4 Reacties

  1. Het is een vreemde discussie. De EU is lid van het zogenaamde kwartet, dat zich garant stelt voor de gesloten eerdere vredesakkoorden.

    Daarin hebben de Palestijnen zich verplicht om geen eenzijdige stappen te ondernemen en om met Israel een definitief vredesverdrag te sluiten. Die verplichting ontduiken ze, sterker nog, ze weigeren al 2,5 jaar met allerlei drogredenen om zelfs maar naar de onderhandelingstafel te komen.

    Dus een zichzelf serieus nemend land – met respect voor het internationale recht – kan hier niet in mee gaan.

    Bovendien sterkt het de Palestijnen slechts in hun waanidee dat ze niet naar vrede hoeven te streven.

    Gelukkig vinden de Nederlandse regering en Tweede Kamer dat ook. Nu de andere landen nog.

  2. Iedereen is het er mee eens dat er een Palestijnse staat moet/zal komen.

    Dit is men reeds eerder overeengekomen en had als gevolg dat men overgegaan is tot het tekenen van intentieverklaringen in Madrid en Oslo.
    (voor het gemak slaan we de Conferentie van San Remo -gehouden van 19 tot en met 26 april 1920- over).

    Nu dat de Palestijnen een eenzijdige actie willen ondernemen, draaien zij, en niet Israël, de klok terug en vraag ik me af waarom Israël nog verder zou onderhandelen met een partij die eenzijdig contractbreuk begaat.

    Hoe kan men op zo een partij nog vertrouwen?

    Verder hebben ze geen democratisch verkozen regering/vertegenwoordigers. Daarom vraag ik me af of ze het volk legaal wel écht vertegenwoordigen en of Israël dus met die mensen (Abbas en consoorten) mág en kán onderhandelen.

  3. De Palestijnen hebben de voorbije maanden tot vijf maal toe met de Israëli’s gesproken in diverse hotels in Amman en zijn dus zeker bereid tot vrede. Zeg dus niet dat ze niet rond de tafel hebben gezeten met Israël en diverse voorstellen naar voren hebben geschoven. Als Israël zich ernstig neemt met het internationaal recht, dan volgt het de VN-resoluties op en trekt het zich terug uit alle bezette gebieden, met inbegrip van Oost-Jeruzalem en de Syrische Golanhoogten. En dan geeft het aan de Palestijnse vluchtelingen het recht en de mogelijkheid om terug te keren naar hun land en/of compensatie.

    • Erkenning van welk Palestijnse staat? Ten Oosten van de Jordaan, ben ik helemaal voor (zie map Palestina ca. 1920). Maar zou het niet eerst zo moeten zijn dat de Arabieren die zich Palestijnen noemen, eerst het bestaan en de grenzen van de Joodse staat Israel moeten erkennen voordat er uberhaupt wordt onderhandeld? Hoe kan je onderhandelen met iets of iemand die jouw bestaan niet eens erkent? Dan neem je jezelf niet serieus, toch? 75% van Palestina is reeds Arabisch! Waarom Joden in de diaspora rennen om in de overige 25% een nieuw Arabisch land wil stichten, kan ik niet begrijpen. Tenzij zij zijn vergeten wie collaboreerde met de Nazis en nog steeds hetzelfde streven, nl. de vernietiging van Israel. Dat was voor 1967 het geval en nu nog steeds.

Reacties zijn gesloten bij dit onderwerp.