Dode-eendendag

Waar tweede Pinksterdag al niet goed voor is. Ik toog naar Dead Duck Day, een jaarlijks evenement van het Natuurhistorisch Museum in Rotterdam.

Directeur Kees Moeliker is de aanstichter ervan. De ingang van zijn museum is spectaculair, vanwege de vitrines met dode dieren die op rare wijze zijn gestorven. Zoals de Dominomus, die in een expohal in Leeuwarden werd doodgeschoten, de aquariumvis die in het strottenhoofd van een student was blijven steken, het egeltje dat zijn kop niet meer uit een ijsbeker van McDonalds kon krijgen.
De opening is door de snackgigant verkleind, maar nu zijn duiven de klos. Mijn favorieten zijn de Tweede Kamermuis en de Schroefrat. Toen er een muizenplaag in de Tweede Kamer uitbrak, vroeg Moeliker om een gevangen exemplaar. Helaas, het Rijk mag geen staatseigendommen aan burgers weggeven. Er arriveerde er toch een, in een anonieme envelop, met stempel van de Tweede Kamer. De
Schroefrat is ook fascinerend. Hij kreeg een schroef dwars door de kop toen hij net op het verkeerde moment onder een vloer voorbijkwam. Hij is helemaal verdroogd. En dan de dode eend. De woerd vloog op 5 juni 1996 tegen het glas van het Natuurhistorisch Museum, en werd vervolgens door een andere woerd verkracht. Het ging dewetenschappelijke annalen in als het eerste gedocumenteerde geval van necrofiele verkrachting van een woerd. Moeliker kreeg er in 2003 een Ig Nobel-prijs voor. (Die Ig Nobelprijzen horen, vind ik, bij de moderne Joodse cultuur. Lees erover op internet.)

Mijn favorieten zijn de Tweede Kamermuis en de Schroefrat

Hoe dol en serieus ook, tijdens Dead Duck Day – een kleine herdenkingsceremonie voor de dode eend – vraagt Moeliker ook altijd aandacht voor andere dode beesten. Alleen al in de Verenigde Staten vliegen zich per jaar 1 miljard vogels dood tegen ramen. Hoeveel er in Nederland zo sterven, is niet bekend, vertelde Moeliker, maar het zijn er veel: er wordt steeds meer gebouwd met glas, ook in ons land. De oplossing: ornilux-glas. Het heeft een ultraviolet laagje, dat mensen niet zien maar vogels wel. Het is nog duur, maar wat een superbe vorm van tikoen olam! Dus, Joodse architecten en opdrachtgevers, help mee aan het herstel van de wereld en kies voor vogelglas.

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*