Blind aan één oog

Je doet het als journalist eigenlijk nooit goed, zeker als je voor het NIW schrijft. En over antisemitisme. Kaart je de BDS aan, voer je al snel een rechtse hetze; wijs je op alt-right, ben je een linkse wegkijker. Maak je je zorgen over christelijk geïnspireerd antisemitisme, krijg je al snel de pro-Israëlische evangelicals over je heen en als je op het gevaar van islamitische Jodenhaat wijst, ben je xenofoob, racist en extreemrechts. Aangezien we bij het NIW nu eenmaal niet in de luxepositie verkeren dat wij het onderwerp kunnen negeren, doen we het dus altijd fout, zitten we altijd tussen de duivel en de diepe blauwe zee, a rock and a hard place, Scylla en Charybdis.

Objectieve journalistiek bestaat niet. We schrijven allemaal vanuit onze achtergrond, opvoeding, ervaring en de daarmee gevormde politieke en maatschappelijke opvattingen. Of we dat nu willen of niet. Op zijn best kunnen we naar objectiviteit streven; haar (volledig) bereiken is een illusie. Iedere collega die het tegendeel beweert is een leugenaar. Wanneer je als redacteur, verslaggever of columnist honderd keer te horen krijgt: ‘Schut, je hebt het altijd maar over links en de moslims’, kun je daar drie conclusies uit trekken: a) de persoon die dit zegt behoort zelf hoogstwaarschijnlijk tot een van deze categorieën, b) hij of zij heeft waarschijnlijk ergens wel een punt en c) je moet verdomd sterk in je schoenen staan je er niets van aan te trekken.

Ideologische blindheid
Een voorbeeld. Vorige week kwam er een harde aanval van collega Bert Vuijsje (naast vader van Robert ook voormalig adjunct-hoofdredacteur van de Volkskrant en oud-hoofdredacteur van HP/De Tijd. Ik geloof dat hij mij nog heeft aangenomen toen ik voor deelname aan een chique journalistenopleiding solliciteerde, maar dit geheel terzijde). Vuijsje beschuldigde het NIW ervan dat het uit ideologische overwegingen extreemrechts antisemitisme negeerde. Concreet omdat het NIW niets over de aanval door neonazi’s op een Joods restaurant in Chemnitz zou hebben gemeld. Helaas had Vuijsje zijn huiswerk niet gedaan. De werkelijkheid was geheel anders: dit weekblad meldde de aanval in kwestie op de website (niet op papier omdat het nieuws na onze deadline brak), als ik mij niet vergis zelfs als eerste medium in Nederland.

U speelt als lezer een belangrijke rol, u houdt ons journalisten en opiniemakers scherp

Niets aan de hand dus, maar het is tekenend voor de ideologische blindheid van Vuijsje zelf dat hij dit even had gemist. Of: dat hij niet eens had geprobeerd dit te achterhalen – een journalistieke doodzonde. Dat hij na met zijn neus op de feiten gedrukt te zijn halfslachtige excuses maakte, doet weinig af aan het feit dat hij zelf datgene deed waarvan hij het NIW beschuldigde. Ik heb ’s mans Twittertijdlijn nageplozen: veel (terechte) woede over extreemrechtse Jodenhaat, maar geen kwaad woord over het openlijke antisemitisme van Labourleider Jeremy Corbyn. Sterker nog, hij stemde in met bagatelliserende commentaren over de Jodenhaat binnen Labour. Blind aan één oog dus, in dit geval het linker. Of nooit de gulden regel begrepen, dat kan natuurlijk ook.

Uiteindelijk is het oordeel van het NIW en zijn medewerkers en opinieschrijvers over wie of wat antisemitisch is natuurlijk niet finaal. Zo kan ik u de feiten geven, daar zijn we nieuwsblad voor, en mijn mening daarover, we zijn immers ook opinietijdschrift. Het eindoordeel ligt bij u, de lezer. Het enige dat ik u kan beloven is dat ik niet, nooit, mijn ogen zal sluiten voor Jodenhaat uit welke hoek dan ook. Corbyn is een antisemiet en hetzelfde geldt voor de leiding van Alternative für Deutschland. Of ik dat nu leuk vind of niet. Sterker nog: als ik daartoe niet bereid was, zou ik niets te zoeken hebben bij Neerlands enige Joodse nieuws- en opinieblad.

U speelt als lezer daarbij een belangrijke rol, u houdt ons journalisten en opiniemakers scherp. Wij nemen uw commentaar ter harte, gelooft u me. Het NIW publiceert niet voor niets elke week een of twee pagina’s met reacties. Ja, ook die waarin de auteurs ervan langs krijgen. Ik kan u uit ervaring vertellen dat zij dat niet altijd leuk vinden, maar het voorkomt dat wij doorslaan. Naar de linker- of naar de rechterzijde. Uw terechtwijzingen zorgen ervoor dat wij beide ogen open houden.

6 Reacties

  1. Het draait om feitelijkheden. Zeker in de journalistiek. Ik heb wel vaker gezien dat er op links nogal wat gedraaid wordt als het om veroordelingen gaat op de linkerflank. Zij wensen niet gewekt te worden uit de mooie droom.

  2. Fijn, een nieuwe NIW in de bus. Zoals altijd kijk ik eerst even op Forum. Vooral omdat het interessant is om verschillende meningen te lezen over onderwerpen die onze zo verschillende Joodse Gemeenschap raken. Deze week gaat het over de korting op de gelden voor de UNRWA. Waarom de redactie het een duivels dilemma noemt is me niet duidelijk. Gelukkig is het voor drie verstandige commentatoren helemaal geen dilemma. Niks korting, meteen stoppen met die onzin!
    En dan is er de mening van Jaap Hamburger, schoolvoorbeeld van een lijder aan
    Jüdische Selbsthass, vriend van de heer van Agt, anti-zionist, hater van de staat Israël, prominent BDS-voorstander. Hij vindt de korting op de gelden voor UNRWA een schande! Sjonge, wie had anders verwacht.
    Ik weet het hoor, leve de vrije meningsuiting, het NIW is er voor alle meningen, enzovoorts. Toch, dat uitgerekend deze man in “mijn” NIW zijn gif mag spuien, versjteerd mijn zaterdagmorgen.

  3. uw colum met aandacht gelezen, want ik ben regelmatig geconfronteerd met Jodenhaat… af en toe heel vermoeiend. maar ik ga door omdat het belangrijk is deze haat te bestrijden.
    zowel in de gemeenteraad als in het bestuur van de stichting synagoge is het bagatiliseren … het is niet zo erg, de joden zijn door de burgers in Coevorden totaal in de gemeenschap opgenomen…
    het doel was om de plooitjes glad te strijken… want juist de gemeente treft blaam. gedurende de 250 jaar dat de joden temidden van de Coevordenaren hebben gewoond zijn ze naar behandeld. voorbeelden genoeg gelezen.veel leugens werd er met gemak verteld… er is hierover een boek te schrijven. wat ik ook ga doen… hartelijke groet.. janny horring

  4. Beste Bart Schut, Een Tof stuk!!!

    Ik las eens een spreuk in een restaurant:
    Doe wat u wilt – de mensen kletsen toch.

    Ik zie gedreven journalisten zoals u e.a. van het NIW als moderne profeten die hun mening met verve/overtuiging publiek weten te maken. Zij constateren niet alleen misstanden in de samenleving maar dragen vooral oplossingen aan.

    Journalisten die beschikken over een blind oog en een doof oor hebben een groot voordeel: die zijn niet uit het lood te brengen en gaan altijd door met het oplossen van problemen ipv bestrijden.

    Wie schrijft die blijft. Wie goed schrijft/spreekt die wordt geprezen zoals de Spreukendichter leert:

    Spreuken 25:11…Een woord, in juiste vorm gesproken/geschreven,
    is als gouden appelen op zilveren schalen.

    Het visioen over een gezegend, rechtvaardig groot Israël is binnen handbereik, tegenstanders [Psalm 129] knarsen hun tanden en hebben het nakijken.

    Laat u vooral bemoedigen door de Psalmen 96 t/m 99.

    Shalom. Bas Fortuin.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*