Booslims

Wie geschoren wordt, moet stilzitten – zeker in de pastorale Palestijnse samenleving waar dagelijks schapen geschoren worden. Helaas gaat hun herders het stilzitten minder goed af. Na 1948 zijn de Arabieren negen keer na een aanvalsoorlog door Israël geknipt en geschoren. Maar stilzitten, ho maar.

Deze week concentreerde kapper Trump zich op Jeruzalem. Historische hoofdstad, zo vaak ontruimd dat volgend jaar in Jeruzalem een standaardgebed werd. En altijd weer die bezetters die tegen teruggekeerde Joden riepen dat het hun stad niet was. Zoals de Romeinen die het omdoopten tot Aelia Capitolina en de Arabieren tot Al-Quds. Zoals, daar komt die Godwin, de Duitsers de Sarphatistraat ‘Muiderschans’ doopten vanwege de Jood Sarphati. Dat is de éérste Palestijnse paradox: een stad willen hebben zonder de Joodse voorgeschiedenis. Je ‘Palestijnen’ noemen naar een Grieks zeevaardersvolk waar je allesbehalve van afstamt, beginnend met de letter ‘p’ die het Arabisch niet eens kent.

Jeruzalem was na 1948 slechts twee decennia Arabisch, onder bezetting van de Jordaniërs. Die alle Joden deporteerden, hun geschiedenis vernielden, 57 synagogen inbegrepen, en hun bloedeigen Berlijnse muur optrokken. Nu is Jeruzalem alweer een halve eeuw de ongedeelde hoofdstad die het altijd al was. Hoezo gaan al die booslims daarover? In hun geloof wordt de stad er met de haren van Mohammeds paard bijgesleept. Wie een aanvalsoorlog verliest, raakt ook het recht van beslissen kwijt. Mochten de collaborerende Sudeten-Duitsers na WOII soms ook bepalen wat de hoofdstad van Tsjechië werd?

Inclusief corruptie en wanbeheer
Het is nogal een gotspe dat al die islamstaten, die de ‘Palestijnse’ Arabieren al driekwart eeuw negeren, vernederen, uitmoorden maar niettemin als kanonnenvoer benutten bij elke poging Israël van de kaart te vegen, zich nu een mening aanmeten over een stad die nooit van hun was.

De Arabische inwoners van Jeruzalem erkennen dat: volgens alle enquêtes zit een meerderheid allesbehalve te wachten op een ‘Palestijns’ paspoort, met bijbehorende corruptie en wanbeheer. Dat is de tweede ‘Palestijnse’ paradox: overal ter wereld willen de Pallyfans bepalen wat de Palestijnen ter plekke helemaal niet wensen.

En nu roepen mensen: “Ja, maar Trump.” Een boef, maar so what? Amsterdam werd onze hoofdstad omdat bezetter Lodewijk Napoleon dat zo bepaalde. Pas in 1983 kwam Amsterdam als hoofdstad officieel in de Grondwet: ik heb toen geen Fransoos horen protesteren. (Zoals het ook stil bleef toen Rusland een half jaar geleden Jeruzalem als hoofdstad erkende.)

Trump ratificeerde enkel wat het Amerikaanse Congres al in 1995 besloten had. Na jarenlange sabotage, elk half jaar uitstel (tot 45 keer toe), en de nodige koudwatervrees erkennen de VS nu enkel de bestaande status quo. En dus kunnen alle Westerse ambassades terug naar Jeruzalem, waar ook de Nederlandse tot 1980 stond. Tot minister Van der Klaauw (wie kent hem nog?) overstag ging voor de Arabische chantage en voor de lieve vrede naar Tel Aviv vertrok. En heeft dat geholpen? Nee: net zoals het ontruimen van Gaza zestig kilometer zuidelijker enkel de buren een permanente raketbasis heeft opgeleverd.

Dat is de dérde Palestijnse paradox: elke vredespoging wordt met oorlog beantwoord. Altijd weer die vorige oorlog willen winnen, tot en met Mohammeds slag bij Khaybar uit 628 toe. Je hoort het de booslims deze dagen scanderen, want het rijmt zo aardig in het Arabisch: Khaybar, Khaybar ya yahoed, jaish Muhammad sa ya’oed – Joden, denk aan Khaybar, Mohammeds leger komt terug.

Die massamoord op Joden was de eerste islamitische pogrom van de nog jonge agressieve religie. Die zelfs stevige nederlagen zoals in 1948 en 1967 én als nakba, ramp, én als glorieus verzet tegen ‘de Zionisten’ neerzet. Dát, het negeren van alle negen verloren aanvalsoorlogen, is de vierde Palestijnse paradox.

En de vijfde? Niemand realiseert zich dat deze zet van Trump geniaal kan blijken. Immers: als de Arabieren voorspelbaar met geweld antwoorden, krijgen Trump en Netanyahu gelijk. Pas als de Arabieren stilzitten tijdens deze scheerbeurt moet Israël zich zorgen maken. Na deze ruime geste van de VS moet onvermijdelijk een gebaar volgen dat Israël wél pijn doet. En dus maakt de Arabische agenda van geweld Israël enkel sterker bij onderhandelingen. Dát is de laatste Palestijnse paradox: wie Israël liefheeft, hoopt op een nieuwe intifada. Dus vanaf hier: een hoeraatje voor Hamas.

7 Reacties

  1. Zoals altijd weer een goede analyse Paul. Thanks voor dit artikel. Rest nog de vraag: Waarom blijven de UN, het westen, mensenrechten organisaties ondanks alle bewijzen ziende blind?

  2. Wat een hatelijk stuk!
    En vol onjuistheden, bijv. dat de Arabieren allemaal aanvalsoorlogen voerden. Het was juist Israel datt zo vaak aanviel, bijv. 1956, 1967 en 1982, en Israel dat koloniseert en massaal Palestijnen verjaagt zoals in 1948 en 1967. En dan wordt de slachtoffers ook nog eens hatelijk de schuld in de schoenen geschoven. Triest!
    Dat moslims boos zijn is logisch.

  3. Een realistisch stuk van Paul Damen. Zijn opmerking: “Wie een aanvalsoorlog verliest, raakt ook het recht van beslissen kwijt.”

    Dat heb ik ook altijd gezegd: Een waarheid als een koe, kennelijk niet voor die Bobo’s van het Vaticaan, de Palestijnen, VN en EU. Die onderhandelen altijd met dubbele agenda’s. Wakkere burgers die de Torah en Tweede Testament lezen weten dat allang: De Waarheid Overwint Altijd!

    Jaap Bosma schrijft aan Paul Damen: “Wat een hatelijk stuk! En vol onjuistheden, bijv. dat de Arabieren allemaal aanvalsoorlogen voerden. Het was juist Israel dat zo vaak aanviel, bijv. 1956, 1967 en 1982”

    De eerste klap is een daalder waard, Jaap Bosma. U bent zeker vergeten wat de aanleiding was van Israëls rigoureuze optreden? Een overmoedige Nasser van Egypte bralde al maanden van te voren via Radio dat hij Israël zou vermorzelen, hij had het Suezkanaal gesloten en zijn enorme troepenmacht al samengetrokken dicht bij Israëls grenzen. Het liep net even iets anders voor hem.

    In Zes dagen had Israël de klus geklaard, Egyptes leger gedecimeerd, Jeruzalem, Judea en Samaria, Gaza, Golan, werden bevrijd van de Jordaanse overheersing!

    Nasser? Die kon de slaap niet meer vatten. Verslagen door Israël? Een grotere vernedering was niet denkbaar voor hem. Wie denkt er nog aan Nasser?

    Israël wordt rijk gezegend met olie en gas and Know-How, daarom zijn Arabieren razend. Volgens de Joodse Profeten in de nabije toekomst zelfs tot HOOFD DER VOLKEN met Jeruzalem als hoofdstad van de Joodse Koning. Psalm 48, 132, 135 en Mattheus 5:35.

    Details Jeremia 31:7 en Jesaja 60 en Zacharjah 14. Vrienden van Israël bidden iedere dag voor de Vrede van Jeruzalem. In Psalm 122 kunt u lezen waarom ze dat doen!

  4. Ja Bosma, het is zó hatelijk om Moslims die over de HELE wereld verwikkeld zijn in conflicten met hun omgeving, die onderling onophoudelijk verwikkeld zijn in bloedige conflicten, die speciaal – met behoud van uitkering – naar Syrië en Irak trekken om er mensen te vermoorden, die als ze het te druk hebben om naar andere oorden te gaan hun Kalashnikovs leegschieten in de Nederlandse straten, ook maar ergens de schuld van in de schoenen te schuiven ! Waar slaat dat nou toch allemaal op ? Het is toch allemaal duidelijk de schuld van Israël en van het Zionisme (al begon het allemaal lang voordat Israël en het Zionisme geboren waren) ? Bosma, word nou toch eens volwassen…

  5. @ Bas Fortuin. Vrienden van Israel bidden iedere dag voor de Vrede van Jeruzalem. En dat heeft geholpen want die God in de USA heeft het gehoord en misschien de prietpraat van jou gelezen. Dit is mijn laatste bijdrage in de discussie met jou over het geloof. Jij bent het voorbeeld van wat er mis mee is.

Reacties zijn gesloten bij dit onderwerp.