Echad mi yodea

Nadat het NIW deze vrijdagmiddag bij u op de mat is gevallen, vieren we met ons 14 miljoenen, over de hele wereld, vanavond Pesach. De jongsten zullen weer Ma Nisjtana vragen en overal zal de wens L’sjana Haba’a B’Jeroesjalaim worden uitgesproken.

We zingen ook uit volle borst Echad mi yodea. Op dit lied maakte de wereldberoemde Batsheva Dance Company onder leiding van de briljante choreograaf Ohad Naharin ooit een voorstelling. Iedere keer als ik dat ballet zie, kijk ik er in volle bewondering naar. Dat doet ook Micha Wertheim, hoorde ik zondagochtend 14 april in het geschiedenisprogramma OVT van de VPRO op Radio 1. Hij had het al in 1992 in Israël gezien. Yitzhak Rabin had toen ook in de zaal gezeten. Natuurlijk moest ook Micha een anti-Israëlpunt maken: over de danser die tegen de stroom in steeds maar weer keihard op de grond valt. Als u het ballet kent, weet u wat hij bedoelt. En hoe hij nu hoop putte uit het feit dat die danser steeds maar weer opkrabbelde.

Soms lijkt het dat je, een paar uitzonderingen daargelaten, Hilversum niet meer binnenkomt als je niet stevig tegen Israël aantrapt. En ja, ook Joden lenen zich daarvoor. OVT, het ‘programma voor open geesten’, zoals op hun website staat te lezen, lijkt er een uitgesproken tunnelvisie op na te houden als het om Israël gaat. En ik kan het weten, ik luister er vrijwel iedere week naar, ondanks mijn regelmatig opkomende ergernis.

De Joodse discussietraditie, ook tijdens de Seider een belangrijk gegeven, is onze kracht en tegelijkertijd onze zwakte. Eenheid lijkt regelmatig ver te zoeken; anti-stemmen wordt een schot voor open doel geboden. Er zijn niet zoveel groepen in de Nederlandse samenleving die onze interne discussie begrijpen en die zeggen liever: “Zie je wel! EAJG zegt het ook!” En: “Kijk, èchte Joden, zoals die van Neturei Karta, haten Israël ook!”

Van onze diversiteit wordt gretig misbruik gemaakt. Dat het hierbij om marginale clubjes gaat, vinden de anti’s irrelevant, omdat zij hun eigen mening in onze eigen gelederen bevestigd zien.

En toch houdt het NIW die diversiteit hoog in het vaandel. Met nieuwe opiniemakers, van wie Nausicaa Marbe deze week de spits afbijt.

U heeft uitgebreid de tijd om dit NIW uit te pluizen. Volgende week komen we niet uit, maar 3 mei liggen we weer bij u op de mat.

Geniet ervan en geniet van Pesach, Chag Pesach Sameach!

1 Reactie

  1. Mijn sentiment na het lezen van Echad mi yodea hoofdredactioneel artikel in NIW was hetzelfde als in de ingezonden brief van Sarah Whitlau. Zij kan het (veel) mooier verwoorden dan ik. Dus Amen voor Sarah. Je over het minste geringste geraakt te voelen, maakt alleen maar onzekerder. Af en toe is “hang lose” een goede raad.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*