Dreigingsniveau blijft ‘substantieel’

Het dreigingsniveau voor de Joodse gemeenschap blijft verontrustend hoog, schrijven de beveiligers van Bij Leven En Welzijn (BLEW). Opvallend is vooral dat het gevoel van veiligheid steeds verder afneemt.

Het is het vijfde jaar op rij dat het adviesorgaan ter bescherming van de Joodse gemeenschap in Nederland, Bij Leven En Welzijn (BLEW) met zijn dreigingsrapport uitkomt. Bestuursvoorzitter Dennis Mok heeft weinig moeite man en paard te noemen; wie een politiek correct beleidsstuk verwacht is bij BLEW aan het verkeerde adres. “Het dreigingsniveau is al enkele jaren verontrustend hoog,” schrijft Mok in het voorwoord van het Dreigingsrapport 2018. “Een belangrijke oorzaak is de niet afl atende dreiging van jihadistisch terrorisme.”

Ondanks het feit dat er in Nederland geen grote aanslagen tegen Joodse doelen zijn geweest, schat BLEW het dreigingsniveau op 61.5 op een schaal die tot 100 loopt, een minimale stijging tegenover het jaar ervoor. Vanaf 70 is de situatie ‘rood/kritiek’, een niveau dat in 2015 voor het laatst werd bereikt. Het cijfer 61.5 heeft overigens betrekking op 2017. BLEW weegt verschillende factoren mee: waargenomen incidenten, de algemene terreurdreiging in ons land en antisemitisme, maar bijvoorbeeld ook vertrek van individuen en families uit de Nederlandse kehilla.

Het aantal ‘verdachte handelingen’ dat BLEW in 2017 waarnam is ongeveer gelijk gebleven aan dat van 2016. Dit is opvallend, want het bewijst dat ondanks het feit dat terroristen steeds vaker voor ‘algemene’ (niet-Joodse) doelen lijken te kiezen, Joodse doelwitten nog steeds als zeer aantrekkelijk worden beschouwd door islamitische terroristen. Dat Joodse doelen vaak beter worden beveiligd en dus moeilijker te raken zijn dan zogenaamde soft targets, wordt zo ongedaan gemaakt door hun aantrekkelijkheid voor jihadisten. Conclusie: “De waarschijnlijkheid en het risico voor een aanslag op een Joods doelwit in Nederland is gestegen.” Zij het licht.

Fysiek geweld
Op basis van cijfers van het Centrum Informatie en Documentatie Israël (CIDI) en de universiteit van Tel Aviv constateert BLEW dat het antisemitisme nationaal en wereldwijd toeneemt. De conclusie liegt er niet om: 2017 wordt gekarakteriseerd ‘als een jaar waarin antisemitisme een niveau van normalisatie en mainstreaming heeft bereikt dat sinds de Tweede Wereldoorlog niet is waargenomen’. Als voorbeelden van fysiek geweld noemt BLEW internationaal de aanslag met molotovcocktails op een synagoge in Gotenburg en in eigen land de aanval op restaurant HaCarmel in Amsterdam.

Maar het gaat niet alleen om fysiek geweld; ook bedreigingen, intimidaties, beledigingen, vandalisme en het oproepen tot het uitmoorden van de Joden spelen een rol. Dit laatste sluit aan bij jihadistische organisaties die oproepen Joden over de hele wereld aan te vallen en ‘betogen waarom Joden aan de hand van religieuze islamitische bronnen een legitiem doelwit zouden zijn.’ Ook de ‘groei van extreemrechtse partijen in Europa’ en ‘het anti-Israëlbeleid en retoriek van extreemlinkse organisaties die zich manifesteren via antisemitische organisaties en individuen’ worden gezien als oorzaken van de stijging van het aantal antisemitische incidenten.

Dit laatste leidt tot een opvallend fenomeen: Bij Leven En Welzijn constateert dat het veiligheidsgevoel onder Nederlandse Joden afneemt, waarschijnlijk in sterkere mate dan de objectieve veiligheid. Dennis Mok: “Door de toename van gevallen van vandalisme, bedreiging, intimidatie en belediging zijn mensen zich bewust van hun kwetsbaarheid. Dit wordt versterkt door een zeer verontrustende beweging waarbij antizionisme en anti-Israëlgeluiden inmiddels als een haast geaccepteerde vorm van antisemitisme gemeengoed zijn geworden.” Om hier de vinger achter te krijgen kondigt BLEW een onderzoek naar subjectieve veiligheid aan: hoe veilig voelen Nederlandse Joden zich en hoe is dit in vergelijking met andere jaren?

Nog niet bekend is wanneer de conclusies van dit onderzoek bekendgemaakt zullen worden, maar BLEW geeft in zijn rapport alvast een tweetal opvallende voorbeelden. De moeder van een leerling uit groep drie van basisschool Rosj Pina vertelt: “Toen mijn kind zei: ‘Mama, waarom staan er elke dag mannen met wapens voor de deur?’ moest ik toch even slikken. Is dit het nieuwe normaal voor Joden?” En een Joodse man van veertig jaar zegt: “Als ik ga bidden word ik beveiligd. Als ik naar school ga om mijn kinderen op te halen word ik beveiligd. Als ik naar een herdenking ga word ik beveiligd. Elk Joods aspect van mijn leven is onlosmakelijk verbonden met beveiligd worden.”

 

8 Reacties

  1. Me dunkt dat Nederland ruimschoots en onmiskenbaar bewezen heeft een bloedhekel aan Joden te hebben. Zolang de burgers van dit land echter liever het valse imago van verdraagzaamheid overeind houden dan eindelijk – 75 jaar na dato – eerlijk de waarheid erkennen en radicaal tot inkeer komen, kan er niets veranderen.

  2. Beste Michael,ik vind het overdreven om te stellen dat Nederlanders een bloedhekel hebben aan Joden. Nederlanders zijn gewoon niet solidair en over het algemeen erg oppervlakkig. De meerderheid steekt geen hand uit voor andere Nederlanders, dat is inclusief bedreigde Joodse medeburgers. Ze verdiepen zich nog steeds niet in de ingrijpende en voor hun bedreigende veranderingen die hier plaatsvinden, stemmen massaal op partijen die de grond onder hun voeten weggeven en die de zich steeds duidelijker manifesterende bedreigingen blijven vergroten. Ze kiezen een premier op grond van de grappen die hij maakt. Ze ontkennen een onaangename realiteit zolang dit kan, totdat zij er zelf door geraakt worden en ze er niet langer meer omheen kunnen. Dan proberen ze er voor hunzelf het beste van te maken door er mee samen te werken. Dat zijn stereotype Nederlanders in mijn ogen. Ze willen niets doen om hun eigen veiligheid en welzijn zeker te stellen, laat staan dat ze iets zullen doen voor de veiligheid en het welzijn van anderen. Wat naar mijn mening de oplossing hiervoor is, heb ik al vaak genoeg gezegd.

    • Precies. Die oppervlakkigheid voorkomt trouwens ook een hoop antisemitisme. Er zijn niet veel Nederlanders die op enige wijze “principieel” antisemitisch zijn. Dat is in sommige landen wel anders.

      Anderzijds is het zo dat diezelfde oppervlakkigheid Nederlanders er gauw toe brengt Joden maar lastig te vinden. “Joden” wordt snel gecategoriseerd als een groep waar altijd wat mee aan de hand is. Dit leidt weer gemakkelijk tot de reactie van “blaming the victim”.

    • U verwoord het prima. Michael Jacobs scheert alle Nederlanders over één kam en vergeet daarbij dat hetzelfde doet als mensen die alle Joden/buitenlanders/Katholieken en ga zo maar door over één kam scheren.
      Er is tijdens de Duitse bezetting wel degelijk verzet geweest en er zijn dapperen geweest die Joden lieten schuilen en onderduiken. Ik ken veel Joden die het dankzij die hulp hebben gered ! In feite kwetst u het Nederlandse volk door zo te beredeneren….

    • Dat heb ik dan jammer genoeg net gemist, Schlomo! Wil je mijn nieuwsgierigheid hier nog even gerust stellen alsjeblieft want ik ben benieuwd: IS er een oplossing hiervoor?!

      • Ja, Joden moeten als kleine minderheid zonder invloed een goed heenkomen zoeken in landen met een verstandig immigratiebeleid nu het nog kan. De woorden van Kuzu gisteren waren niet uit de lucht gegrepen en Nederlanders zouden daar adequaat op moeten reageren, voordat Nederland op een dag een tweede Anatolië 1922 wordt. Maar aangezien Nederlanders zichzelf zullen wijsmaken dat dit maar populair geklets van een onbeduidende politicus is, zal Nederland hier niet adequaat op reageren en dat zal gevolgen hebben.

      • A propos Anatolië 1922: Een zeer groot deel van het huidige Turkije was tot aan de komst van de Turken gedurende enkele duizenden jaren Armeens gebied. Een ander aanzienlijk deel was gedurende honderden jaren voorafgaand aan 1922 eigendom van Grieken. Vanaf 1909 hebben de Turken onder Mehmet Talât met bruut geweld een einde gemaakt aan de eeuwenlange aanwezigheid van niet-moslims op wat zij zagen als hun gebied. In 1955 (Aylul Olaylari)) hebben ze, overigens met Amerikaanse hulp, nog wat laatste restjes opgeruimd. Nu staat Turkije met haar uit haar voegen barstende bevolking onder leiding van de uiterst gevaarlijke Erdogan, die niet alleen de totalitaire ideologie van Erbakan aanhangt en van een nieuw, op een voornamelijk mythologisch oud Osmaans Rijk gebaseerd rijk droomt, maar ook alles haat wat niet islamitisch is en in het bijzonder de Joden. Dit zijn zaken die dieper gaan dan alleen Erdogan’s pogingen om alle macht naar zich toe te trekken waarover we van tijd tot tijd in het nieuws lezen. Erdogan bewondert Hitler, kopieert diens werkwijzen (gebruik van moderne media, geënsceneerde aanvallen, uit de weg ruimen van tegenstanders, oprichting van macht uitstralende megalomane bouwprojecten enz.) en zoekt net als Hitler lebensraum. Ik kan niet het hele NIW gaan vullen met het verhaal van Erdogan, maar er valt genoeg over hem te lezen. Dat hij een lange arm en brede aanhang heeft in Nederland, tot in het parlement, weten we inmiddels ook. U kunt er om lachen, maar het is verstandiger om te doen wat te veel mensen liever niet doen: U uitgebreid te verdiepen in wat grote minderheden dromen, te observeren of ze erin slagen die dromen te realiseren en daar conclusies uit te trekken.

  3. correctie : Mijn laatste zin moet zijn : In feite kwetst Michael Jacobs het Nederlandse volk door zo te beredeneren.

Reacties zijn gesloten bij dit onderwerp.