Iets heel ergs

NIW7615_01Met lood in m’n schoenen begon ik aan de eerste aflevering van de documentaireserie De kanarie in de kolenmijn. Mijn oudste zoon (13 jaar) moest van mij meekijken. Ik vreesde zoveel antisemitische geluiden te horen dat ik doodsbang zou worden.

Door Zippora Abram

Maar eigenlijk ging de documentaire over hoe alert wij op antisemitisme zijn, of we een reëel beeld hebben van het gevaar, over de angst de situatie te onderschatten.
Als ik met Joden praat die somberder zijn dan ik over de toestand van het antisemitisme in Nederland, weet ik niet of ik naïef ben of zij pessimistisch. Omgekeerd, als ik het ernstiger inzie, ben ik dan realistisch of zwartgallig?
Tijdens de documentaire vroeg mijn zoon: “Als er hier nou echt iets heel ergs gebeurde, waardoor we echt weg moesten, zouden we dan naar Israël gaan?” Ja natuurlijk gaan we dan, antwoordde ik, blij dat hij zijn vraag op deze manier formuleerde. Gebeurde er maar iets zo vreselijks waardoor we allemaal zouden weten dat we moesten gaan, zou ik bijna zeggen. Het niet weten is juist zo beklemmend. Leef ik mijn fijne leven en blijft dat altijd zo, of denk ik dat ik een prima leven heb terwijl ik feitelijk in een soort nazi-Duitsland jaren 30 leef, op de rand van de afgrond, aan de vooravond van de dood?

Snedig
Dat het antisemitisme toeneemt merk ik ook. Ik denk zeker te weten dat heel veel mensen niet begrijpen waar kritiek op Israël overgaat in haat tegen Joden. En dan doel ik niet uitsluitend op moslims. Het antisemitisme zit ook diep verankerd in de autochtone Nederlanders. Hoe vaak ik niet hoor dat ik vast heel goed kan onderhandelen omdat ik Joods ben, of goed verkopen, of vul maar in welke activiteit die te maken heeft met geld verdienen. Gewoon van hoogopgeleide Nederlanders, die waarschijnlijk zelf denken dat ze gewoon een leuke, snedige opmerking maken. Ook is het in bepaalde kringen bon ton om tegen jongensbesnijdenis te zijn, tegen rituele slacht, en dat komt echt niet van moslims.

Maar eigenlijk ging de documentaire over hoe alert wij op antisemitisme zijn

Soms stel ik me voor dat we naar Israël zouden gaan. Angst voor antisemitisme zou ik daar minder hebben. Maar andere problemen te over: een land waar de religieuzen steeds meer macht hebben, waar links bijna een scheldwoord is geworden, waar veel mensen een soldaat die een Palestijn doodt als held zien, waar de minister van Onderwijs heeft gezegd dat kennis van de Tora belangrijker is dan kennis van wiskunde. Zou ik daar gelukkig zijn? Om nog maar te zwijgen van de bittere armoede waarin ik in Israël terecht zou komen als alleenstaande moeder met twee kinderen. En nog erger: je kunt toch moeilijk het leven van twee kinderen volkomen overhoop halen, ze uit hun vertrouwde omgeving naar een land brengen waar alles anders is en waar ze de taal niet spreken? Nee dan moet er echt wel iets heel afschuwelijks gebeuren.

11 Comments

  1. Hashem zegt dat nu de tijd is dat geheel de stam van Israël terug moet gaan, dwz alle stammen, niet alleen de stam van Juda. Diegenen die weigeren of twijfelen zullen te laat zijn om te kunnen gaan, daar het dan niet meer kan, lees de Torah maar op na, zie profeten. Shalom.

  2. Ik heb, 7maanden zwanger van mijn vierde,mijn boeltje gepakt en vertrokken.Dat we zouden gaan stond al vast op het moment dat mijn 5jarige buurjongetje ons eerste kind kwam bewonderen en verkondigde dat hij wel zag dat ze Joods was aan haar neus.

  3. genesis 31:3 (The Israel Bible)

    And Hashem said to Yaakov:’Return unto the Land of thy Fathers, and to thy Kindred; and I will be with thee.’

  4. O, wat erg is het in ons land: religieuzen die democratisch verkozen worden, Linkse politiek die maar geen echte leiders kunnen produceren, “veel mensen” die een soldaat, die een Palestijn dood, als held zien (hoeveel zei u?)….en een democratisch verkozen minister van onderwijs die de Tora het allerbelangrijkst vindt….nee, u hebt gelijk: blijf maar in Nederland…. Wat erg is het in ons land zeg, deze dingen zeggen genoeg – Israel moet wel heel erg slecht en eng zijn…
    Blijft u gewoon daar – maar: niet klagen he? Antisemtisme moet zoveel makkelijker zijn dan het kwaad in Israel………

    • Als door een wesp gestoken. Mevrouw spreekt haar twijfels uit. Ik heb 4 jaar in Israël gewoond en het waren mijn meest interessante jaren ooit. Echter ook ik heb mij soms geergerd aan de arrogantie van poltiek en leger aldaar.

  5. ISRA
    YOUR DAILY CONNECTION
    TO THE LAND OF ISRAEL
    tL3 VyJoe.amin6ff
    And Hashem said unto Yaakov: ‘Return unto the land of
    thy fathers, and to thy kindred; and I will be with thee.’
    Genesis 31•.3 (The Israel BibleTM)
    21ü’_
    a•.N’7
    va-YO-mer a-do-NAI el ya-a-KOV shuv el E.retz a-vo-TE-kha u-l’-mo-lad-TE-kha v’-
    eh-YEH i-MAKH

  6. Had ik kunnen schrijven over Amerika nu. Of nu hier, of in Amsterdam, de situatie is niet vreselijk verschillend. Dat vraag ik me precies af, terug naar Europa, blijven in Amerika, aliyah? Ik weet het eerlijk gezegd niet.

  7. Ik ben wel gegaan vanwege de toenemende antisemitische geluiden. Wil ik daar mijn kinderen in opvoeden? Wil ik ze leren dat ze hun joodszijn moeten verhullen omdat ze anders uitgescholden worden? Moeten ze het normaal vinden dat de school elke dag door het leger beschermd moet worden? Alles bij elkaar hebben mijn vrouw en ik ervoor gekozen om ons leven, en dat van onze 3 kinderen, ‘overhoop’ te halen en in Israël een nieuw bestaan op te bouwen. De politiek is niet alles hier, maar voor mij is alles beter dan een partij als Denk die ik beschouw als erg gevaarlijk voor ons Joden. Ik begrijp je beweegredenen om te blijven, maar ik zag het toch pessimistischer: er is in Europa geen toekomst meer voor joden.

    • Beste Sven, ik vind dit echt heel erg triest om te lezen! Ik wist het uiteraard wel, maar om het zo weer te lezen van iemand die dit aan den lijve ondervindt, dat is echt ronduit….ik heb er geen woorden voor eigenlijk! En over het algemeen lijkt het niet eens een topic te zijn in het NL-nieuws. Terwijl een beledigde moslim op alle TV-shows de ruimte krijgt….

  8. Mevr Groenteman geeft tijdens haar documentaire blijk van een onwetendheid die past bij meer linkse Gutmenschen. Als je jaren de werkelijkheid ontkent, wegkijkt en mooipraat dan moet dit wel een shock zijn. Mevrouw Groenteman, het wordt alleen maar erger. Helaas zie ik dat zo. Op welke partij heeft u de de afgelopen deccenia gestemd ? Misschien heeft uw partij wel meegeholpen om deze samenleving te creeën. Al die jaren met oogkleppen op geleefd. Deze wake up call gun je niemand. Zeker niet mevrouw Groenteman, die mij als sympathiek overkomt.

  9. Wij voelen ons door de toenemende antisemitisme in een hoek gedreven..Het gaat niet goedkomen hier in Nederland . Wij willen ook weg hier nu het nog kan. Opnieuw beginnen met niets is in Israel ook weer niet eenvoudig. Het is onze dagelijkse zorg en gedachte

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*