Arbitraire NOS-journalistiek

NIW foto Esther commentaar 14 jan 2016Hoe arbitrair de redactie van het NOS-Journaal te werk gaat in het selecteren van nieuws, bleek afgelopen dinsdag.

Terwijl heel de wereld en vooral Europa gefocust is op de vluchtelingenproblematiek en de oorlog in Syrië, vindt er in ontwikkelingsland Jemen een bloedige proxy-oorlog plaats tussen Iran en Saoedi-Arabië. Daar zijn de afgelopen maanden duizenden doden gevallen, maar in tegenstelling tot bijvoorbeeld de Gaza-crisis van de zomer van 2014, lijken deze doden de media weinig tot niets te kunnen schelen. Jemen haalt zelden tot nooit het nieuws, op tv al helemaal niet.

Op dinsdag meldden diverse bronnen op Twitter dat Saoedi-Arabië opnieuw enorm had huisgehouden in de Jemenitische stad Hajjah. Een bombardement op een markt eiste het leven van 107 personen. Tientallen mensen raakten gewond. De dag daarvoor had een zelfmoordactie in Ankara 37 doden geëist, wat breed werd uitgemeten in de pers. Je zou mogen verwachten dat het drama op deze Jemenitische markt toch ook zou worden opgepikt door de belangrijkste nieuwsbronnen.

Helaas. Het Journaal van acht uur repte er met geen woord over: alsof Jemen niet bestaat en alsof Saoedi-Arabië geen belangrijke macht is die een kwalijke rol speelt in de hel die het Midden-Oosten heet. Nee, liever bracht het NOS-Journaal een reportage, begeleid met beeld, over die andere boeman in de regio: Israël. In dat item, waar behoorlijk wat tijd voor werd gereserveerd, deed het Journaal uitgebreid kond van een duivelse actie die de Israëlische regering nu weer had uitgehaald: het had een stuk grondgebied in de buurt van Jericho, ter grootte van 234 hectare geannexeerd. Aantal doden? Nul. Aantal gewonden? Nul.

Laat ik vooropstellen dat het inderdaad geen fraaie actie is van de Israëlische regering, hoewel het ‘waarom’ in de reportage niet werd gemeld, laat staan een reactie vanuit officiële Israëlische kringen, maar uit de keuze van de redactie onder leiding van Marcel Gellauff blijkt weer eens hoe arbitrair het nieuws voor de kijker wordt geselecteerd; hoe het ene nieuwsfeit onder het tapijt wordt geschoffeld en het andere vol in de spotlights wordt gezet, want tja, Israël, hè?

Natuurlijk blijft journalistiek mensenwerk en kunnen er fouten worden gemaakt, maar dit is niet de eerste keer dat het Journaal de verdenking van partijdigheid op zich laadt. Geen wonder dat steeds meer mensen met daadwerkelijke kennis over het Israëlisch-Palestijns conflict zich afvragen waarmee het Journaal bezig is. Intussen ontstaat mede dankzij deze kleuring een steeds grimmiger beeld van de enige democratie in het Midden-Oosten, waar vrouwen vrij carrière kunnen maken en de Gay Pride Parade in Tel Aviv zich met de Amsterdamse kan vergelijken. Maar dát is natuurlijk geen nieuws. Wat wel nieuws is? Nou, wanneer er weer één (zegge één) of twee, of drie Palestijnen zijn gedood door die verschrikkelijke Joden daar.

Waarom? O ja, ze probeerden Israëli’s te vermoorden… Maar ook dat blijkt voor veel media minder relevant. Liever melden ze dat er sinds de messenintifada dertig Israeli’s zijn omgekomen, en al meer dan honderd Palestijnen. Dat die honderd Palestijnen allemaal zelf de aanval openden? Maakt echt minder uit hoor. Het zijn Palestijnen, het zieligste volk ter wereld, dat, op zich vreemd, maar niet op de vlucht wil slaan voor de wrede onderdrukkers.

Tijd voor wat zelfreflectie bij het deel van het journaille dat zichzelf als alwetend beschouwt? IJdele hoop, vrees ik.

Deze opinie verschijnt exclusief op de NIW website.

8 Comments

  1. Goed artikel Esther, maar de leugens van de media over Israël moeten ontmaskerd worden. Daar moet ook de nadruk op gelegd worden.

  2. Zeer goed gesproken, Esther…..

    Maar ben je inmiddels al een vriendin van diegenen ( hier in Nederland) die het voor jouw rechten, én die van Israel en van de vrije wereld opnemen?
    Of blijf jij ook politiek correct…?
    Mvg

  3. Laat ik vooropstellen dat het inderdaad geen fraaie actie is…
    Als je niet weet waarom, hoe bepaal je dan dat het geen fraaie actie is?

  4. Als altijd prima verwoord en de kleuring goed aan de kaak gesteld, je verdient een veel groter publiek.
    Heb je nog een reactie van de heer Gellauf gekregen? Zal wel niet, want als ze op punten worden aangesproken waarbij hun objectiviteit ter discussie wordt gesteld, ontlopen ze het debat. Treurige vertoning, maar o zo herkenbaar.

  5. Arbitrair is een diplomatieke term en schildert de werkelijkheid als de zoveelste subjectieve voorstelling van een onderwerp die je waar dan ook ter wereld in de pers tegenkomt.
    De buitengewone disproportie in de berichtgeving van alles wat met Israel te maken heeft is opzettelijk en heeft een agenda.
    Vandaag is het poerim, Mordechai wilde niet voor Haman buigen, wat was de reactie van Haman? Buitengewone disproportie, gelukkig heeft hij zijn agenda niet kunnen uitvoeren en hij en de zijnen werden zelf slachtoffer.
    In een krant als de nrc kom je de laatste jaren ook vaak deze disproportie tegen, dmv het weglaten van fundamentele feiten, het opblazen van randverschijnselen en op grond daarvan de lezer conclusies voor te schotelen alsof die lezer zelf niet kan lezen. In die krant schrijft een vaste columniste die deze prietpraatkunst uitstekend beheerst en die te pas en te onpas toepast om Israel in diskrediet te brengen.
    Deze disproportie in de berichtgeving is puur bedrog en leidt tot idiote situaties als die van het BDS en realiteitsverlies.
    In plaats van de dingen te zien zoals ze in werkelijkheid zijn en daar maatregelen tegen te nemen houdt men zich bezig met het markeren van Israelische producten, terwijl ondertussen overal terreurcellen ontstaan met als doel dmv terreur van de wereld een grote islamitische staat te maken. Dat is de realiteit.
    Israel is een land in oorlog die het niet zelf begonnen is. Jarenlang wordt Israel door terreur getroffen, terreur die wind in de rug krijgt van de internationale pers. Ook wanneer op de Israelische dorpen en steden duizende raketten neerkomen doet de wereld niets om dat te stoppen laat staan te voorkomen en dat versterkt de terreur in eerste instantie tegen de Israelische bevolking in grote mate. Gelukkig is Israel heel goed in staat zichzelf te verdedigen en oplossingen te vinden, maar die houding van met name Europa, zaaiden het kwaad van de terreur die nu in datzelfde Europa als boemerang huishoudt.
    De wereld en vooral Europa zouden een eeneenduidige lijn moeten terkken ten opzichte van terreur of dat nu in Israel, Jemen, Belgie of waar dan ook ter wereld is. Een eenzijdige en disproportionele houding tov terreur werkt juist versterkend en ook als de plaats van het onheil ver van je bed lijkt is het morgen in je eigen achtertuin.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*