Dieptepunt

Van de existentiële gevaren die Israël bedreigen, variërend van een nucleair Iran tot een groeiend internationaal isolement, krijgt de verslechterende relatie met de Amerikaans-Joodse gemeenschap disproportioneel weinig aandacht. Sinds de oprichting van de Joodse staat is de steun van en band met de grootste Joodse gemeenschap in de diaspora immer van fundamenteel belang geweest. De sleutel tot het Witte Huis lag in de handen van de grote Amerikaans-Joodse organisaties.

Als men anderhalf decennium geleden zou hebben voorspeld dat anno 2018 de relatie tussen Israël en de Amerikaans-Joodse gemeenschap op een dieptepunt zou zijn beland en steeds meer Joden in de VS zich van de Joodse staat afkeren, zou men voor krankzinnig gehouden zijn. Toch laten helaas de uitkomsten van recente opiniepeilingen geen andere conclusie. Uit een onderzoek van het American Jewish Committee komt een onthutsend beeld naar voren. Daar waar de Israëlische publieke opinie president Trump in de armen sluit wordt hij door een overweldigende meerderheid van de Amerikaanse Joden verguisd.

Voorts heeft de gebroken belofte van premier Netanyahu aan de Amerikaans reform-Joden dat zij een eigen plek voor vrouwen aan de Klaagmuur zouden krijgen diep in het vlees gesneden. Ook de verplaatsing van de Amerikaanse ambassade naar Jeruzalem, waar zelfs links Israël euforisch over was, kan slechts op goedkeuring van 46 procent van de Amerikaanse Joden steunen, tegenover 85 procent van de Israëlische publieke opinie.

Over het algemeen kwam het onderzoek tot de slotsom dat 77 procent van de Israëli’s het beleid van Trump vis-à-vis Israël steunt, waar in de VS slechts 34 procent van de Joden dit doet. Als kanttekening moet nog worden aangegeven dat de peiling geen rekening houdt met een verdere verslechtering in de verhouding tussen Trump en de Amerikaanse Joden ten gevolge van de scheiding van illegale immigranten en hun kinderen. Voor het eerst werd Trump in de publieke verontwaardiging ook geconfronteerd met scherpe afkeuring en protesten  van de orthodox-Joodse gemeenschap in de VS. Met name in orthodoxe kring kon Trump tot dusverre nog op brede steun rekenen. Die lijkt door de hartverscheurende beelden in de media als sneeuw voor de zon te zijn verdwenen.

Gotspe Wat ongetwijfeld bijdraagt aan de verslechtering van de relatie tussen de grootste en een-na-grootste Joodse gemeenschap ter wereld is dat uit Israël geen officiële reactie over het mensonterend optreden van Trump heeft geklonken. Op zich is dat stilzwijgen van Bibi begrijpelijk. Hij zou van de VS en tal van andere staten een veroordeling als een boemerang terug hebben gekregen. Israël sluit immers kinderen die stenen hebben gegooid in gevangenissen op en schendt daarmee internationale verdragen. En wat te denken van de gotspe om asielzoekers bij hun asielaanvraag zelf te laten opdraaien voor de kosten van een beëdigde tolk?

Als het op eerbiediging van mensenrechten aankomt heeft vrijwel elke staat ter wereld boter op het hoofd. De verschillen zijn slechts gradueel. Het is niet reëel om van Israël als enige staat ter wereld hogere normen te verwachten en vergeleken bij de echte mensenrechten schendende regimes blijft Israël een eiland van recht en tolerantie, ook al draagt de koppeling aan Trump bij tot een verslechtering van het wereldwijde beeld rond de Joodse staat. Nog vorige week besloten bijvoorbeeld de gemeenteraden van de Spaanse steden Oviedo en Valencia om Israëlische regeringsfunctionarissen binnen hun stadsgrenzen tot personae non gratae te verklaren. Meer dan ooit had Israël anno 2018 moeten kunnen rekenen op de steun van de Amerikaans-Joodse gemeenschap. Het is tijd voor introspectie binnen beide gemeenschappen!

6 Reacties

  1. En wat als morgen (of ten laatste overmorgen) president Trump van het toneel verdwijnt en de rekeningen worden vereffend met zijn beleid en met wie hem steunde… Dan zou Israel wel eens meer verloren hebben dan enkel de steun van de Amerikaanse Joodse gemeenschap. Israel dreigt er dan helemaal alleen voor te staan, misschien nog wel lauw gesteund door enkele autoritaire staatslieden en nationalistische en vaak met antisemitische antecedenten bezwaarde Europese politieke partijen..

  2. Wat een eigenaardig stukje. Schrijver dezes roept op tot introspectie in de amerikaanse en israelische joodse gemeenschappen. Maar amerikaanse joden hebben al een tijdje last van hun gezond verstand en keren daarom israel de rug toe. Dat heeft niet zoveel met Trump te maken maar alles met de daden van dat Israel dat zegt ook hen te vertegenwoordigen. Mogelijk wordt de amerikaanse president en zijn beleid er bij zijn haren bijgesleept om in een alinea nog eens het punt te maken dat israel onterecht veel en vaak steeds maar wordt aangesproken op haar mensenrechtenschendingen, terwijl andere landen met een evenzeer akelige reputatie in de luwte zouden blijven. Geloven nederlandse joden dit eigelijk zelf nog wel? Waar blijft hun gezond verstand?

  3. Dat doorsnee-Israëli’s in een wereld vol kruipers voor islamitische kiezers, islamitische olie en petrodollars kortzichtig Trump’s steun voor Israël verwelkomen valt te begrijpen, maar een groter probleem is Netanyahu, die binnen Israël tot alles in staat is om politiek overeind te blijven en die persoonlijk buiten Israël veel verkeerde vrienden heeft, zaken waar heel Israël een prijs voor moet betalen. Nu lijkt zowel het einde van de politieke carrière van Trump als – eindelijk – van Netanyahu in zicht, maar wanneer we daar arriveren zullen we opnieuw geconfronteerd worden met dat westerse probleem waar beide heren hun verkiezing in de eerste plaats aan danken: Een acuut gebrek aan integere en echt goede kandidaten om in een tijd dat beslissingen van historisch belang genomen moeten worden, het leiderschap op zich te nemen. Niet zozeer zelfreflectie is wat we nu nodig hebben, maar leiders met kwaliteiten van een masjiach.

  4. Ik vind het wel curieus dat ook weer hier Trump de schuld krijgt van de situatie aan de Mexicaanse grens, terwijl destijds de Clinton Adm., die heeft ingesteld.
    Het is Trump die nu heeft verordonneerd dat kinderen niet van hun ouders gescheiden mogen worden.
    Ik sluit me hier verder bij Eric aan.

  5. Beste Hans Knoop, ik wil reageren op deze alinea: Israël sluit immers kinderen die stenen hebben gegooid in gevangenissen op en schendt daarmee internationale verdragen.”

    Het is u toch ook wel bekend dat kinderen [van hoe oud?] die stenen naar burgers en militairen gooien even dodelijke projectielen zijn als kogels?

    David, nog maar een jongen. had maar één steen nodig in zijn slinger om de REUS Goliath voorgoed te vellen. Hij ontving daarvoor de hoogste eer en geen veroordeling, zoals het huidige Strafhof nu graag gegeven had.

    David werd beloond voor zijn heldendaad en mocht met de dochter van de koning huwen. Alle details 1 Samuël 17.

Reacties zijn gesloten bij dit onderwerp.