en de fallahien hebben gewoond in een soort hutten van grond en mest. Maar wij zeggen wat voorbij ging is dood en we kijken naar morgen. Wie zijn verstand gebruikt en niet lui is woont in Israel in een goed huis en kan studeren en kan kritiek zeggen wat hij wil en hoeft bij de dokter niet te wachten totdat eerst een officier van politie geweest is. Niet alles is perfekt in Israel, maar waarom zijn er hier zoveel moslims werkloos en haten Nederlanders?

  4. Dank je Shlomo, want je antwoord bevestigd mijn mening waar jij op reageert.
    Dat is geen toeval denk ik.

    Dat Israël met een zeer grote veiligheidsfactor moet rekenen komt niet door de aard van de omliggende landen, maar door het onrecht dat Israël de Palestijnen aandoet.

    Benny Morris praat en schrijft wel heel veel over wat er mis is met de Palestijnen, terwijl hij verbloemd wat Israël doet. Lees eens het hoofdstuk over de Nakba in Norman Finkelsteins ‘Image and Reality of the Israel–Palestine Conflict’.
    Wat vind je trouwens van Morris’ mening over een ‘historische fout’ van Ben Goerion: “my feeling is that this place would be quieter and
    know less suffering if the matter had been resolved once and for all. If Ben-
    Gurion had carried out a large expulsion and cleansed the whole country –
    the whole Land of Israel, as far as the Jordan River.”? Hij zei dat in een interview door Ari Shavit.

    • Als er iets is dat écht eenvoudig is, is dat het volgende: Zonder Europees antisemitisme was er geen praktisch Zionisme geweest en zonder praktisch Zionisme geen Israël. Niet de Joden die in Europa hun leven niet zeker waren, maar Europese antisemieten zijn uiteindelijk verantwoordelijk voor wat een deel van de Palestijnen overkomen is. Ik gun de Palestijnen een normaal leven en heb daar in het verleden zelf voor gedemonstreerd, maar geloof nu niet meer dat ze dat ooit zullen krijgen, omdat ze elkáár het licht niet in de ogen gunnen, zoals ze onlangs weer eens heel duidelijk hebben bewezen. Laat me je nog iets vertellen over een Arabische traditie die vele malen ouder is dan het Zionisme: Wanneer een sjeich zijn gasten thee of koffie aanbied, drinkt hij zelf als eerste, om te bewijzen dat de koffie of thee niet vergiftigd is. Dat is het Midden Oosten. Als iemand naïef wil zijn of zich naïef wil voordoen is dat zijn volste recht, maar uitsluitend voor eigen risico. Wij zorgen wel voor ónze veiligheid en ons inzicht hoe dit gerealiseerd moet worden, schrijdt voort met de voortdurend wisselende ontwikkelingen in de wereld van onze Arabische buren, die, zoals men ook steeds dichter bij huis kan waarnemen, zeer zorgwekkend zijn. Wij zouden wel érg dom zijn als we ons lieten adviseren door Europeanen, hun eeuwenoude antisemitisme even buiten beschouwing latend, die zelf dankzij hun Popperiaanse concept – of beter utopie – van de open samenleving hun eigen veiligheidszaken verre van op orde hebben.

  5. Beste Shlomo, ook ik heb me aan deze figuur geërgerd. Totdat ik vernam dat niemand hem serieus neemt en ik de enige in een gezelschap was die zijn commentaren lees. Dus laat hem rustig tegen zichzelf kletsen.

  6. Beste Bart, waar zie jij hier extreem Links? Ik zie zelfs geen Links. Als er Links was, had er immers een revolutie moeten beginnen vanwege alles wat er de laatste decennia gebeurt is. Ik zie uitsluitend en alleen partijen die zichzelf “Links” noemen. De zijn dan weer verdeeld in een partij die zichzelf links noemt, maar net zo asociaal-rechts handelt als de VVD en D66 en twee partijen die zichzelf links noemen maar dikke vrienden zijn met extreem rechtse islamitische bewegingen en dus ook niet links kunnen zijn. Extreem Rechts zie ik wel, sommigen zelfs compleet met hitlersnorren, maar die zijn niet meer dan een kleine Psycho Parade. Blijft dus over dat we met pseudo-linksen te maken hebben, waaronder het pseudo-anti-zionisme steeds populairder wordt. Dat antisemitische verschijnsel is helaas wel helemaal echt en we weten waar de rit begint, maar niet waar en wanneer de koetsiers de controle over de paarden zullen verliezen. Reden voor zorg is er dus absoluut wel.

  7. Wat er fout is aan bovenstaande redenatie? Het gelijkstellen van de staat Israel aan ‘de joodse staat’.
    Daarmee maak je van elke kritiek op de staat Israel een anti-joods, een anti-semitisch standpunt.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*