Blij met Kaag

Sigrid Kaag ontmoette ik voor het eerst in 2015 toen ze in het Haagse perscentrum Nieuwspoort de jaarlijkse Kees Lunshof lezing hield. En ik gooi maar meteen de knuppel in het Joodse hoenderhok: ik vond Kaag een bijzonder indrukwekkende vrouw. Ze had net aan het hoofd gestaan van de gezamenlijke delegatie van de Verenigde Naties en de Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens die Basharal-Assad ervan moest overtuigen dat hij er beter aan deed af te zien van een groot deel van zijn chemische wapenarsenaal. Daarvoor had ze leidinggevende functies vervuld bij het kinderfonds Unicef en het ontwikkelingsprogramma UNDP. Maar vooral die missie naar Damascus intrigeerde me. Als je een dictator als Assad zover krijgt tonnen sarin en mosterdgas te laten vernietigen, moet je wel wat in je mars hebben.

In oktober 2016 hoorde ik Kaag op het verkiezingscongres van D66 in de RAI een vurig pleidooi houden voor de internationale rechtsorde, het eerbiedigen van de mensenrechten en het belang van multilaterale organisaties als de VN en de EU. Ook nam ze stelling tegen de links/rechts-polarisatie die Nederland verscheurde. Haar betoog sprak me aan. Stilletjes hoopte ik dat D66 haar naar voren zou schuiven voor een ministerspost in het volgende kabinet.
Vorige week ontdekte ik dat niet de hele Joodse gemeenschap daar zo over denkt. Eerst ontstond in Israël commotie over het bericht dat ze Lilianne Ploumen zou opvolgen als minister van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking. De site The Times of Israel onthulde dat Kaag, getrouwd met de Palestijnse tandarts, diplomaat en politicus Anis al-Qaq, in de jaren 90 had gezegd dat premier Netanyahu niet representatief was voor het vredelievende deel van de Israëlische bevolking. Hij zou een verkiezingscampagne hebben gevoerd met een racistische en demagogische ondertoon. De bewoners van de Joodse nederzettingen op de West-bank noemde ze ‘illegale kolonisten’. Ze beklaagde zich erover dat sommige van die kolonisten haar voor ‘Arabische hoer’ hadden uitgemaakt. De redactie van The Times of Israel leek niet erg geporteerd van de vrouwelijke diplomaat met banden met de Palestijnse gemeenschap.

Als je een dictator als Assad zover krijgt tonnen sarin en mosterdgas te laten vernietigen, moet je wel wat in je mars hebben

Stapje verder
Toen sloeg ook hier in Nederland de vlam in de pan. GeenStijl publiceerde een foto van Kaag met een hoofddoek om, noemde haar een ‘Palestijnenpijper’ en voorspelde dat het ministerie van Buitenlandse Zaken zou gaan lijken op de Gazastrook. De rechtse site De Dagelijkse Standaard ging nog een stapje verder: volgens hoofdredacteur Michael van der Galien was haar hele partij ‘keihard anti-Israël – en zelfs antisemitisch’. Maar niets haalde het bij het persbericht dat Likoed Nederland uitbracht. Hoe durfden ze een vrouw die voor een tweestatenoplossing pleit en kind aan huis is bij het Israëlische ministerie van Buitenlandse Zaken een ‘terroristenvereerder’ te noemen?
Op de kennismakingsbijeenkomst van het nieuwe kabinet met de parlementaire pers liep ik Sigrid Kaag toevallig tegen het lijf. Opnieuw dacht ik: wat een aanwinst voor de Nederlandse politiek. Niet alleen vanwege die missie naar Damascus, maar ook omdat zij degene was die partijen als VVD en CDA als eerste voorhield: je kunt wel voor opvang van vluchtelingen in de eigen regio zijn, maar zorg er dan voor dat niet wordt bezuinigd op de vluchtelingenhulp in landen als Jordanië en Libanon. Als minister kan ze daar daadwerkelijk wat aan doen. Tot het bewijs van het tegendeel wordt geleverd, ben ik blij met Sigrid Kaag.

10 Comments

  1. Dhr. van Wezel getuigt hier van een behoorlijke dosis naïviteit, getuige zijn afsluitende zin: “Tot het bewijs van het tegendeel wordt geleverd…”
    Hij heeft er kennelijk geen bezwaar tegen om de betrekkingen Nederland-Israel op het spel te zetten, noch de veiligheid van Israël. Het tegendeel is namelijk al bewezen op 4 april 2017, toen er meer dan 75 Syriërs omkwamen in een chemische aanval op een dorpje in Syrië, zie https://en.m.wikipedia.org/wiki/Khan_Shaykhun_chemical_attack.
    Deze aanval werd uitgevoerd met vermeende vernietigde wapens, waarvan de opsporing en vernietiging onder leiding stond van… jawel, mw. S. Kaag.
    Als de betrekkingen Nederland-Israel er uit komen te zien als de omgekomen burgers in Syrië, mede dus door het falen van mw. Kaag, houd ik mijn hart vast voor de veiligheid van Israël.

    • Ben het eens met de reactie van de heer David Mock.
      Deze vrouw een portefeuille geven van ONS belasting geld is al helemaal een schande.
      Walgelijk !!!!

  2. Wat zegt meneer Van Weezel nu eigenlijk precies? Hij haalt wat uitspraken aan die al lang en breed bekent zijn. Van de eigenlijke situatie in Israël lijkt hij weinig van doen te hebben. Als je dan toch een visie witl geven, moet je niet afsluiten door te zeggen: tot het tegendeel is bewezen. In dat laatste schuilt al twijfel.

  3. De heer Van Weezel etaleert het Obama-effect: iemand ziet er goed uit en zegt mooie dingen dus dan moet het wel een verstandige, goede persoon zijn. Hij is onder de indruk van een charismatische en retorisch begaafde vrouw. Om met dat laatste verder te gaan: in de kringen waarin mw Kaag zich beweegt zijn de termen “mensenrechten”, “internationale rechtsorde” en “internationale organisaties” gangbare taal waar gemakkelijk mee wordt omgegaan. En het zijn termen die indruk maken. Wie is er nu niet voor mensenrechten of de internationale rechtsorde? Mw Kaag weet in ieder geval de heer Van Weezel mee te sleuren in haar enthousiasme. De terminologie is echter hol en inhoudsloos en krijgt pas ware betekenis als haar beleid er inhoud aan gaat geven. Links en rechts bedienen zich al jarenlang naar willekeur ervan. En welke mensenrechten zullen dan door mw Kaag worden nagestreefd? Die van Hezbollah of die van Canada? Of: die van de mensenrechtencommissie van de VN, om maar een gedegenereerd instituut te noemen?
    Misschien is het mijn beroepscynisme, maar ik word niet enthousiast van het rondstrooien met mooie termen. Actions speak louder than words.

  4. Kaag is voor de Arabische bewoners van Judea an Samaria en is dus FOUT. Judea en Samaria horen bij Israel en een tweestatenoplossign is onnozel en naief. De Palestijnen zijn uit op de vernietiging van Israel

    • Het zal aan mij liggen, maar liggen Judea en Samaria — YeSha — niet in dat deel van de Palestijnse regio welke met VN-AV-resolutie 181-II tot Arabische staat werd aanbevolen? Zoals dat ook het geval was met een ander deel van Palestina, maar dan als Joodse staat? U mag dan vinden dat een tweestatenoplossing onnozel en naief is, maar in de Onafhankelijkheidsverklaring van de staat Israel staat (toch?) dat het stichten van een Joodse Staat op basis van die resolutie, van 29 november 1947, niet herroepbaar (irrevocable) is. Ergo: ik kan u niet volgen. Leg uit, s.v.p.

  5. Ik ben blij dat van Weezel zo ongeveer de enige is die gelooft dat al-Assad zich ergens toe laat bewegen door Kaag. Een vriendschappelijk onderonsje en wat stiekeme afspraakjes met Vladimir Vladimirovitch Putin lijken mij veel overtuigender.

  6. Niet blij met Kaag

    Max van Weezel stelt in zijn column (NIW 5) dat hij niet snapt hoe Likoed Nederland de nieuwe minister Sigrid Kaag een terroristenvereerder durft te noemen.

    Dat staat toch duidelijk uitgelegd in ons persbericht (zie likud.nl). Had Van Weezel dat goed gelezen, dan had hij ook geweten dat wij Kaag daarin absoluut geen “antisemiet” noemen. Iets waar Max van Weezel ons op Twitter niettemin van beschuldigt.

    In het kort onze punten uit dit persbericht. Kaag is als ambtenaar uit haar functie gezet nadat zij het vertrouwen van het ministerie van BZ had beschaamd. Dat was omdat zij was getrouwd met een vertrouweling van Arafat, de “vader van het terrorisme”, in een periode dat deze volop terreuraanslagen organiseerde. Zij heeft nog altijd een foto van deze Jodenmoordenaar in haar woonkamer. Zij is trots op haar goede banden met terreurorganisaties, zoals Hezbollah. Haar dochter is een voorstander van Marwan Barghouti als Palestijns president – ook al een Jodenmoordenaar. Zij heeft keer op keer op keer van een anti-Israël houding blijk gegeven. Zo was zij jaren werkzaam voor de UNWRA, de organisatie die Palestijnen opvoedt met antisemitisme, haat tegen Israël en verheerlijking van de jihad (iets wat Van Weezel merkwaardigerwijs weglaat bij zijn opsomming van haar eerdere functies). Bovendien noemt Kaag haar kinderen Palestijns en zichzelf vervreemd van de Nederlandse samenleving.

    Dus nee, wij zijn niet blij met Kaag. Haar benoeming belooft overduidelijk een voortzetting – zo niet verslechtering – van het anti-Israëlische beleid van de PvdA-ministers Koenders en Ploumen.

    • Beste Likoed Nederland, wat is erger: een “jodenmoordenaar” of een “palestijnenmoordenaar”?
      By the way, Koenders en Ploumen voerden geen anti-Israelisch beleid, maar een beleid gericht op gelijkwaardigheid, gerechtigheid en vrede. Misschien woorden die niet in het woordenboek van Likoed Nederland voorkomen. In dat geval maar eens kijken wat Wikipedia er over zegt.

  7. Bovenstaande discussie is eigenlijk allemaal oude meuk. Nieuwe ontwikkelingen zijn dat Saoudie Arabië zijn landgenoten heeft bevolen Libanon te verlaten. De net afgetreden premier van Libanon, Hariri vasthoud. De enige die in het nieuwe kabinet weet wat dit betekent is waarschijnlijk Kaag. Ik denk dat Saoudie Arabië net excessief bewapend door Trump, na Yemen nu Hezbollah wil aanpakken. Hezbollah bondgenoot van Assad met steun van Putin. Israel lijkt het allemaal prima te vinden. Samen met de Arabieren tegen Iran! WW III wacht op ons. Op de dag van Kristall Nacht herdenkikng.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*