Futiels

“Even iets futiels kijken,” zegt mijn vriend als hij het nieuws aanzet. Onze pasgeboren zoon Abel ligt vrolijk tussen ons in te trappelen. Mijn vriend en ik zitten al even in de oeroude luier-en-voedingscirkel dus misschien is mijn besef van tijd wat verstoord. De afgelopen weken lijkt de Joodse gemeenschap namelijk zowat dagelijks in het nieuws te komen. Twee fragmenten zijn mij het meest bijgebleven.

In beide wordt Joden in Nieuwsuur om hun mening gevraagd en beide keren trekken zij al snel een vergelijking met nazi-Duitsland. De eerste keer gaat het om een ingediende motie over een mogelijk verbod op ritueel slachten. Een man wordt geïnterviewd in een Joodse winkel, een echte bemoeial schiet in beeld en interrumpeert hem onmiddellijk: “De nazi’s hebben dit soort wetten ook ingediend!” “Vergelijkt u de Partij voor de Dieren nou met de nazi’s?” vraagt de interviewer. “Nee, ik vergelijk ze met diegenen die de Joden vroeger ook verboden hebben om te slachten.”

De tweede keer betreft de religieuze besnijdenis. IJsland wil de jongensbesnijdenis bij wet gaan verbieden en leden van de internationale Joodse gemeenschap worden geïnterviewd. Een Finse meneer zegt dat ‘IJsland hiermee als eerste de weg van nazi-Duitsland in zou slaan,’ en ook Ron van der Wieken van het CJO spreekt over een ‘vuistslag’ die Joden het gevoel geeft ‘niet langer welkom te zijn.’ Dat dit alles tegen een joekel van een drogreden aanschurkt lijkt telkens niet ter zake te doen. X kan wel door nazi’s gedaan zijn, dat maakt iemand die x doet nog niet tot nazi. Een moderne naam voor deze drogreden is de Godwin, ook wel de reductio ad hitlerum.

Je moet toch wel heel pessimistisch zijn om een mogelijk verbod op ritueel slachten te interpreteren als expliciet anti Joods. In Nederland mogen we ook niet met meer dan één persoon getrouwd zijn, dat maakt de wet nog niet speciaal gericht tegen mormonen.

Medisch ethicus Gert van Dijk schuift aan bij Nieuwsuur en bespreekt de gezondheidsrisico’s die besnijden met zich meebrengt. Denk aan risico’s als plasbuisvernauwing en pijnlijke erecties. Ook op de seksuele genotservaring wordt significant lager gescoord door besneden dan door onbesneden mannen.

Irrationeel
Er valt natuurlijk veel te zeggen over de interessante spanning tussen godsdienstvrijheid en lichamelijke integriteit, maar als er gezondheidsrisico’s mee gemoeid zijn lijkt het toch niet ingewikkeld om een hiërarchie in de twee vrijheden aan te brengen. Het lastige aan de discussie is dat de twee argumentenwerelden niet goed verenigbaar zijn. Een cultureel of religieus argument zal iemand die geen lid is van die cultuur of religie zelden overtuigen. Het klikt niet goed in elkaar, zoals echte Lego nooit lekker op de namaakblokjes past. Daar helpt een containerbegrip als godsdienstvrijheid ook niet bij.

Nog een groot verschil tussen een religieus en een seculier standpunt is dat het seculiere makkelijk aangepast wordt als dit irrationeel blijkt. Voor het religieuze maakt dat niet uit, want als je door zou blijven vragen over het waarom, als blijkt dat er geen goede gezondheidsargumenten meer over zijn, dan zou het allerlaatste antwoord zijn dat ‘het verbond tussen Abraham en G’d dit nu eenmaal gebiedt.’ Daar kan geen aards argument tegenop natuurlijk.

Ik kijk naar Abel, die ondertussen een dutje is gaan doen. Geen haar op mijn hoofd die eraan denkt hem te laten besnijden. “Nazi-achtig,” zeg ik tegen mijn vriend. “Wat?” “We zijn nazi-achtig, dat vinden allerlei Joodse meneren dus.” Mijn vriend kijkt mij meewarig aan en klikt de televisie uit. “Even genoeg futiels voor vandaag.”

15 Comments

  1. Al die genen die het over de risico’s hebben op grond van de ervaringen van voornamelijk mannen die in Europa besneden zijn….

    Het fijt is dat die zelfde risico’s naulijk in Israël (waar meer dan 90% van de bevolking besneden is) voorkomt… Het is dus duidelijk dat qua risico’s het grootste verschil ligt dus bij devervarenheid van de Mohel dan niet de chirurg die de besnijdenis uitvoeren…

    • Het risico op Meatal Stenosis, vernauwing van de plasbuis opening, de Meatus Urinarius, heeft niets te maken met hoe de besnijdenis uitgevoerd is. Het is het gevolg van de eeltvorming op de blootliggende eikel. Een onbeschermde eikel en dus een onbeschermde Meatus is bij elke besnijdenis het geval en het doel.
      Het is de meest voorkomende complicatie na een besnijdenis. https://youtu.be/hZLCTx77H3k

    • Eliezer Navarsky, Natuurlijk is een ervaren chirurg of mohel een goed idee maar ik denk dat uw argument niet veel zoden aan de dijk zet. Iedere medische ingreep brengt nu eenmaal risico’s met zich mee en zo’n discussie is niet te winnen. De vraag wel of niet te besnijden is een onderdeel van de Godsdienstvrijheid en daarmee een aangelegenheid waar de overheid zich verre van heeft te houden.

      • U heeft helemaal gelijk als het gaat om zelfbeschikking. Hierbij echter gaat het om baby’s die dat dus niet hebben.

        Stel we hebben een geloof waarbij het noodzakelijk is dat vrouwen besneden worden ….

        Stel we hebben een geloof waarbij een vinger afhakken een must is ….

        Stel we hebben een geloof waarbij het …… etc. etc.

        Geloof, vrijheid? JA!
        Zelfbeschikking? JA!
        Kleine kinderen dit aandoen voor een geloof? NEE!

        Als ze 18 zijn en dat nog willen prima.

  2. Ik heb er met een Joodse vriend regelmatig over gesproken. Hij heeft zijn twee zoons laten besnijden toen zij baby’tjes waern, zonder verdoving. Niet alleen vind ik dit barbaars en een vorm van kindermishandeling, het is strijdig met het uitgangspunt van de integriteit van het menselijk lichaam, zoals vastgelegd in onze Grondwet, artikel 11. Nijn vriend beroept zich op de Joodse traditie, die al heel lang bestaat en deel uitmaakt van zijn identiteit. Ik vraag mij echter af: moeten wij een traditie in stand willen houden, omwille van een religie, die ingaat tegen een fundamenteel mensenrecht, een kwelling voor het kind inhoudt en die medische complicaties kan veroorzaken. Mijn antwoord daarop is, zoals ook de De Koninklijke Nederlandsche Maatschappij tot bevordering der Geneeskunst, dat zouden wij niet moeten willen. Hoezeer ik ook begrijp, dat aan een religieuze traditie waarde wordt gehecht, geloof ik dat wij de verantwoordelijkheid hebben, deze tradities steeds kritisch te blijven beoordelen en te veranderen als ze schadelijk zijn. De tijd is daarom aangebroken om te zeggen: circumcisie mag pas vanaf het achttiende levensjaar, wanneer de persoon in kwestie voor de wet volwassen en in staat is om daar daar zelf voor te kiezen.

    • Beste Jeroen Willems,

      Het punt dat u volledig ontgaat is dat waar het om de vrijheid van religie gaat, het “wij” dat u zo veelvuldig aanhaalt, er niet toe doet. Godsdienstvrijheid is een individueel recht en daar zijn bijzonder goede argumenten voor. Immers, wat zou er van vrijheid in het algemeen overblijven indien het “wij” zou mogen gaan beslissen wat een ander mag geloven en wat niet? Kinderen vallen onder de zorgplicht van de ouders en daar kan de opvoeding in een bepaalde religie of in een bepaalde culturele context bijhoren en dat gegeven botst soms met de opvattingen van anderen. So What? Sommige mensen vinden het barbaars om vlees te eten, anderen weer hebben problemen met werken op een bepaalde dag. So What? Indien u het “barbaars” acht jongetjes te besnijden, dan stel ik voor dat u uw zoons die ingreep niet laat ondergaan (tenzij medisch noodzakelijk) en laat andermans levensbeschouwing respectvol naast de uwe bestaan, mits deze u niet naar het leven staat. Dat is overigens hoe “wij”, middels het parlement, na bijna een eeuw oorlog, veel vallen en opstaan en alles wat mensen niet vreemd is, in onze grondwet hebben verankerd. Dat “wij” ervoor kiezen een pluriforme samenleving te hebben. En, gezien het alternatief, kijkt u maar eens naar landen welke geen vrijheid van Godsdienst kennen, is dat werkelijk een plezierige situatie. Ik stel voor dat “wij” (per democratisch mandaat) al het mens-mogelijke in het werk stellen deze vrijheid te behouden, of juist achterwege laten, dat deze situatie in gevaar brengt. Want het inperken van (religieuze) vrijheden stopt niet bij het verbieden van besnijdenis van jongetjes want er is altijd wel weer een andere vrijheid die veel te vrij is volgens sommigen, die zich vervolgens weer als “wij” aan de wereld verkopen. En “wij” hoeven zich nooit op persoonlijke titel te verantwoorden voor hun gedram of het uitgedragen standpunt te verdedigen, immers “wij” en dat impliceert de meerderheid, mét de nodige compassie voor de allerkleinsten, medeleven voor de verdrukten en empathie voor het absurde, dat spreekt voor zich. Geef daaraan toe en voor je het weet zit je aan je niet Koshere, niet-Israelische vega-burger (niet uit zo’n verfoeilijk al dan niet “Zionistisch” complot-PLASTIC-bakje) onder de culturele en culinaire dictatuur van Thieme (of evenknie) en haar (gender-neutraal) trawanten, die per decreet de wil van “wij” and ieder non-individu middels een behoorlijke portie new-speak dicteert. Mét een chip in je arm, want dat is uiteraard geen inbreuk op de integriteit van het lichaam. Dat eigenlijk ook niet écht van u is, als “wij” organen nodig hebben…

      • Zeker, godsdienstvrijheid is een recht, dat betwist ik niet. Ik ben van mening dat godsdienstvrijheid eindigt, waar het schenden van de rechten van mens en dier begint. Wat mij betreft is dat enige grond voor een inperking van religieuze gebruiken. Ik ben daarom tegen circumcisie bij minderjarigen als daarvoor geen medische noodzaak bestaat (als die medische noodzaak wel bestaat, dan dient naar mijn mening de ingreep onder verdoving te gebeuren) en ik ben tegen het ritueel slachten van dieren. Ik vind persoonlijk wel dat oude tradities herzien mogen worden als daartoe aanleiding bestaat, ook binnen religies, zoals de Joodse religie. Ik ben er van overtuigd dat ook Jezus dat zou vinden, als hij nu zou leven. Deze verlichte mens botste met de toenmalige kerkelijke autoriteiten.

  3. Beseft Jeroen Willems met zijn ingezonden dan niet dat hij de Eeuwige, de God van Israël in de beklaagdenbank zet?

    “De tijd is daarom aangebroken om te zeggen: circumcisie mag pas vanaf het achttiende levensjaar, wanneer de persoon in kwestie voor de wet volwassen en in staat is om daar zelf voor te kiezen.”

    Zou de mens van 2018 dan wijzer zijn dan God die Abraham gebood om zijn zoon Isaac te besnijden op de Achtste dag?

    Genesis 21:4…En Abraham besneed zijn zoon Isaak, toen hij Acht dagen oud was, zoals God hem geboden had.
    Handelingen 7:8…En God gaf hem het verbond der besnijdenis; en aldus verwekte hij Isaak en besneed hem op de Achtste dag; en Isaak verwekte Jakob en Jakob de twaalf aartsvaders.

    Waarom de Achtste dag? Op die dag stoppen bloedingen namelijk een stuk sneller dan op enige andere dag in het leven! Ik ontdekte de voordelen in het boek van Drs Ben Hobrink:

    Moderne wetenschap in de Bijbel. Blz. 15, 16 en 75-80. Bij mannen die als baby besneden zijn komt geen Peniskanker voor en hun vrouwen hebben negen keer zo weinig kans op Baarmoederhalskanker.

    Samenvattend: God is Wijs en de Joodse Geneeskunde legde de basis voor alle sociale hygiëne.

    Sirach 10:10…Een slepende ziekte spot met de arts; heden koning, morgen dood.
    Sirach 38:1 …Eer een arts, want je hebt hem nodig, ook hij is door de Heer geschapen, en hoewel genezing van de Allerhoogste komt, wordt hij door de koning beloond.

  4. Moslims worden ook besneden, niet al baby maar als ze ongeveer 8 jaar zijn is ook een religieuze plicht.

    En de meeste Amerikanen worden besneden. Verkleint de kans op baarmoedrhals kanker aanzienlijk heb ik begrepen.

  5. Beste Jeroen Willems,

    Allereerst zie ik niet in wat de – ongetwijfeld bijzonder aardige al dan niet verlichtte – timmermanszoon met dit verhaal te maken heeft. Maar enfin, u stelt dat u het recht op Godsdienstvrijheid respecteert. Prima dat mag u menen, maar ik stel daarbij op basis van uw betoog vast dat u dat enkel wenst te doen wanneer er eerst aan uw voorwaarden wordt voldaan. En laat dat nu nét de crux van deze aangelegenheid zijn.

    • Beste Sjoerd Erik Buter, het recht op Godsdienstvrijheid kent beperkingen, niet alle praktijken kunnen immers worden gerechtvaardigd omdat zij passen binnen een religieuze traditie. Waar wordt de grens gelegd? De wetgever stelt de voorwaarden, die voorwaarden komen tot stand op basis van ethische uitgangspunten, democratische besluitvorming en rechterlijke toetsing. Zo is onverdoofd slachten van dieren in vijf Europese landen inmiddels verboden, waaronder de scandinavische landen en hebben de ombudsmannen van Denemarken, Zweden, Noorwegen, Finland, IJsland en Groenland al om een verbod van rituele jongensbesnijdenis verzocht. Ik neem aan dat u dat het principe onderschrijft, dat niet alles binnen de uitoefening van een religieuze traditie per definitie toegestaan is. De vraag waar precies de grens moet worden gelegd is voor discussie vatbaar.

      • Beste Jeroen (Willems),

        Neen, ik onderschrijf het principe dat niet alles geoorloofd is, wat onder het kopje “religieuze traditie” valt niet. We hebben het hier over sedert eeuwen gebruikelijke tolerantie en er is hier sprake van gewoonterecht waarbij overigens ook nog eens rekening gehouden dient te worden met het principe dat democratie niet mag betekenen dat de meerderheid in tirannie mag heersen over een minderheid, daartoe is de grondwet gedacht en om exact die reden zijn rechten zoals de Godsdienstvrijheid daarin verankert. Enkel datgene dat de rechten van derden (zijnde mensen in de zin van natuurlijke personen) van buiten de onderhavige religieuze groep schaadt, valt onder het seculiere gezag. Of men binnen een religieuze groep nu jongetjes besnijd of dieren ritueel slacht kost u niets en doet niets, op geen enkele manier, af aan uw rechten te geloven wat u wenst. Wat andere landen, met andere rechtstradities (en principes) doen of nalaten is van generlei waarde binnen de Nederlandse context. Het staat u vrij middels discussie en argumentatie te trachten de religieuzen op andere gedachten te brengen, maar het is u niet gegeven met de druk van de meerderheid een minderheid uw wil op te leggen uitsluitend omdat u iets niet zint, ook indien men geen zin heeft in zo een dergelijke discussie. Dat is de essentie van geestelijke vrijheid, en laat ik daarin kort zijn, wie deze niet respecteert, is eenvoudigweg intolerant.

    • Godsdienstvrijheid betekent alleen dat je door de overheid geen godsdienst opgelegd wordt. Toen dat in Nederland ingevoerd werd kwamen er tal van gelovigen uit landen waar het katholocisme de staatsgodsdienst was, Joden uit Portugal, Hugenoten uit Frankrijk.
      Het is een misvatting om te denken dat het gaat over wat je als gelovige mag doen, of met een ander doen.. Godsdienstvrijheid is geen vrijbrief voor gelovigen.

      • Beste Simon Wigboldus,

        U heeft ongelijk. Zowel inhoudelijk als qua historische tijdlijn. De Godsdienstvrijheid, in leges en in essentie, zoals wij die heden ten dage kennen, stamt respectievelijk uit 1798, 1806, 1815 en 1848. Op dat moment waren alle hugenoten en alle sefardische Joden die ooit naar ons land migreerden, al lang en breed hier. Gedurende de onafhankelijkheidsoorlog(en), ook wel de 80-jarige, bestond er in de jonge republiek geen Godsdienstvrijheid maar (beperkte) tolerantie van overheidswege. Dat is niet hetzelfde als Godsdienstvrijheid en had in de praktijk het resultaat dat als men zich als niet-Nederduits-gerefomeerde koest hield, niet opviel en vooral geen aandacht trok, men door de overheid met rust gelaten werd. Dat er talloze redelijke mensen waren die zich niet interesseerde in de religie van hun medemens, zodat ook vele niet Nederduits-gereformeerden carrière konden maken en/of aanzienlijke posities konden verwerven, betekende niet dat zij daarmee ook stemrecht hadden. Dat was enkel de lidmaten van de staatskerk voorbehouden en dat bleef tot 1796 het geval. Er was dus geen sprake van een moderne Godsdienstvrijheid maar van een (behoorlijk) tolerante Calvinistische dictatuur. Het punt inzake Godsdienstvrijheid is en blijft overigens dat de religieuze volledige vrijheid van vergadering en volledige vrijheid inzake liturgische zaken heeft, zolang deze buiten de bestuurlijke jurisdictie van de seculiere overheid valt. En dat weer is middels traditie en gewoonterecht geregeld.

  6. Beste Sjoerd Erik Buter, uw redenering volgend, namelijk dat alles geoorloofd is, wat onder het kopje religieuze traditie valt, vanwege het gewoonterecht, zou betekenen dat wij hier de sharia moeten toestaan, uitsluitend voor moslims, omdat dat past binnen het islamitische geloof. Dit zou echter botsen met onze grondwet (geen gelijkheid man/vrouw, het bestraffen van homoseksualiteit, enzovoort), omdat wat dit betreft geen uitzonderingen zijn toegestaan voor bepaalde religieuze groeperingen. Mensenoffers werden wereldwijd uitgebannen, terwijl die in veel culturen een gewoon onderdeel van de religieuze praktijk zijn geweest, vanwege het extreme en grensoverschrijdende karakter. Dit lijkt mij een goede zaak, het gewoonterecht ten spijt. Godsdienstige gebruiken, zelfs als die al heel lang bestaan, kennen grenzen en zijn aan veranderende inzichten onderhevig, zeker ook in een land als Nederland, ondanks dat ons land vrijheid van godsdient kent.

Reacties zijn gesloten bij dit onderwerp.