Skip to content

27 april 2012

18

Opiniestuk in de Volkskrant

Door Maurice Swirc

Onderstaand opiniestuk verscheen op vrijdag 27 april in enigszins verkorte vorm in De Volkskrant
Als hoofdredacteur van het Nieuw Israelietisch Weekblad (NIW), het enige Joodse weekblad van Nederland, reageer ik graag op het aanvankelijke plan van het Comité 4 en 5 Comite om tijdens de Nationale herdenking op 4 mei een gedicht te laten voordragen door de 15-jarige Auke Siebe Dirk de Leeuw over zijn oudoom die als Waffen SS-er sneuvelde aan het oosfront en naar wie hij is vernoemd. Volledig terecht is daar protest tegen aangetekend door het CIDI. Ook wat mij betreft is het voorlezen van een dergelijk gedicht misplaatst op deze dag. Daarin sta ik bepaald niet alleen. Sinds woensadagavond ben ik overspoeld met verbijsterde reacties vanuit de Joodse gemeenschap, zowel van jong als van oud.

Dat ook aan de kant van ‘de daders’ de oorlog op ongekende wijze doorwerkt in volgende generaties, is helder en relevant, maar om een ss-er mede centraal te stellen tijdens de Nationale Dodenherdenking is misplaatst. Het gedicht zelf is mooi en de jonge auteur valt zelf niets aan te rekenen. Het is het Comité 4 en 5 mei dat blijkbaar niet begrijpt waar de herdenking voor is bedoeld: de herdenking van de vermoorde Joden, homoseksuelen, Roma, Sinti, verzetsmensen en militairen. Op andere dagen in het jaar kan je dit gedicht voordragen, maar niet op 4 mei.

De Nederlandse geschiedschrijving over de Tweede Wereldoorlog met alleen de Duitsers en een handjevol collaborateurs als ‘fout’ en de rest van Nederland als ‘goed’ is de afgelopen twintig jaar langzaam onderuit gehaald. Intussen doemt er de laatste jaren in het historisch debat in Nederland een nieuw dogma op. Daarbij wordt het onderscheid tussen ‘goed’ en fout’ feitelijk afgeschaft. Alle Nederlanders worden met terugwerkende kracht een beetje dader en een beetje slachtoffer, wat opnieuw de historische werkelijkheid geweld aandoet. De wens om een gedicht te laten voordragen over een Waffen SS-er dat wordt afgesloten met de woorden dat ‘ook Dirk Siebe niet vergeten mag worden’ moet in dat kader worden geplaatst.

Nadat het Comité 4 en 5 mei bij monde van voorzitter Nine Nooter woensdagavond aanvankelijk aangaf niets te begrijpen van het protest van het CIDI en de ontstane commotie, trok het comité het gedicht gisteren toch in. Daarvoor alle waardering. Het comité geeft daarbij echter in haar persbericht onder andere aan te betreuren dat ‘een integer gedicht van een jongere tot speelbal wordt in een discussie van volwassenen’. Daarmee legt ze de schuld bij degenen die reageerden op de geplande voordracht van het gedicht. Het is spijtig dat juist dit comite niet lijkt te begrijpen welke begrijpelijke gevoeligheden er spelen rondom de 4 mei herdenking. Het lijkt hoog tijd voor een debat over de vraag wat er nu precies centraal moet staan tijdens de Nationale dodenherdenking.

Lees meer over Binnenland, Deze week, Opinie
18 Reacties Reageer
  1. Henk Nuijten
    apr 27 2012

    Waarom zou de dodenherdenking alleen bedoeld zijn
    voor Joden, Roma,Sinti en verzetshelden.Waarom niet voor alle Nederlandse slachtoffers.Ook de
    genoemde SS-officier was slachtoffer en manifesteeerde dit door ten strijde te trekken tegen ,,het Rode gevaar,, meer nog dan te sympathiseren met Hitler.De Joodse gemeenschap moet ophouden met het gehele oorlogsleed naar zich toe te trekken en oude wonden open te blijven halen.

    Beantwoorden
    • Jaron Legel
      apr 27 2012

      Mr. Nuijten, u reactie is buiten proportioneel. Iemand die vrijwillig dienst neemt bij de SS, is zich terdege bewust in welke omgeving hij treedt en welke duistere denkbeelden er waren. Het is onmogelijk om de keus van zo iemand goed te praten. De SS waren de elite troepen van Hitler en uiterst fanatiek in de uitvoering van de Nazi politiek. En niet zoals u wil beweren alleen te strijde tegen het Rode gevaar Het is dus ongepast deze ex-Nederlander te herrineren op een Nationale dodenherdenking waar alle Nederlanders die slachtoffer vielen aan dit Nazi regime worden herdacht. De Joden zijn nu eenmaal het grootste slachtoffer geworden van dit regime. Dit is algemeen bekend. Roma Sinti en verzetshelden zijn ook een duidelijke slachtoffergroep. De enige groep die is vergeten is waarschijnlijk de Homoseksuele groep. Als u echter nog een Nederlandse groep kan aanduiden, moet u dit absoluut doen. Met uw laatste zin geeft u blijk dat u weigert de inslag die de WOII had op de Joodse gemeenschap, te begrijpen.

      Beantwoorden
      • Helen
        apr 27 2012

        Beste Jaron,

        Hoe kom je erbij dat Dirk Siebe een ex nederlander is, of wil je dat graag denken? De waffen ss was een nederlandse tak en had de nationale driekleur op hun uniform en werd inderdaad alleen ingezet aan het oostfront om de bolsjewieten tegen te gaan. Ze hebben nooit hun Nederlandse nationaliteit verloren. Controleer je feiten eerst.
        Het was niet een elite troep, het waren doodnormale jonge Nederlanders die dachten goed eraan te doen om de russen tegen te houden.
        Dodenherdenking is sinds 1961 niet alleen meer voor nederlanders die zijn gevallen onder het nazi regime. Het is voor alle nederlanders die in tijd van oorlog zijn omgekomen. Dus ook voor Dirk Siebe.

        Het waren niet alleen de joden die verlies leden, weliswaar de grootste groep maar niet de enige. Wel de enige die zich vast blijft houden en mij soms het gevoel geeft dat ze de enige zijn die zo hebben geleden. Met hun vele niet joden. Dodenherdenking moet geen wedstrijd zijn wie heeft meer verdriet. We moeten leren om te vergeven zoals in de bijbel staat; 7×77 moet je vergeven.

        Ik lees zelf wel het gedicht voor omdat ik vind dat Dirk Siebe niet vergeten mag worden. Ook hij was slachtoffer en misschien hoopte hij op een betere toekomst. Wij waren niet aanwezig, wij mogen hem niet veroordelen.

        Laten we alstublieft stilstaan bij alle mensen die zijn omgekomen.

      • Jaron Legel
        mei 1 2012

        Beste Helen, deze jongemannen hebben wel hun Nederlanderschap verloren omdat ze hebben gestreden in een ander leger dan het Nederlandse. Prachtig dat ze toendertijd een nederlandse eenheid vormden en het Nederlandse vlaggetje op het gehate SS uniform naaiden (wat mij betreft een verschrikking tov onze Nederlandse vlag). Zo heeft ook Niemeijer haar Nederlanderschap verloren omdat ze in de FARC mee strijd. Zo ook kan Faber niet terug gehaald worden uit Duitsland om zijn oorlogsmisdaden hier in de gevangenis uit te zitten, omdat hij Duitser is. Allen die in het Duitse leger gingen waren automatisch Duitser.
        Mijn twee grootvaders waren in het verzet, een van hen is zelfs met de prinses Irene brigade uiteindelijk weer in Nederland. De Prinses Irene brigade was een integraal onderdeel van de Nederlandse strijdmacht. En niet de nederlandse eenheid van de Waffen SS.
        Deze Waffen SS hield zich onder andere bezig met het opsporen en liquideren van mensen waar het Nazi regime een probleem mee had. Zij werden door de Nazi bestempeld als de leiders van het derde rijk. Dus zeker wel een elite club. Als Dirk Siebe nou gewoon het leger had genomen, nee hij ging bij de SS.
        Feit dus dat hij niet zomaar bij het Nazi leger had aangesloten.
        Dus nee, ik sta niet stil bij diegenen die gevallen zijn van die misdadigers bende.

      • A. Vos
        mei 3 2012

        Diep en diep treurige reacties van Nuijten en Helen. Als je ook maar enig greintje gevoel in je lijf hebt, schrijf je zoiets dergelijks niet. Leed ja, overal is leed. Foute keuzes kunnen onbeschrijflijk veel leed veroorzaken. Moet er op 4 mei stilgestaan worden bij SSers die ergens in Oost Europa als beesten tekeer zijn gegaan? Wie zijn er nu slachtoffers? De Joden en “andere Untermenschen” die afgemaakt zijn, of de SSers die zich daaraan schuldig hebben gemaakt en met een bevroren teen terug zijn gekomen?
        De jongen van het dicht valt niets te verwijten. Wel dat zijn opvoeders ietwat bescheidener hadden moeten optreden. Tenslotte: mw. Nooter, van het 4/5 mei comité, moet maar snel aftreden.

    • john blogg
      mei 2 2012

      De heer Nuiten slaat niet alleen de plank goed mis maar lijkt er mee te willen suggereren dat wij Nederlanders alleen op 4 mei joodse slachtoffers gedenken …Misschien weet deze Heer het nog niet maar miljoenen jonge mannen uit de VS , Groot Brittannie en landen zo ver weg als Zuid Afrika en India hebben de Heer Nuiten instaat gesteld hier vrijelijk te mogen ageren … Ook hen en met name ook hen eren wij op 4 mei…. Misschien moet de Heer Nuiten iets meer in de geschiedenis duiken en ook eens een keer langs gaan inNormandie om te zien waarom wij hen eren ? Het KAN niet zo zijn dat daders ( hoe onwillig ook ) en slachtoffers op onze nationale herdenkings dag samen worden herdacht … Lijkt me logisch

      Beantwoorden
  2. apr 27 2012

    Kennelijk is Henk Nuijten nog te jong om iets te begrijpen van wat de Tweede Wereldoorlog was? Of misschien niet, maar dan heeft hij niets meegekregen over de impact…. Naar de reden daarvan kunnen we dan alleen naar gissen.
    Er zijn door de Nazi’s, het Nationaal Socialisme, miljoenen mensen vermoord. Letterlijk vele miljoenen. Joden ( de meeste), Roma en Sinti, homosexuelen, en nog veel meer mensen. De racistische ideeen van die Nazies steken nu in ons eigen land weer de kop op… Omdat ‘we’ niet van de geschiedenis hebben willen leren gaan mensen weer dezelfde fouten maken. En waar die toe geleid hebben weten we lwel. Als we dat willen weten… Daarom herdenken we de slachtoffers van die nazies elk jaar één dag voor we de bevrijding van die nazies vieren.
    Moeten we dan de nazies, de moordenaars zelf gaan herdenken? Meent u dat echt? En wat wordt dan de volgende stap? Minheer Nuijten, ik wil u aanraden over die oorlog alles te lezen wat u te pakken kunt krijgen en dan vooral ook te bekijken de dvd’s Shoah, Auschwitz, Anne Frank…. Ik wens u veel wijsheid toe.

    Beantwoorden
  3. Ettiena Borgman
    apr 27 2012

    Onlangs overleed Mevr.Ginjaar,die het vak maatschappijleer introduceerde.Het zou interessant zijn om het lesmateriaal te betrekken in een discussie over het herdenken.
    Mijn vermoeden is dat de 15 jarige dichter,die het had over een goed mens ,die een foute keuze maakte (zijn gesneuvelde oud-oom die na 4 jaar Waffen-SSdienst aan het Oostfront stierf) zijn wijsheid over het zgn.grijze verleden (iedereen is slachtoffer in een oorlog) vooral op school heeft opgedaan.

    Beantwoorden
  4. Jack Klaber
    apr 27 2012

    Ik sluit mij volledig aan bij de woorden van dhr.Swirc. Ik vond het gedicht op zich ook goed en gevoelig en begreep volkomen de moeilijke situatie in de familie De Leeuw.
    Dat de familie 15 jaar geleden hun nieuwe telg de namen van zijn oud-oom heeft meegegeven opdat deze niet vergeten zou worden is eveneens begrijpelijk, echter volgens mij zeer te betreuren. De man zelf heeft als persoon “karakter” laten zien door zich volledig aan de “esprit de corps” van de Waffen-SS te houden: “Meine Ehre heißt Treue” en dit tot in de dood.
    De familie van Auke S.D. de Leeuw (goede naam als het Vierte Reich komt en voor de Sicherheits Dienst mensen nodig zijn (sic.) die hem dit zware pakket op zijn schouders heeft gelegd moet zelf maar uitmaken of het verstandig was op deze wijze de oud-oom te vereeuwigen.
    De zo alom geprezen, oer-Nederlandse tolerantie gaat in dit geval dus de mist in als bij de 4-5 mei herdenking de vele (!) SS-ers, NSB’ers en andere collaborateurs en meelopers over een hoop gegooid worden met de werkelijke groep van slachtoffers van de Sjoa. Maar ja, aan de andere kant valt Nederland de dubieuze eer toe het Europese land te zijn dat het laagst percentage van overlevende Joden kon registreren. Dat is zeker ten dele toe te schrijven aan de goede (….) organisatie van politie en overheid, in samenwerking met vele NSB-ers en sympathisanten, het Jodenprobleem op uiterst effectieve wijze te hebben aangepakt.
    Misschien was daarom de beslissing van het 4-5 mei comité goed te begrijpen aangezien Auke idd. een aanzienlijk deel van de bevolking representeert…. (of niet soms?)

    Nog een opmerking.
    Het is helaas niet een geval van de laatste 20 jaar dat Nederlandse geschiedschrijving er onder uit gehaald wordt.
    Ik kan mij nog goed herinneren dat in mijn stad Venlo in de jaren 60 ook zoiets gebeurde. Men bracht toen een gedenkboek uit met de namen van alle omgekomen Venlonaren: joden, Waffen-SS’ers en NSB’ers. Toen de joodse gemeente vroeg de namen van de joodse slachtoffers uit dit boek te verwijderen, ontstond ook een incident dat liet zien dat de meesten (ook toen al) geen onderscheid (meer?) wilden maken tussen daders en slachtoffers. Het “probleem” werd opgelost door een velletje over de namen van de NSBers en Waffen-SSers te leggen. Wie wilde, kon het velletje optillen en de namen toch lezen…..

    Beantwoorden
    • cora
      mei 9 2012

      Jack klaber:
      Dat er zoveel joden werden weggehaald uit nederland was te danken aan de joodse raad die “vrijwillig” medewerking verleende aan het verstrekken van adressen e d .

      Beantwoorden
      • Jack Klaber
        mei 10 2012

        @Cora; Lees op het internet maar eventjes in een paar minuten de Wikipedia pagina over de Joodsche Raad of ga er dieper op in door de relevante hoofdstukken uit de Jong’s werk te lezen. In het kort, de Joodsche Raad werd in elk land dat door de Duitsers bezet werd ingesteld en waar verzet optrad werden de leden door anderen vervangen. Bovendien had de Joodsche Raad vlug een truuk uitgevonden de mensen te beschermen tegen deportatie. Men maakte zoveel mogelijk mensen lid van de Raad zodat men “gesperrt” was. Dit hielp tot op zekere hoogte en is van belang dat de intentie goed was en geen andere uitwegen overbleven.
        Wie dat niet begrijpt en maar vlug met een beschuldigend vingertje naar een groep mensen of een instelling wijst, weet van de geschiedenis niets en kan dus ook geen oordeel vellen.

        Dus de Joodsche Raad heeft juist zoveel mogelijk roet in het Nazi eten gegooid als mogelijk was.

  5. Geert ter Horst
    mei 1 2012

    De herdenking van Duitse militairen en hun Nederlandse handlangers op 4 mei is volledig ongepast. Het gaat er in dit verband niet om dat er onder die militairen vele misleide en op zichzelf goedwillende mensen waren. Het gaat er ook niet om — althans zeker niet in de eerste plaats — of deze militairen vrijwillig dienst namen of niet. Beslisssend is alleen welke politieke realiteit die militairen toendertijd vertegenwoordigden, ofwel de macht die zij dienden en gehoorzaamden. Die macht was Nazi Duitsland. Dat is zo helder als glas.

    Het is volkomen in tegenspraak met de geest van de Dodenherdenking om de toenmalige vertegenwoordigers van Nazi Duitsland te herdenken. Dat doet men namelijk onbedoeld wanneer men besluit ook Duitse militairen, Nederlandse SS-ers of andere handlangers van de bezetter te herdenken. Dit is niet alleen moreel ongepast, het is ceremonieel onzinnig. Ook al zou er een Duitse militair zijn die volmaakt onschuldig was en tragisch aan zijn eind kwam door een verdwaalde kogel vóórdat hij ook maar één oorlogshandeling kon verrichten, dan nog was deze militair een vertegenwoordiger van het Duitse Rijk. En dat is in ceremonieel opzicht een criterium om hem op 4 mei niet te herdenken.

    Wie deze duidelijke morele en ceremoniele grenzen doorbreekt en daar uitzonderingen op toestaat, begeeft zich op een hellend vlak waarlangs men spoedig afdaalt naar het toestaan van nog meer uitzonderingen. Op het laatst is men dan nog in staat de Nazi ideologen zelf te herdenken, want die waren toch ook maar slachtoffers van grotere krachten zoals intellectuele verblinding, de tijdgeest, en weet wat nog meer.

    In deze zaak speelt zeker mee het typisch Nederlandse onvermogen om onderscheiden aan te brengen en een daarmee gepaard gaand misplaatst gevoel van discriminatie. Liever met enige denkluiheid alles op één hoop gooien dan morele en ceremoniele onderscheiden aanbrengen die altijd hun pijnlijke aspecten hebben. Liever goedkoop ervoor kiezen om alle slachtoffers ter wereld van waar en wanneer ook allemaal tegelijkertijd te herdenken dan de ongemakkelijke confrontatie aangaan met het eigen falen van Nederland en stilstaan bij het lot van specifieke groepen zoals de Joden. Dat is typisch Nederlands. Maar het is typisch een manier om zich onder de eigen verantwoordelijk voor wat men met het verleden aan moet uit te draaien.

    Onderscheiden wat bij elkaar hoort en wat niet en het scheiden van het niet bij elkaar passende behoort echter tot de kern van het Jodendom. Het Nederland van tegenwoordig kan enige joodse scherpte in het onderscheiden goed gebruiken. Laat het eigene en specifieke van de nationale herdenking op 4 mei voortbestaan!

    In verband hiermee zou ik iedereen op willen roepen actie te ondernemen tegen de Gemeente Vorden, die tot dusverre, ondanks alle kritiek, vasthoudt aan het voornemen om bij de plaatselijke herdenking ook Nazi soldaten te herdenken. Een mannenkoor zal bij die gelegenheid het lied: “Brueder, reicht die Hand zum Bunde” ten gehore brengen. Nee, dit is geen misselijke grap. Het is het daarentegen het misselijk makende voornemen van het Vordense 4 mei comité onder leiding van Bart Hartelman in collaboratie met de burgemeester, Henk Aalderink.

    Incidenten zoals zijn tekenend voor het morele failliet van het huidige Nederland. Het onderscheid tussen goed en kwaad, wordt hier op post-moderne wijze verdoezeld, en men verdedigt dit met de gotspe dat de werkelijkheid tijdens de oorlog gecompliceerd was en dat men oog moet hebben voor de nuances. Inderdaad, voor wie het nog niet wist, de Duitsers waren zeer genuanceerd. Wie kent immers niet het genuanceerde onderscheid tussen Vernichtungs- en Arbeitslager. En vergeet ook niet de fijne onderscheiden in taken en bevoegdheden tussen de Wehrmacht en de SS bij de jacht op de Joden. En tenslotte het subtiele onderscheid tussen Juden en Mischlinge. Wij hadden hier te maken met de bezettingsmacht met een hoog ontwikkelde en uiterst genuanceerde cultuur. Dat wordt in Nederland wel eens vergeten, en zo worden die hoog ontwikkelde Duitsers en hun Nederlandse aanhang alleen maar wegens een verkeerde keuze op 4 mei zo ruw aan de kant geschoven en uitgesloten van onze nationale herdenking.

    Wie dergelijke ‘nuances’ opvoert om walgelijke voornemens zoals hiervoor genoemd te verwezenlijken is niet te goeder trouw. Integendeel, degenen die met dergelijke leugenachtige redeneringen de nagedachtenis van vermoorde Joden en andere Nederlanders besmeuren, liegen uit principe. Dat officiele 4 mei herdenkingen in ons land worden georganiseerd en voorgezeten door lapzwansen die zoiets bedenken is meer dan schandelijk. Het is volkomen onverdraaglijk. Zoals gezegd, daarom roep ik iedereen op protest aan te tekenen tegen het afschuwelijke voornemen van het Vordense gemeentebestuur. Ik heb gezegd.

    Beantwoorden
    • cora
      mei 9 2012

      Geert ter horst.
      Als we “herdenken” met haat in ons hart vind ik het herdenken vrij zinloos.
      Het staat U niet erg netjes om in verband met een “dodenherdenking” mensen op te roepen tot het ondernemen van “aktie” welke dan ook tegen de gemeente Vorden.
      Zolang we zoals U denken zal er van vrede nooit iets terecht komen.
      Lekker blijven haten !!

      Beantwoorden
      • Bertie
        mei 9 2012

        Droom lekker verder, Cora…

      • Jack Klaber
        mei 10 2012

        Cora,
        Herdenken van de slachtoffers wordt met een traan in de ogen en een gevoel van liefde, gemis en verlangen gedaan.
        Het denken aan de daders, meelopers en handlangers van deze grootste misdaad aan de mensheid is 1 generatie later nog steeds een van haat, onmacht en ziedende woede.
        Onze ouders, ooms en tantes en vrienden van toen die de oorlog overleefd hebben, zijn nu op zulke leeftijd dat wij hun plaats moeten innemen om ervoor te zorgen dat 4 mei op een voor hun acceptabele wijze wordt beleefd.

        Vrede is er. Duitsers komen naar Nederland om in te kopen en er vakantie te vieren. Hetzelfde geldt voor de vele Nederlanders die in Duitsland vakantie vieren. Ons leger oefent met het Duitse leger onder de NATO vlag. Op 5 mei was de koningin met de Duitse president aanwezig bij de feestelijkheden. Wat wil je nog meer?

  6. A. van Rijn
    mei 8 2012

    Buitengewoon dom om te denken dat mensen een gedicht met een Waffen SS’er accepteren om op 4 mei te worden voorgelezen. Die jongen kan er misschien ook niets aan doen, maar daarom hoeft het nog niet als lichtend voorbeeld te dienen op 4 mei. Een jaar heeft 365 dagen en dan wil je met alle geweld een dergelijk gedicht laten horen op 4 mei? Wat is dat voor rare gedachtegang. Is het wellicht een soort collectief schuldgevoel naar toenmalige gezinnen met foute zonen en dochters omdat zij hun leed lange tijd niet durfden te benoemen? En moet het schuldgevoel van mevrouw Nooter dan uitgerekend op 4 mei worden verwerkt en beleefd ten koste van de echte slachtoffers die écht geen keus hadden? Weet je wíe recht hebben op onze 2 minuten stilte? De mensen die hun leven in de waagschaal stelden door onderduikers op te nemen, de mensen met een Yad Vashem onderscheiding, degenen die mensen hielpen vluchten, de soldaten die hun leven gaven voor ónze vrijheid, de vele, vele kinderen (meer dan achtienduizend getuige ‘In Memoriam’….) die met systematische transporten naar concentratiekampen werden afgevoerd en daar werden vergast. De familie van Auke Siebe heeft recht op ons medeleven en begrip. Maar níet op onze twee minuten stilte. Straks krijgen we godbetert nog het gedicht van de kleindochter van een premiejager…..je hoeft de wereld helemaal niet volledig in te delen in goed en fout, maar als we dit soort dingen gaan accepteren heeft nooit iemand iets fout gedaan (en kan het dus zó weer gebeuren). IK herdenk in elk geval de échte slachtoffers en de échte helden. En die waren er gelukkig, zowel aan Duitse als aan Nederlandse zijde.

    Beantwoorden
  7. Piet
    mei 8 2012

    Nine Nooter moet die onderscheiding maar gauw weer inleveren!

    Beantwoorden
  8. Els
    mei 9 2012

    Hierbij herdenk ik de heer en mevrouw Termaat uit Amsterdam, in de oorlog jonge mensen, begin twintig, zij was net in verwachting: zij namen onderduikers op in hun huis met gevaar voor eigen leven. Met gevaar voor hun eigen nog niet geboren kindje. Met een onbeschrijfelijke moed en liefde deden zij dingen waar we alleen maar stil van kunnen worden. Zij ontvingen een onderscheiding na de oorlog voor hun dapperheid. God hebbe hun ziel. Dat heel Nederland (en ver daar buiten) aan deze mensen mag denken. Zij hebben het verdiend!

    Beantwoorden

Leave a comment

required
required

Nota: HTML is toegestaan. Uw e-mail adres zal nooit gepubliseerd worden.

Abonneer op de Reacties