Bild is pro-Israël

Julian Reichelt. Foto: Twitter
Julian Reichelt. Foto: Twitter

Julian Reichelt, de website-hoofdredacteur van de populaire Duitse krant Bild, trok in zijn column afgelopen zondag fel van leer tegen de anti-Israël-geluiden in de media tijdens de Tempelberg-crisis vorige maand.

“Over geen enkel ander land dat onder permanente terreur lijdt, wordt in Duitsland zo cynisch, ijskoud en harteloos verslag gedaan als over Israël,” schreef hij.
Reichelt beschuldigde de Duitse media van het overnemen van ‘sprookjes’, als zouden metaaldetectiepoortjes een Israëlische aanval op religieuze vrijheid inhouden, en van het ‘routinematig verwisselen van dader en slachtoffer’.  Zo liet Tagesschau, gaf hij als voorbeeld, de vader van een jonge Palestijn die een Joods gezin had afgeslacht zijn zoon verdedigen ‘omdat de eer van moslims’ in gevaar was. “Als een terrorist soldaten aanvalt, luidt de krantenkop ‘Twee Palestijnen gedood bij Israëlische militaire actie,” vervolgde hij. “Zo kun je over de terrorist in Nice ook schrijven: ‘Vrachtwagenchauffeur neergeschoten door politie’.”
Reichelt zei dat de drastische veiligheidsmaatregelen bij cafés, winkelcentra en vliegvelden overal ter wereld niet nodig zijn vanwege een geradicaliseerde Katholieke Kerk, maar ‘omdat de islamitische wereld duidelijk te veel tolerantie tentoonspreidt tegenover hen die zich in naam van hun God willen opblazen’.
“Israël staat aan de frontlijn van de strijd tegen een moorddadige ideologie die ons allemaal wil uitroeien,” aldus de Bild-hoofdredacteur. “Wij Duitsers zouden Israël hierin moeten steunen in plaats van te verlangen dat ze zich netjes laten afslachten.”

7 Comments

  1. Israël staat NIET aan de frontlijn van de strijd tegen een moorddadige ideologie, maar aan de frontlijn van de kolonisatie van Palestijns land en de onteigening en onderdrukking van de Palestijnen. Logisch dat zij zich daartegen verzetten.

    • De Palestijnen, als die al echt bestaan, wat zeer te betwijfelen valt gezien het niets ontziende fanatisme waarmee ze elkaar bestrijden, hebben nooit een eigen staat gehad en kunnen dus ook nooit meer eigenaar van het land zijn geweest dan bijvoorbeeld de Chinezen op dit moment met hun omvangrijke vastgoed eigenaar zijn van Nederland. Toch zou ik het mooi vinden als er ook voor deze “Palestijnen” een redelijke oplossing gevonden zou worden. Het vinden van zo’n oplossing hangt natuurlijk niet alleen van Israël af, maar ook van de “Palestijnen” zelf en hun “liefhebbende broeders”. Helaas lijkt de Arabische neiging tot extremisme alle hoop op een realistische en goede oplossing de bodem in te boren. Ik begrijp natuurlijk wel dat het voor iemand die het extremisme in zich heeft, moeilijk is om extremisme in anderen te herkennen, zelfs al propageert het genocide, maar elk normaal mens begrijpt dat je met een ideologie vol haat alleen dood en verderf zaait, afbreekt en niets opbouwt. Gelukkig behoort Julian Reichelt tot de normale mensen.

    • Jaap Bosma:Jammer dat je reageert op een onderwerp waar je geen kaas van hebt gegeten….De strijd om Israël is vergiftigd door leugens. Leugens betreffende het ‘Palestijnse volk’,die nooit bestond en de ‘bezette gebieden’(er heeft nooit een Palestijnse staat bestaan).Het Land Israël werd sinds het begin van de jaartelling overheerst door vreemdelingen. In 1917 waren dat de Turken, die er vierhonderd jaar de baas waren geweest. Toen namen de Engelsen de zaak over. Een groot gebied/76%/,wat was onder Brits mandaat, is gegeven aan de emir Abdullah en wat nu Jordanië heet. De andere 24% werd verdeeld onder de daar wonende Arabieren en Joden. Vaak wordt er geroepen dat die verdeling van ca. 45/55 niet eerlijk was omdat er minder Joden waren, maar men vergeet dat van die 45% ca. 30% onontgonnen land, woestijn en moeras was(het gebied is gedeeltelijk ook gekocht van Arabische grootgrondbezitters).En uit woestijn en moeras, maakten zij vruchtbaar land.De Arabieren profiteerden ook van deze welvaart in de buurt van de Joodse nederzettingen en in de gemengde Arabisch-Joodse steden groeide de Arabische bevolking sterker dan waar ook elders in de Arabische wereld.Er werden dus geen Arabieren verdreven, maar aangetrokken. Toen Israël deze gebieden onder beheer kreeg, bestond er geen enkele universiteit. In het begin van de 1990-er jaren waren er zeven van zulke instituten, die zo’n 16.500 studenten herbergden. Analfabetisme liep terug tot 14 procent onder volwassenen boven 15 jaar, vergeleken met 69 procent in Marokko, 61 procent in Egypte, 45 procent in Tunesië en 44 procent in Syrië.Bijna 2.000 bedrijven werden in die gebieden gevestigd en gaven werk aan zowat de helft van de werkende bevolking daar. En toen Israël een feit werd, wilden de Palestijnen/Arabieren al dat vruchtbare land hebben. Makkelijk hoor, eerst op je gat rusten en dan alles inpikken. Nee dus…

  2. Anti-Israël-geluiden in de media wat betreft de Tempelberg hoor/lees/zie ik al sinds 7 juni 1967 toen Israelische commando’ s Jeruzalem en de Tempelberg bevrijdde van een 20-jarige Jordaanse bezetting. Toen was het geen Jood toegestaan om daar te bidden tot de God van Israël.

    Anti-Israël-geluiden zullen volgens de Joodse profeten over niet al te lange tijd verstommen. Als vriend van Israël weet ik donders goed wat Mozes daarover schreef in Deuteronomium 28:1-14. Jeremia 31:7 en Jesaja 60.

    God (JHWH) stelt de Knesset en alle Leiders van Israël natuurlijk wel een paar belangrijke voorwaarden in Psalm 81:8-16.

    De rest kunnen we verder lezen in het Gebed van Israël Shemone Esrei: Het Achttien Gebed. Ik bid mee!

  3. Het is heel goed dat Bild op deze manier kleur bekent. Ook in Nederland hebben de meeste media maar weinig inlevingsvermogen in het land dat voortdurend door terreur wordt geteisterd. Zij zien niet in dat Israël een Baken van Licht is in een oceaan van barbarij, en dat wij in het Westen eigenlijk als één man, vóór, achter en naast dit land moeten staan.
    Hun strijd zou ONZE strijd moeten zijn!

  4. De Jodenhaat is terug van nooit weggeweest. Het is nuttig en noodzakelijk om te erkennen dat antisemitisme een uitdrukking is van zelfhaat. De oorlog tegen de Joden is niets anders dan de wens van Kaïn, om zijn broer Abel te vermoorden. Ben ik dan mijn broeders hoeder? Het antwoord op die vraag is ‘Ja’.

  5. Wat zou er dan gebeurt zijn als Bosma zijn zin zou gekregen zou hebben en er géén Israël gekomen zou zijn ? Is het onlogisch om dan aan te nemen dat de belangrijkste Palestijnse leider, Haj Amin al-Husseini, die er geen been in zag om tijdens WW I vrijwillig officier te worden in het leger van de onderdrukker van zijn eigen volk, maar wat hem na zijn verdiensten voor de Nazi’s door de Palestijnen vast al helemaal vergeven was, de enige kandidaat voor het leiderschap van een Palestijnse staat zou zijn geworden ? Zou rond 1948 een staat internationaal erkend worden met aan het hoofd een gewillige dienaar van Hitler en voormalig hoofd van de Arabische afdeling voor Nazipropaganda-uitzendingen, die zich trots had laten fotograferen in een concentratiekamp en om wiens uitlevering door Joegoslavië gevraagd was vanwege zijn aandeel bij het oprichten van de Bosnische SS Handschar-divisie en de Albaanse SS Skanderbeg-divisie die samen verantwoordelijk waren voor de moord op meer dan 800.000 Joegoslaven waaronder Joden, Roma en Serbische Christenen ? Ik ken de wereld als een cynische plaats, maar toch lijkt dat me zeer onwaarschijnlijk. Egypte en Trans-Jordanië hadden al snel een groot deel van de Palestijnse gebieden bezet, maar misschien zou anders de Pan-Arabist Zuheir Muhsen, die het scheppen van een Palestijnse identiteit zag als een middel om het gebied los te maken van Westerse heerschappij teneinde één grote Pan-Arabische staat te creëren, over dat Palestina geheerst hebben? Die zou dan waarschijnlijk al heel snel in de problemen gekomen zijn tussen het aambeeld van Damascus en de hamer van Caïro, die beide weinig op hadden met de Palestijnen, maar wel elk hun eigen ideeën hadden over wie het Panarabisme moest leiden. De meeste Palestijnen zouden waarschijnlijk niet naar hun mening zijn gevraagd, maar de voorkeur hebben gehad voor een binding met Syrië. Hoe dan ook zou die zaak ongetwijfeld op typisch Arabische wijze beslecht zijn en de Palestijnen zouden er in het midden daarvan weer slecht vanaf gekomen zijn. Als er geen Israël was gekomen, zou de Arabische burgeroorlog zich nu waarschijnlijk uitgestrekt hebben over het hele gebied van Syrië, Irak, Jordanië en Egypte met de Palestijnen onder een andere naam wederom ergens in het midden. Salata matbukha, zoals de Palestijnen zeggen. Ik kan een hoop speculeren over wat er allemaal had kunnen gebeuren, maar dit is allemaal nooit gebeurd dankzij het ontstaan van Israël, waaraan tenminste Jordanië voorlopig ook nog haar voortbestaan dankt ( al schijnt de nieuwe Jordaanse koning dat op het eerste gezicht vergeten te zijn ) en daarmee is Israël dus inderdaad een front tegen moorddadige ideologieën en Reichelt een frontsoldaat tegen hypocriete pers en leiders.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*